The Football Romantics

Να ξεκινάς να δεις την αγαπημένη σου ομάδα να γράφεις χιλιόμετρα για την καψούρα σου και να μη γυρίζεις ποτέ!

Μακάρι η είδηση να ήτανε ψεμα!

7 οπαδοί του ΠΑΟΚ χάσανε την ζωή τους στην άσφαλτο ταξιδεύοντας για το ματς της Πέμπτης στη Λυών!

Καλό ταξίδι στο φως αλάνια!
Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια του ΠΑΟΚ και στις οικογενείς των θυμάτων.

-Κι εκείνο το απόγευμα;
-Ποιο απόγευμα;
-Στο γήπεδο; Με τον Παραστάτοφ; Ο Παραστάτοφ, αδερφέ.
-Όχι πάλι ρε μαλάκα. Όχι πάλι ο Παραστάτοφ ρε. Όχι πάλι. Ο Παραστάτοφ. Ο Παραστάτοφ Λευτέρη, ε; Ναι ρε Λευτέρη. Αυτό γίνεται. Αυτό ξαναγίνεται.
-Έτσι λέω κι εγώ ρε αδερφέ.
-Λευτέρη, να η μπάλα της Σπαρτάκ.
-Σπαρτάκ! Σπαρτάκ! Περνάει τα χαφ!
-Τα περνάει.
-Ναι όμως εσύ θα πρέπει να…
-Τι ρε;
-Έτσι λέω εγώ δηλαδή, ότι για να παίξω σωστά τον Παραστάτοφ εσύ θα πρέπει…
-Να κάτσω τέρμα; Εντάξει Λευτέρη, κάθομαι τέρμα. Εκεί θα είναι το τέρμα.
-Έτσι λέω κι εγώ ρε Αντώνη, ε; Περνάει τα μπακ!
-Τα περνάει.
-Περνάει το λίμπερο!
-Τον περνάει.
-Περνάει το τραπέζι!
-Το περνάει.
-Όχι όχι όχι, πες το ΓΑΜΗΜΕΝΟ το τραπέζι!
-Το περνάει το γαμημένο το τραπέζι.
-Περνάει τις καρέκλες!
-Τις περνάει και τις καρέκλες.
-Ο τερματοφύλακας κάνει έξοδο!
-Ο τερματοφύλακας κάνει έξοδο.
-Κάνε έξοδο! Κάνε έξοδο! Τον περνάει κι αυτόν!
-Τον περνάει.
-Και ξεχύνεται ελεύθερος στο άδειο τέρμα!
-Ναι, ελεύθερος.
-Κι εκεί, επάνω στη γραμμή, σταματάει. Αφήνει τη μπάλα πάνω στη γραμμή και γυρίζει να κοιτάξει. Κοιτάζει όλους αυτούς που άφησε πίσω του. Κανένας δεν κινείται και το πλήθος όλο κρατάει την ανάσα του. Και τότε ο τερματοφυλάκας σηκώνεται, αργά, χωρίς να βιάζεται, κι έρχεται στον Παραστάτοφ που περιμένει. Χαμογελάει και περιμένει. Κι εκεί, επάνω στη γραμμή, τον αγκαλιάζει! Και μένουνε εκεί αγκαλιασμένοι! Το πλήθος ξεσπάει! Αγκαλιασμένοι όλοι μαζί τραγουδάνε: Σπαρτάκ! Σπαρτάκ! Κι η μπάλα να είναι πάντα επάνω στη γραμμή, ούτε πιο μέσα ούτε πιο έξω. Δεν έχει πια καμία σημασία αν είναι γκολ ή όχι. Ε λοιπόν, αυτό είναι ο θεός.

Δυστυχώς είναι αδύνατον στο ελληνικό ίντερνετ να επαληθεύσει κανείς αν η παραπάνω ιστορία του Παραστάτοφ είναι αληθινή, ή ακόμα και αν υπήρξε ποτέ παίκτης της Σπαρτάκ με αυτό το όνομα. Όμως ο χαρακτήρας του Λεφτέρη από το έργο «Το Γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη θα μας κάνει πάντα να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε εκεί, μαζί του, στην εξέδρα της Σπαρτάκ, πανηγυρίζοντας αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου ή μάλλον του αθλητισμού ή καλύτερα της ανθρωπότητας, αν όχι να νομίζουμε ότι ο Λεφτέρης παίρνει τη θέση του Παραστάτοφ ή και εμείς οι ίδιοι, ο καθένας μας.

Μια χειμωνιάτικη, χριστουγεννιάτικη νύχτα σαν κι αυτή, τι καλύτερο από το να απολαύσετε το έργο κάτω από την κουβέρτα σας και γιατί όχι να γίνετε σκατά όπως κι εμείς άλλωστε όταν το είδαμε.

Για την θεατρική παράσταση από το Εθνικό:

Το γάλα-Εθνικό Θέατρο ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ.Εθνικό Θέατρο: «Το Γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη έχει σκηνοθετήσει ο Νίκος Μαστοράκης. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Εύας Μανιδά...