KET

អត្ថបទប្រវត្តិបុគ្គល
ស្តីពី៖ "ចូហានណេស ខេផ្លើរ Johannes Kepler"

លោក ខេផ្លើរ គឺជាគណិតវិទូ និងតារាវិទូជនជាតិអាឡឺម៉ង់ដែលបានរកឃើញថាផែនដីនិងភពធ្វើដំណើរជុំវិញព្រះអាទិត្យក្នុងគន្លងរាងពងក្រពើ។ គាត់បានផ្តល់ច្បាប់មូលដ្ឋានចំនួនបីនៃចលនានៅលើភពផែនដី ព្រមទាំងការងារសំខាន់ៗផ្នែកអុបទិក និងធរណីមាត្រផងដែរ។

លោក ខេផ្លើ ប្រសូតនៅវេលាម៉ោង១ រសៀល ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៧ ខែឆ្នូ ឆ្នាំ ១៥៧១ ក្នុងរដ្ឋ Württemberg ក្នុងចក្រពភរ៉ូម៉ាំង ហើយបច្ចុប្បន្នជាទីក្រុងមួយរបស់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។ ឪពុករបស់លោកជាទាហាន និង ម្តាយជាអ្នកបំរើការនៅផ្ទះសំណាក់របស់លោកយាយលោក។ ពេល ខេផ្លើរមានអាយុ ៥ ឆ្នាំឪពុករបស់លោកបានចាកចេញពីផ្ទះទៅធ្វើសង្រ្គាម ហើយត្រូវបានគេនិយាយថាស្លាប់ក្នុងសមរភូមិនៅប្រទេសហូឡង់។ ខេផ្លើរ គឺក្មេងដែលមានទេពកោសល្យផ្នែកគណិតវិទ្យាតាំងពីក្មេង តែដោយសារតែម្តាយរបស់លោកគ្មានលទ្ធភាពបញ្ចូនលោកទៅរៀនសាលាល្អៗ ទើបម្តាយរបស់លោកសម្រេចចិត្តបញ្ជូនរូបលោកទៅកាន់សាលាសាសនាមួយ(វិជ្ជាស្ថានពូជសាសន៍)ដើម្បីឱ្យរូបលោកបានរៀនសូត្រ។ ក្នុងឆ្នាំសិក្សាដំបូង លោកទទួលបាននិទេ្ទស A គ្រប់មុខវិជ្ជាលើកលែងតែគណិតវិទ្យាមួយប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែក្រោយពីការប្រឡងបញ្ចប់ឆ្នាំសិក្សា គណៈមេប្រយោគបានឯកភាពគ្នាថាលោក មិនគ្រប់លក្ខណៈជាបុព្វជិតឡើយ។

ដោយហេតុថាលោកចូលចិត្តអានសៀវភៅបែបវិទ្យាសាស្រ្ត ដែលនិយាយអំពីការវិលរបស់ភព និងទ្រឹស្តី ដែលគូសបញ្ជាក់ថា ផែនដីធ្វើចលនាជុំវិញព្រះអាទិត្យ។ ផ្ទុយពីសាសនាដែលនិយាយថា ផែនដីជាមណ្ឌលនៃពិភពលោក។ ក្រោយមកមិនយូរប៉ុន្មានលោកបានក្លាយជាសាស្រ្តាចារ្យនៃមហាវិទ្យាល័យមួយ នៅទីនេះហើយលោកទទួលបានការស្រលាញ់រាប់អានច្រើន ក៏ព្រោះតែលោកជាសាស្រ្តាចារ្យវ័យក្មេង ដែលមានទំនាក់ទំនងល្អ ទាំងឆ្លាត ហើយពូកែទៀតផង។ តែមិនយូរប៉ុន្មានលោកត្រូវបានបាត់បង់ការងារជាសាស្រ្តាចារ្យ ដោយគេចោទប្រកាន់ថាលោកបានចូលរួមប្រឆាំងជាមួយសមាគមន៍សាសនា ព្រមទាំងទទួលការគំរាមកំហែងពីខាងសាសនាទៀតផង។

ក្រោយមកលោកបានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយស្រ្តីម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថា បាបារ៉ា ដែលមានកូនប្រុសពីរនាក់ ប៉ុន្តែជាអកុសលប្រពន្ធនិងកូនទាំងពីររបស់លោកបានទទួលមរណភាពនៅពេលនោះ។ ក្នុងឆ្នាំ ១៦១៣ លោកក៏បានរៀបការម្តងទៀតជាមួយអ្នកស្រ្តី ស៊ូសាណា ជីវិតគ្រួសាររបស់លោកមិនសូវជាមានសុភមង្គលទេ គឺដោយសារបញ្ហាលុយកាក់ ក៏បណ្តាលឱ្យកូនស្រីតូចរបស់លោកស្លាប់ទាំងវ័យក្មេង។ ប្រពន្ធស្លាប់ កូនស្លាប់ ម្ដាយត្រូវជាប់គុក ដោយការចោទប្រកាន់ថាចេះធ្វើធ្មប់។

ខេផ្លើរ ត្រូវរស់នៅយ៉ាងវេទនា ដើម្បីរំដោះជីវិតម្ដាយពីទុក្ខទោស ហើយខ្លួនលោកក៏តែងតែត្រូវរងទទួលនូវការចោទប្រកាន់ថា ធ្វើការផ្សព្វផ្សាយនូវទ្រឹស្ដីបិសាចរបស់ នីកូឡាស កូពើនិក។ ក៏ប៉ុន្តែលោកបានពុះពារឆ្លងកាត់គ្រប់ឧបសគ្គ ដោយមិនចុះចាញ់កិច្ចការដែលលោកកំពុងតែធ្វើនោះឡើយ។

ស្នាដៃសំខាន់ៗរបស់លោក
ក្នុងឆ្នាំ ១៥៩៤ លោកបានសរសេរសៀវភៅប្រវត្តិសាស្រ្ត ដោយក្នុងនោះមានទាំងផ្នែកស្ទង់មើលកម្រិតសីតុណ្ហភាព និងសៀវភៅប្រជុំវិញ្ញាសាស្រាវជ្រាវពីលំហអវកាស (១៥៩៧)។ បន្ទាប់មកក្នុងឆ្នាំ ១៦០១ លោកត្រូវបានស្តេចអូទ្រីស តែងតាំងជាគណិតសាស្រ្តដោយមិនទទួលបានបា្រក់កម្រៃ ព្រោះតែគ្រានោះប្រទេសជួបវិបត្តសេដ្ឋកិច្ច។ អំឡុងពេលនោះ លោកក៏បានធ្វើផងដែរជាគ្រូហោរាសាស្រ្ត ឲ្យនាយម៉ីនមន្ត្រីក្នុងរាជវាំងដើម្បីបានកម្រៃចិញ្ចឹមជីវិតខ្លះ។

ស្នាដៃដ៏សំខាន់បំផុតរបស់លោកគឺ ច្បាប់ទាំង ៣ របស់ខេផ្លើរ (Kepler’s 3 Law)។ ច្បាប់២ដំបូង ដែលបានរកឃើញក្រោយពីការធ្វើពលីកម្ម៥ឆ្នាំយ៉ាងលំបាក ដោយត្រូវធ្វើលេខរាប់លានតួ ដែលកត់ត្រាបានពីតារាសាស្ត្ររបស់តារាវិទូ ទីខូប្រាហេ (តារាវិទូជាតិដាណឺម៉ាក ១៥៤៦‑១៦០១) បន្សល់ទុកមក។ ចំណែក ច្បាប់ទី៣ លោកត្រូវចំណាយពលីកម្មចំនួន ៩ឆ្នាំ យ៉ាងនឿយហត់ គឺលោកត្រូវធ្វើការសង្កេតមើលបណ្ដើរ និងបានកត់ត្រាតួលេខតារាសាស្ត្របណ្ដើរ ហើយត្រូវកែសម្រួល រួមទាំងគិតលេខបណ្ដើរផងដែរ។

លោកបានទទួលមរណភាពក្នុងថ្ងៃទី១៥ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៦៣០ នៅ Regensburg ខណៈពេលដែលលោកកំពុងធ្វើដំណើរពីផ្ទះរបស់លោកនៅ Sagan ដើម្បីប្រមូលបំណុល។ សពរបស់លោកត្រូវបានគេបញ្ចុះនៅវិហារក្នុងស្រុកមួយ ក៏ប៉ុន្តែ ផ្នូររបស់លោកត្រូវបានគេវាយកម្ទេចចោលក្នុងសម័យសង្គា្រម។

#អត្ថបទប្រវត្តិបុគ្គល

អត្ថបទប្រវត្តិបុគ្គល
ស្តីពី៖ លោក វីល្លៀម សេកស្ពៀរ (William Shakespeare)

លោក វីល្លៀម សេកស្ពៀរ គឺជាអ្នកនិពន្ធរឿងល្ខោន កំណាព្យ និងជាតារាសម្តែងដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាអ្នកនិពន្ធដ៏ឆ្នើមបំផុតរបស់អង់គ្លេស និងទូទាំងពិភពលោក។ លោកប្រសូតនៅខែមេសា ឆ្នាំ១៥៦៤ ក្នុងទីក្រុងស្ត្រេតហ្វដ ប្រទេសអង់គ្លេស។ លោក សេកស្ពៀរ ត្រូវបានគេស្គាល់តាមរយៈស្នាដៃនិពន្ធប្រលោមលោកដូចជា រឿង Romeo and Juliet នៅឆ្នាំ១៥៩៧ និងរឿង Hamlet នៅឆ្នាំ១៦០៣។

សេកស្ពៀរ គឺជាកូនប្រុសទី៣ ក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសស្រីចំនួន៨នាក់ របស់លោក ចន សេកស្ពៀរ (John Shakespeare) និងអ្នកស្រីម៉ារី អារដេន (Mary Arden) ។ ប៉ុន្តែជាអកុសលបងស្រីទាំងពីររបស់លោកបានទទួលអនិច្ចកម្ម។

នៅពេលដែលលោកមានអាយុ ១៨ឆ្នាំលោកបានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយ អានណេ (Anne) នៅថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆកា ឆ្នាំ១៥៨២ ដែលនាងមានអាយុ២៥ឆ្នាំ ព្រមទាំងមានផ្ទៃពោះបីខែរួចទៅហើយ។ ជាចំណងដៃរបស់អ្នកទាំង២ ពួកគេទទួលបានកូនប្រុសស្រី ៣នាក់ កូនស្រីទីមួយគឺ ស្សូហ្សាណា (Susanna) កើតបន្ទាប់ពីពួកគេរៀបការបាន ៦ខែ។ ២ឆ្នាំក្រោយមកលោក ទទួលបានកូនភ្លោះពីរនាក់បន្ថែមទៀតគឺ ហាមណេត (Hamnet) និង ជូឌីត (Judith) ថ្ងៃទី២ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៥៨៥។ ប៉ុន្តែហាមណេត បានស្លាប់នៅពេលដែលគាត់មានអាយុត្រឹមតែ១១ឆ្នាំ។

ព្រឹត្តិការណ៍ និងស្នាដៃសំខាន់របស់លោករួមមាន៖
- ចូលសម្តែងល្ខោន និងនិពន្ធឱ្យក្រុមល្ខោនក្នុងទីក្រុងឡុងដ៍ (១៥៩២)
- បង្ហាញខ្លួនជាអ្នកនិពន្ធដំបូងក្នុងរឿង “Venus & Adonis” ក្នុង ឆ្នាំ១៥៩៣ និង “The R**e of Lucrece” ក្នុងឆ្នាំ១៥៩៤
- ការនិពន្ធរឿងរបស់លោកចាប់ផ្តើមល្បីខ្លាំងនៅឆ្នាំ១៥៩៥
- និពន្ធរឿង (Romeo & Juliet) ក្នុងឆ្នាំ១៥៩៧ និងរឿង Hamlet ក្នុងឆ្នាំ១៦០៣
- បញ្ចប់ការតែងនិពន្ធរបស់លោក និងវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទីក្រុងស្ត្រេតហ្វដវិញ នៅឆ្នាំ១៦១១

រឿងទាំងអស់របស់លោកផ្តោតសំខាន់ទៅលើសាច់រឿងបែប កំប្លែង មនោសញ្ចេតនា ស្នេហា និងមានទាំងកំណាព្យផងដែរ។ ស្នាដៃនិពន្ធសរុបរបស់លោកជាច្រើនផ្សេងទៀតរួមមាន រឿងល្ខោន៣៨ និង រឿងចំរុះ១៥៤ កំណាព្យរឿងនិទានវែងចំនួនពីរ។

លោកត្រូវបានប្រជាជនលើសកលលោកទុកលោកគឺជាកវីនិពន្ធនៅគ្រប់សម័យកាលរបស់មនុស្សជាតិ ព្រោះតែស្នាដៃរបស់លោកគឺមានភាពរស់រវើកនិងមានការពេញនិយមមកទល់នឹងពេលបច្ចុប្បន្ន។

#អត្ថបទប្រវត្តិបុគ្គល

the-ket.com

អត្ថបទបុគ្គល
ស្តីពី៖ "សង្គ្រាមពាក្យសម្តីរវៀង លោក វ៉ុលទែរ (Voltaire) និង លោក ហ្សង់ហ្សាក់ រូសូ (Rousseau)"

លោក វ៉ុលទែរ (Voltaire) និង លោក ហ្សង់ហ្សាក់ រូសូ (Rousseau) គឺជាបញ្ញវន្ដដែលបានជះឥទ្ធិពលនៃផ្នត់គំនិត ទៅតាមបែបទស្សនវិជ្ជារបស់អឺរ៉ុបសម័យទំនើប។ ថ្វីត្បិតតែមានទស្សនៈផ្ទុយពីគ្នា ក៏ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរបានបំពេញគ្នាទៅវិញទៅមក ព្រោះតែគំនិតប្រឆាំងនេះ។

លោក វ៉ុលទែរ មានផ្នត់គំនិត ដែលសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើហេតុផល (Emphasizing reason) និងលោក ហ្សង់ហ្សាក់ រូសូ មានផ្នត់គំនិត ដែលសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើអារម្មណ៍ (Emphasizing emotion) អ្នកទាំពីរបានកោតសរសើរចំពោះការរីកចម្រើនផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រ ហើយបានបរិហារអបិយជំនឿរបស់គ្រឹស្តបរិស័ទ។

លោក វ៉ុលទែរយល់ថា ទស្សនៈដែលឱ្យតម្លៃទៅលើហេតុ ហើយនឹងផលនោះ បានផ្តោតសំខាន់ចំពោះការរីកចម្រើនខាងផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រនាសម័យកាលនោះ ដែលលោកមានជំនឿ ជឿលើសិទ្ធិធម្មជាតិ (Natural rights) ដែលបានកើតឡើងពីធម្មជាតិរបស់មនុស្ស ហើយក៏បានចាត់ថ្នាក់ ឬក៏បរិហាប្រឆាំងទៅលើផ្នត់គំនិតតាមបែបសាសនា ជាពិសេសសាសនាគ្រឹស្តមិនថាកាតូលិក (Catholic) ឬប្រូតេស្តង់ (Protestant) នោះទេ គាត់បានធ្វើការរុញច្រានយ៉ាងមុតមាំ ទៅលើផ្នត់គំនិតប្រឆាំងមួយនេះ ដោយបានហៅវាម្តងហើយម្តងទៀតថា “l'infame” ដែលមានន័យជាភាសាខ្មែរថា “ដ៏អាក្រក់” លោកក៏បានប្រើពាក្យក្នុងសមរិភូមិពាក្យសម្តីនេះថា “Crasez l'infame” ដែលមានន័យថា កំទេចភាពល្បីល្បាញ។

លោក ហ្សង់ហ្សាក់ រូសូ ដែលមានទស្សនៈថា ធម្មជាតិរបស់មនុស្សមិនដូចជាសត្វសាហាវដែលគិតតែពីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ ក៏ប៉ុន្តែមនុស្សគឺមានអារម្មណ៍ ចេះប្រើអារម្មណ៍សន្តោសស្រលាញ់មនុស្សជុំវិញខ្លួនរបស់គេ អ្វីដែលសំខាន់ទៀតនោះ មនុស្សក៏មានភាពថ្លៃថ្នូរ និង ចេះឱ្យតម្លៃទៅលើគុណធម៌ដូចគ្នា។ នៅក្នុងសៀវភៅដ៏ល្បីបំផុតរបស់រូសូ គឺ កិច្ចសន្យាសង្គម “The Social Contract” រូសូ បានបង្ហាញទ្រឹស្តីរបស់លោកអំពី “Volonte generale” ឬ ឆន្ទៈទូទៅ ដែលមានន័យថា “អធិបតេយ្យភាពដ៏ពេញនិយម” នេះគឺជាទ្រឹស្ដីបដិវត្តន៍មួយ ក្នុងសម័យកាលនោះ ។ ទ្រឹស្តីរបស់លោក ក៏បានផ្លាស់ប្តូរទំនាក់ទំនងរវាងរដ្ឋ និងប្រជាជនផងដែរ ហើយលោកយល់ទៀតថា រដ្ឋាភិបាលទាំងអស់គឺគ្រាន់តែជាអ្នកបម្រើប្រជាជនតែប៉ុណ្ណោះ។

លោក វ៉ុលទែរ និង លោកហ្សង់ហ្សាក់ រូសូមានគំនិតខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ?

លោករូសូ បានប្រឆាំង នឹងវិសមភាពក្នុងការចាត់ថ្នាក់របស់វណ្ណៈ ខណៈដែលលោក វ៉ុលទែរ បានប្រឆាំង អំពីសេរីភាពនៃការបញ្ចេញមតិ និងសាសនា។ នៅមានកិច្ចសន្យាសង្គម និងរឿងរ៉ាវជាច្រើនទៀតដែលធ្វើឱ្យសង្គ្រាមពាក្យសម្តីនេះបន្តមានរហូតដល់លោកទាំងពីរទទួលមរណៈភាពរៀងៗខ្លួន។

ហេតុអ្វីបានជាយើងត្រូវស្គាល់អ្នកប្រាជ្ញទាំងពីររូបនេះ?

ពីព្រោះអ្នកប្រាជ្ញទាំងពីរនេះហើយដែលបានផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតនៃទស្សនៈរបស់មនុស្សយើងនាពេលក្រោយៗមកទៀត។ លោកទាំងពីរដែរមានទស្សនៈដូចគ្នាត្រង់ការប្រឆាំងនឹងផ្នត់គំនិតបុរាណ ក៏ប៉ុន្តែមានគំនិតផ្ទុយគ្នាក្នុងទស្សនៈ នៃការផ្លាស់ផ្នត់គំនិតនាសម័យទំនើប។

សូមបញ្ជាក់ថា អ្នកដែលចង់ដឹងបន្ថែមអំពី លោក វ៉ុលទែរ និង លោក រូសូ អាចទៅរកសៀវភៅ ឬក៏អានសៀវភៅ "The Story of Civilization" របស់ Will Durant ហើយនឹងសៀវភៅផ្សេងទៀតគឺ "The Age of Voltaire" និង "Rousseau and Revolution" ។

#អត្ថបទបុគ្គល

the-ket.com

អត្ថបទអប់រំ
ស្តីពី៖ "កុំធ្វើជាមនុស្សអតីកាល"

រឿងដែលកើតឡើងពីមុនគឺជាអតីតកាល ឥឡូវនេះគឺជាបច្ចុប្បន្ន ចូរអ្នកសួរខ្លួនឯងថាតើពេលនេះអ្នកជាមនុស្សនៃបច្ចុប្បន្នកាល ឬជាមនុស្សរបស់អតីតកាល ?

បើសិនជាអ្នកជាមនុស្សរបស់បច្ចុប្បន្នកាល ចូរអ្នកគួរគប្បីធ្វើរឿងល្អៗ ដែលនាំឲ្យជីវិតរបស់អ្នកកាន់តែល្អប្រសើរ និងសប្បាយចិត្តជាមួយនឹងពេលវេលាដែលអ្នកកំពុងតែមាន តែប្រសិនបើអ្នកគឺជាមនុស្សរបស់អតីតកាលនោះ អ្នកគឺជាបុគ្គលដែលគិតតែពីរឿងចាស់ៗដែលបានកន្លងផុតទៅហើយ នោះការចងចាំ និងបច្ចុប្បន្នភាពនៃជីវិតរបស់អ្នក​ក៏វានៅតែជាប់ជំពាក់ជាមួយរឿងអតីតទាំងឡាយដែលបានកើតឡើងមិនចេះចប់មិនចេះហើយ។

បើការជំពាក់នោះជាអតីតកាល ដែលជាការចងចាំល្អៗនោះ វាមិនអីនោះទេ តែបើវាគឺជាអតីតកាលនៃភាពឈឺចាប់ ក្ដីអស់សង្ឃឹម និងការបាត់បង់ ដែលជាអតីតកាលអាក្រក់ៗទាំងនោះ នោះការរស់ប្រចាំថ្ងៃនៃជីវិតរបស់អ្នកនឹងគ្មានថ្ងៃបានស្ងប់សុខឡើយ ហើយវាពិតជាប៉ះពាល់ដល់ការងារនៅថ្ងៃអនាគតដែលនឹងនាំអ្នកឲ្យជួបតែនឹងសុបិនអាក្រក់នៃភាពស្មុគស្មាញជាច្រើន កត្តាទាំងអស់នេះនឹងមកលងបន្លាចអ្នកជារៀងរហូត។

អតីតកាលវាបានកន្លងផុតបាត់ទៅហើយចូលប្រើពេលវេលានៃបច្ចុប្បន្នកាលរបស់អ្នកជាមួយមនុស្សជុំវិញខ្លួនរបស់អ្នក ឲ្យបានល្អ ហើយរស់នៅដោយភាពថ្លៃថ្នូរ ជៀសវាងការប្រើមនោសញ្ចេតនាអារម្មណ៍ជ្រុលបណ្តាលឲ្យ អនាគតរបស់អ្នកជួបតែរឿងស្រមើលស្រម៉ៃហួសពីការពិត ធ្វើរឿងខុស ដែលធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់គ្រួសារ និងមនុស្សជុំវិញខ្លួន ដែលវាបណ្ដាលឲ្យអ្នកខាតពេលវេលា និងបាត់បង់នូវតម្លៃជីវិត ។

ពេលខ្លះអតីតកាលនៃការឈឺចាប់ ក៏ជារឿងល្អដែរ អាចថាវាគឺជាការចងចាំមួយ និងជាផ្នែកមួយនៃជីវិត ដែលមនុស្សគ្រប់រូបបានជួបប្រទះ និងមិនអាចគេចផុតបាន តែអ្វីដែលសំខាន់នោះ គឺយើងចេះបែងចែកឲ្យដាច់រវាងអតីតកាល និងបច្ចុប្បន្នកាល ហើយបន្ដដំណើរទៅមុខ និងត្រៀមចិត្តក្នុងការទទួលយកនូវរឿងរ៉ាវដែលអាចនឹងកើតឡើងនៅថ្ងៃអនាគត។

ដូចនេះមានតែរូបអ្នកនោះទេ ​ដែលអាចបង្កើតអតីតកាលដ៏ស្រស់បំព្រងបាន តាមរយៈទង្វើនៃបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នក ហើយក៏មានតែរូបអ្នក តែម្នាក់ផងដែរ ដែលអាចឈានទៅរកអនាគតដ៏អស្ចារ្យ នៃក្ដីស្រម៉ៃរបស់អ្នក ។

បំណងល្អពីក្រុមការងារKET អ្នកគួរតែរៀនពីអតីតកាល ហើយរស់នៅជាមួយបច្ចុប្បន្នកាលឲ្យល្អបំផុត ដើម្បីទទួលបាននូវអនាគតកាលដ៏ភ្លឺស្វាងមួយ។

#អត្ថបទអប់រំ

Telegram – a new era of messaging Fast. Secure. Powerful.