eMOCja

Coraz bardziej przekonuję się, że prawdziwa obecność przy drugim człowieku zaczyna się od tego, jak jesteśmy obecni dla samych siebie.

Bo trudno wysłuchać czyjegoś smutku, jeśli uciekamy od własnego.
Trudno przyjąć czyjąś złość, jeśli nie pozwalamy sobie czuć swojej.
Trudno dać przestrzeń innym, jeśli sami nie umiemy usiąść obok własnego wstydu, lęku czy poczucia winy.

Słuchanie innych zaczyna się od słuchania siebie.

🫶 Czasem trzeba po prostu pobyć z tym, co niewygodne.

Nie naprawiać.
Nie zagłuszać.
Nie spieszyć się, żeby było lepiej.

Usiąść obok swojej złości.
Swojego wstydu.
Swojego żalu.

I zostać tam wystarczająco długo, aż pojawi się trochę więcej zrozumienia, trochę więcej harmonii, trochę więcej miejsca na oddech 🌷

Bo bardzo często to, czemu się opieramy, najbardziej potrzebuje naszej uwagi.

Energia, którą zużywamy na wypieranie, walkę i uciekanie od siebie, mogłaby zostać wykorzystana do tworzenia, kochania, odpoczywania czy bycia z innymi 💛

I może właśnie dlatego osoby, które potrafią słuchać naprawdę głęboko, nie mają potrzeby ciągłego doradzania.

Nie spieszą się z pocieszaniem.
Nie próbują naprawiać.
Nie zagłuszają ciszy własnymi słowami.

✨ Po prostu są.

Dają przestrzeń, w której drugi człowiek może usłyszeć samego siebie.

Bo czasem największym darem nie jest dobra rada.

Czasem największym darem jest obecność.

🌱 Cisza nie zawsze oznacza pustkę.

Bardzo często właśnie w ciszy rodzą się najważniejsze procesy.
W ciszy pojawia się zrozumienie.
W ciszy dojrzewają decyzje.
W ciszy można usłyszeć własne potrzeby.

Dlatego nie zawsze trzeba coś mówić.

Nie zawsze trzeba ratować.

Czasem wystarczy stworzyć bezpieczną przestrzeń, w której ktoś może wybrzmieć.

I może właśnie dlatego tak bardzo cenię kręgi.

Bo tam uczymy się czegoś niezwykle rzadkiego we współczesnym świecie:

🌷 słuchać bez przerywania,
🌷 być bez naprawiania,
🌷 dawać przestrzeń bez narzucania,
🌷 i ufać, że drugi człowiek ma w sobie więcej mądrości, niż nam się wydaje.

✨ Nie zagłuszaj ciszy swoją potrzebą ratowania.

To właśnie w tej ciszy najczęściej zaczyna się prawdziwa transformacja 🫶

✨ Dobrobyt.

To słowo najczęściej kojarzy nam się z tym, co mamy.

A ja ostatnio zastanawiam się, czy dobrobyt nie zaczyna się od czegoś zupełnie innego.

Od dobrego bycia. Byciu w dobrym.....

🌱 Bycia w zgodzie ze sobą.
🌱 Bycia w dobrym zdrowiu.
🌱 Bycia wśród ludzi, przy których możemy być sobą.
🌱 Bycia w miejscu, które daje nam poczucie bezpieczeństwa.
🌱 Bycia w relacjach opartych na szacunku.
🌱 Bycia w kontakcie ze swoimi emocjami, potrzebami i wartościami.

Dla każdego dobrobyt będzie oznaczał coś innego.

Dla jednej osoby będzie to zdrowe ciało i możliwość porannego spaceru ☀️

Dla innej dom pełen śmiechu i bliskich osób 🏡

Dla kogoś innego satysfakcjonująca praca, rozwój i poczucie sensu 🌻

A dla jeszcze kogoś chwila spokoju po bardzo trudnym okresie życia 💫

Czasami jesteśmy tak skupieni na tym, czego nam brakuje, że przestajemy dostrzegać dobro, które już jest obecne wokół nas.

😊 Życzliwa rozmowa.
🫶 Wsparcie drugiego człowieka.
🌸 Chwila odpoczynku.
☕ Ciepła herbata.
🌳 Spacer na świeżym powietrzu.
💛 Dobre słowo usłyszane we właściwym momencie.

Może właśnie z takich małych rzeczy buduje się poczucie obfitości.

Nie tej mierzonej liczbami.

Ale tej mierzonej spokojem, wdzięcznością i poczuciem, że jesteśmy we właściwym miejscu na swojej drodze.

Dla mnie dobrobyt to nie tylko mieć.

To przede wszystkim być.

✨ Być w zdrowiu.
✨ Być w równowadze.
✨ Być w relacji.
✨ Być w rozwoju.
✨ Być w życzliwości.
✨ Być w miejscu, które pozwala nam wzrastać💫

Poznaj swój lęk i działaj

A gdybyśmy mówili do siebie z taką samą życzliwością, z jaką mówimy do tych, których kochamy? 💛

Nie chodzi tu o udawanie, że wszystko jest dobrze.
Nie polega na ignorowaniu trudności.

Polega na przypomnieniu sobie, że każdy z nas — niezależnie od błędów, potknięć czy trudnych doświadczeń — zasługuje na życzliwość 🤍

Zacznij od kilku spokojnych oddechów.

Poczuj, jak powietrze wpływa i wypływa z Twojego ciała. Nie musisz niczego zmieniać ani naprawiać. Po prostu bądź przez chwilę ze sobą.

Następnie skieruj uwagę do swojego wnętrza i powiedz sobie:

✨ Jestem człowiekiem i nie muszę być idealna.
✨ Zasługuję na spokój i życzliwość.
✨ Daję sobie prawo do odpoczynku.
✨ Uczę się traktować siebie z większą łagodnością.
✨ Jestem ważna i moje potrzeby również mają znaczenie.

Na początku może wydawać się to dziwne.

Bo wielu z nas łatwiej jest okazać współczucie innym niż samym sobie.

Ale życzliwość wobec siebie nie jest egoizmem.
Jest fundamentem, na którym budujemy relacje z innymi .

Kiedy poczujesz trochę więcej ciepła dla siebie, pomyśl o kimś, kto był dla Ciebie dobry.

Może to przyjaciel.
Może nauczyciel.
Może ktoś, kto pojawił się w Twoim życiu dokładnie wtedy, kiedy tego potrzebowałaś.

Skieruj do tej osoby kilka ciepłych myśli:

💛 Niech doświadcza spokoju.
💛 Niech czuje się bezpiecznie.
💛 Niech będzie otoczona życzliwością.
💛 Niech odnajduje radość w codzienności.

Następnie rozszerz tę życzliwość na innych ludzi.

Na sąsiadów.
Na współpracowników.
Na rodziców spotkanych na placu zabaw.
Na ludzi, których mijasz każdego dnia.

Bo każdy z nas niesie swoją historię.
Swoje troski.
Swoje marzenia.
I podobnie jak my chce być kochany, akceptowany i szczęśliwy 🤍

Na zakończenie wyobraź sobie wszystkich ludzi wokół siebie.

Tych, których kochasz.
Tych, których dopiero poznasz.
I tych, których nigdy nie spotkasz.

Bo dobroć, której tak często szukamy wokół siebie, bardzo często zaczyna się od sposobu, w jaki traktujemy samych siebie 🤍

A gdyby zamiast uciekać od swoich myśli... zacząć je poznawać? 💛

Większość z nas traktuje myśli jak fakty.

Pojawia się myśl:
💭 „Nie jestem wystarczająco dobra.”
💭 „Na pewno sobie nie poradzę.”
💭 „Wszystko robię źle.”

I zanim się obejrzymy, zaczynamy w nią wierzyć.

Jedną z rzeczy, które najbardziej fascynują mnie w medytacji wglądu, jest to, że nie uczy nas pozbywania się myśli. Uczy nas przyglądania się im z ciekawością

Zaczyna się bardzo prosto.

🤍 Usiądź wygodnie.
🤍 Skieruj uwagę na oddech.
🤍 Obserwuj, jak powietrze wpływa i wypływa.
🤍 Nie próbuj niczego zmieniać.

Po kilku minutach, gdy umysł trochę zwolni, zauważ, co pojawia się w środku.

Może jakaś myśl.
Może emocja.
Może wspomnienie.

Zamiast od razu je oceniać, spróbuj zadać sobie kilka pytań:

✨ Czy to na pewno prawda?
✨ Skąd wiem, że tak jest?
✨ Czy istnieje inny sposób spojrzenia na tę sytuację?
✨ Co powiedziałabym przyjacielowi, który myśli o sobie w ten sposób?

To nie jest walka z myślami.
To jest poznawanie ich głębiej 💭

Czasami odkrywamy wtedy, że wiele przekonań, które nosimy od lat, opiera się bardziej na lęku niż na rzeczywistości.

I tak, podczas takiej praktyki pojawią się rozproszenia.

Lista zakupów.
Wspomnienie sprzed pięciu lat.
Pomysł na obiad.
Nagle przypomni ci się coś, czego nie zrobiłeś w pracy 😅

To normalne.

Za każdym razem, kiedy zauważysz, że odpłynęłaś myślami, po prostu wróć do oddechu. Bez złości. Bez oceniania.

Bo medytacja nie polega na tym, żeby mieć pusty umysł.

Polega na tym, żeby zauważyć, dokąd ten umysł wędruje i łagodnie sprowadzić go z powrotem 🤍

Jeśli dopiero zaczynasz, nie potrzebujesz godziny ciszy ani idealnych warunków.

Wystarczy 10 minut.
Kubek herbaty po drodze.
Kilka spokojnych oddechów.
I odrobina ciekawości wobec samego siebie 🌸

Bo czasem najważniejsze odpowiedzi nie pojawiają się wtedy, gdy szukamy ich na zewnątrz.

Pojawiają się wtedy, gdy w końcu znajdujemy chwilę, żeby naprawdę siebie posłuchać 💛