Scriptorium

Nas miñas andainas matinais gozo moito do ar limpo e da contemplación da natureza intocada que brota ao chou onde lle é propicio.
Un distes días de comezo do outono pasmei un pouco cunha Silveira que, libertaria e brincadeira, sae a ocupar a beira do camiño.
Como a silveira é un sistema complexo e mesto que admite unha variedade de plantas trepadoras e autosuficientes, aquí vos deixo estas imaxes a ver se me axudedes a identificalas.

Lugar: un camiño de Oleiros – Coruña – outubro 2024.

A historia é moi bonita e como sigue: en xullo de 2019 íbamos indo á Festa do Viño Blanco Lexítimo que fan en Paderne, concretamente no lugar de A Esperela, lugar abofé apartado e difícil de atopar; e camiño da súa procura demos con esta magnífica igrexa, magnífica dentro da súa modestia, como son as do noso rural. En consecuencia paréime a tirarlle unhas placas para complementar artísticamente unha xira enolóxica que -por certo- resultou bastante satisfactoria.
O caso é que cando fun debuxar esta igrexa dentro do meu traballo sobre a arte nas nosas aldeas, caín na conta de que non sabía o seu nome nin a ubicación exacta.
–Qué facer entón para identificala? – Volver ao lugar non era práctico e tampoco tiña a certeza de volver atopala. Así que fixen o que facemos todos: recurrir a internet… e dando voltas polo éter fun dar con unha páxina que resultou ser do cronista oficial de Betanzos que contiña un artigo do ilustre académico betanceiro Francisco Vales Villamarín donde falaba da igrexa de San Xulián de Vigo, que era precisamente a definición que eu andaba buscando.

HA VUELTO A PASAR... A VER QUÉ DICEN LOS "ALIADOS"

Feliz Domingo
Non é polo ben que sabe, senon polos recordos que trae: o Campo Grande de Rúa. Galicia Calidade.

GALICIA TERRA MEIGA
Mismo lugar, mismo plano.
La primera toma el jueves, la otra al día siguiente.