Cogitans

"γλυκό καλοκαιράκι αγαπημένο,
με πόση εγώ λαχτάρα σε προσμένω!
γλυκό καλοκαιράκι χαρωπό,
αχ πόσο σ΄αγαπώ".

Καλό μήνα σε όλους!!!

Καλή επιτυχία στην αγαπημένη μας Βερόνα Πέτρου, απόψε λίγο μετά τις 7, στο "Πανελλήνιο Συνέδριο: Η φιλοσοφική απορία της Οντολογίας", στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών.
.."φιλοσοφίλοι" μας, σπεύσατε!!!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!

Έφτασε η ώρα για μια ξεχωριστή συνάντηση, σε συνεργασία με τη Βερόνα Πέτρου, την Παρασκευή 12 Μαϊου, ώρα 19:30-22:00, έχουμε βραδιά φιλοσοφίας, με θέμα: "Ένας διάλογος για το κακό: η Θεοδικία του Λάιμπνιτς συναντά την Ελευθερία του Σέλλινγκ", στο καφέ του POS Coworking Space (Γούναρη 69, 1ος όροφος).

Το θέμα έχει εμπνευστεί και επιμεληθεί η Βερόνα Πέτρου, η οποία μας αναφέρει τα παρακάτω:

Στο εκτεταμένο φάσμα της ανθρώπινης σκέψης, η έννοια του κακού, ακριβώς στον πυρήνα της ηθικής φιλοσοφίας, απασχολεί σε μόνιμη βάση τους φιλοσόφους.
Παρόλο που οι προσπάθειές τους να εντοπίσουν τη ρίζα του, όπως και να το αιτιολογήσουν, είναι εντατικές κατά τη διαμόρφωση πάμπολλων συλλογιστικών γραμμών, το κακό εξακολουθεί να διαποτίζει με απίστευτη προφάνεια κάθε πτυχή της ανθρώπινης πραγματικότητας.
Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που η οροφή της εκκλησίας καταρρέει την Ημέρα των Αγίων Πάντων, καταπλακώνοντας τους πιστούς κατά τη διάρκεια των λατρευτικών τους εκδηλώσεων; Τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως μίας διεστραμμένης ιστορικής πραγματικότητας, οι γενοκτονίες που αφανίζουν ολόκληρες φυλές στην τριτοκοσμική ζώνη, το ότι υφίσταται τριτοκοσμική ζώνη, η κακοποίηση των παιδιών, ο βασανισμός των ζώων ή τα δάση της βροχής που καταστρέφονται ολοσχερώς από τις αχόρταγες πολυεθνικές, όλα αυτά και πολλά άλλα τα βλέπει κάποιο υπερφυσικό παντοδύναμο, πάνσοφο και υπέρτατα καλό ον που οι θρησκείες το ονομάζουν Θεό; Τα επιτρέπει; Τα σκηνοθετεί ή απλά και μόνο αδιαφορεί για τις φρικιαστικές εκδοχές των εγκόσμιων πεπραγμένων;
Από την άλλη πλευρά, ποιος είναι ο ρόλος του ανθρώπινου όντος στην κατάστρωση και την εκτέλεση μίας κακής πράξης; Μήπως ο άνθρωπος είναι το πιόνι ενός φαταλιστικού σκηνικού ή μήπως είναι ο κάτοχος των ηνίων της έμπρακτης ζωής του και, άρα, ο πραγματικός υπεύθυνος της ύπαρξης και της κυριάρχησης του κακού;
Στη σκέψη του Λάιμπνιτς (1646‒1716) και του Σέλλινγκ (1775–1854) θα απαντηθούν πολλά από τα ερωτήματα, καθώς διαφαίνονται δύο σημαντικές προσεγγίσεις για το κακό που σηματοδοτούν έναν ανατρεπτικό υποθετικό διάλογο.
Υπό ξεχωριστές χωροχρονικές γωνίες, οι προβληματισμοί των δύο φιλοσόφων προσφέρουν ανεκτίμητο υλικό τόσο για την κατανόηση της έννοιάς του όσο και για οποιονδήποτε δυνητικό του εξορκισμό.

Πληροφορίες/συμμετοχές: [email protected] (απαραίτητη η κράτηση θέσης)