Rocky Raccoon

Στις 7 Μαρτίου, τσικνοπέμπτη κατα τα ειωθότα, παίζουμε και γλεντάμε στο 3,14 Project στο Ρίον!

ΟΙ ΤΥΧΟΔΙΏΚΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ
Αποδεικνύεται περίτρανα πως δικαίως, απέκτησε το χαρακτηρισμό κωλοτούμπας ο «άχαστος» ανεπαρκέστατος, και γι’ αυτό επικίνδυνος Τσίπρας.
Αφού με τις ευχές του προκρίθηκε η ημερομηνία και η διαδικασία της εκλογής νέας ηγεσίας μετά την παραίτηση του, ανακάλυψε με καθυστέρηση πέντε μηνών, πως δεν ήταν επαρκής ο προεκλογικός χρόνος για την ανάπτυξη των πολιτικών θέσεων και του ιδεολογικού προσανατολισμού των υποψηφίων. Δε θυμάμαι ούτε μια παρέα ή ένα σχολιαστή, σε εκείνη τη συγκυρία, που αυτό, να μην το επισημαίνει. Όμως ποιος ακούει «εχθρούς» και βοθροκάναλα;
Το Αμερικανάκι, ο Τσίπρας το ανακάλυψε. Ο Τσίπρας το υποστήριξε για να απαλλαγεί από τους Τσακαλότους και ο ίδιος όπως με το Βαρουφάκη, μετά, κατά τη συνήθεια της κωλοτούμπας, ανακάλυψε την ακαταλληλότητά του. Δέκα λεπτά πριν το συνέδριο δίχως εδώ κατέθεσε πως δε γνώριζε αυτό που γνώριζε όλη Ελλάδα, πλην των 150000 οπαδών.
Μετά από αυτό ποιο συνέδριο έχει νόημα αν δεν συζητηθούν τα αίτια της κατάρρευσης, δηλαδή δεν μιλήσει και αυτός που την προσυπέγραψε οδηγώντας το κόμμα στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου. Δήλωσε δε αναιδώς πως δε θα παραβρεθεί στο συνέδριο, που αν είχε συναίσθηση των ευθυνών του, θα ήταν μια μοναδική ευκαιρία για μια σοβαρή αυτοκριτική για το 17,8%. Αποτέλεσμα των επηρμένων λόγων του και των πολιτικών επιλογών του.
Εξ άλλου, Κασελάκης στις κομματικές εκλογές βρέθηκε αντίπαλος και κέρδισε (με την υποστήριξή του) τρείς αντιπάλους, όχι σαν τη τραγική δική του υποψηφιότητα με κάθοδο στο λαό (των δύο ευρώ και όχι στα μέλη) με μοναδική υποψηφιότητα την αφεντιά του.
Αυτή τη φορά, ακούω πως απέναντι στο Κασσελάκη θα κατέβει η Όλγα Γεροβασίλη, στέλεχος από το στενό πυρήνα επιρροής Τσίπρα. Υποψήφια που βαρύνεται όσο λίγοι στο ΣΥΡΙΖΑ για την κατάντια του, που προηγουμένως είχε σθεναρά ταχθεί υπέρ της εκλογής Κασσελάκη.
Τραγωδία ή κωμωδία:
Αχαρακτήριστο.
Η Όλγα θυμήθηκε (όπως και πολλοί άλλοι) πως δεν ανέχεται η αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ αρχηγούς και αρχηγικές συμπεριφορές. Αλήθεια ο ΣΥΡΙΖΑ ως χθες με τον «άχαστο» τι ήταν;
Βέβαια μετά από αυτή την κατάντια νομίζω πως όλα αυτά μοιάζουν με φιλολογία καφενείου μια και ουδόλως απασχολούν τους πολίτες. Όμως είμαστε πολλοί και πολλές που επί πενήντα χρόνια υπηρετήσαμε ιδέες που τσαλαπατηθήκαν από μια παρέα οπαδών του λαϊκισμού, κυνηγών της καρέκλας της εξουσίας.
Θυμάμαι με καμάρι αλλά και αγανάκτηση πως το ΚΚΕ εσωτερικού, κόμμα του 3-5% κατάφερνε να μπολιάζει με προοδευτικές ιδέες την κοινωνία και τα κόμματα εξουσίας, για να φτάσουμε, θλιμμένοι, να παρακολουθούμε μια θλιβερή παρέα πολιτικών τυχοδιωκτών πέρα από κάθε ιδεολογία με πολιτικά όπλα τη μαγκιά και το διχαστικό λόγο να εξευτελίζουν τη κληρονομιά του Δρακόπουλου του Κύρκου του Παπαγιαννάκη. Του δικού μας Μήτσου Παπαθανασόπουλου.
ΥΓ. Τσιπράκο να σε δω αγόρι μου που θα κρυφτείς αν ξανά εκλεγεί (το πιο πιθανό) Ο Κασσελάκης.
Μήπως σε δικό σου κόμμα;