A.telio

Και γενικά, στήριξε τους φίλους σου. Στήριξε τις κοινότητες. Αγκάλιασε ό,τι έχει γίνει με αγάπη. Στήριξε τους ανθρώπους.

Το κείμενο αυτό είναι μετάφραση από μια ανάρτηση του , που βρήκα πραγματικά αξιόλογη και θέλησα να τη μοιραστώ εδώ, στη δική μας κοινότητα, ώστε να φτάσει στην καρδιά όλων μας.

🎪 Last two weeks 🎪

Experimenting, dreaming, talking, creating, travelling. Obviously these are the fun parts I’m sharing.

Thank you so much for the invitation. Thank you to all the beautiful people for coming and bringing so much inspiration with you…more than you could have known and certainly more than I expected! Thank you .kiriaki and volunteer Georgia for the great cooperation. It was an amazing experience! See you next year!

Ready for this afternoon 🧶🕯️

IMPERFECTION + SPECTRUM
(English version in comments ⬇️)

Μας έμαθαν να φοβόμαστε αυτό που είμαστε.
Να μικραίνουμε για να χωρέσουμε.
Να σβήνουμε κομμάτια μας για να γίνουμε “αποδεκτοί”.
Και κάπου εκεί, αρχίζουμε να χανόμαστε.

Η διαφορετικότητα δεν είναι βάρος.
Είναι αυτό που μας κρατάει ζωντανούς.
Αυτό που μας κάνει αληθινούς.

Πόσο ακόμα θα προδίδουμε τον εαυτό μας για να μοιάσουμε;
Πόσο ακόμα θα λέμε “είμαι λάθος” αντί για “είμαι εγώ”;

Δεν υπάρχει “φυσιολογικό”.
Υπάρχουν άνθρωποι.
Και μέσα σε αυτούς υπάρχεις εσύ…Ολόκληρος.

ΥΓ. Ένα ποίημα για όλους εκείνους που βασανίζονται να αποδείξουν πως μπορούν να μοιάζουν με τους υπόλοιπους.
Για τα παιδιά (τότε και τώρα) που τους φόρεσαν παραμορφωτικά γυαλιά και έμαθαν μέσα από αυτά να βλέπουν τον εαυτό τους.
Για εκείνους που μπήκαν στη λίστα των “αντιδραστικών”, απλώς επειδή θέλησαν να είναι ελεύθεροι.

A.TÉLIO DUETS

Κάθε δεύτερο Σάββατο μαζευόμαστε. Μεσολάβησε ένα τριήμερο και το μάθημα αναβλήθηκε. Κι όμως…μου έλειψε. Ψάχνω χρόνο να χαλαρώσω…κι όμως μου έλειψε, ναι! Ανυπομονώ για το Σάββατο.
Θα μας λείψουν δύο ντουέτα…και αλήθεια, θα λείψουν! Και αυτό μου επιβεβαιώνει πόσο αγαπάω αυτό που κάνω. Αλλά και τη δύναμη της ομάδας. Της κοινότητας. Αυτό το συναίσθημα πως κάπως είμαστε ένα είδος οικογένειας. Κάποιοι είναι πιο εσωστρεφείς, άλλοι πιο εξωστρεφείς. Όλοι ατέλειοι και απολύτως μοναδικοί. Καθόμαστε μαζί και δημιουργούμε κάτι, φτιάχνουμε κάτι σημαντικό εκεί μέσα. Δεν εννοώ μόνο τις υπέροχες κατασκευές μας. Εννοώ αυτό που θα θυμούνται τα παιδιά. Αυτό που μας βλέπουν να γινόμαστε. Όταν είμαστε αγαπημένοι και ενωμένοι, χωρίς να υπάρχει ανάγκη. Έτσι απλά.