Na jugozapadu Srbije, u centralnom delu opštine Priboj, na zaravni iznad desne obale reke Lim, nalazi se jedno od značajnijih banjskih termomineralnih lečilišta. Ovo lečilište, po kome je i mesto dobilo naziv Banja, leži na 530 do 550 m nadmorske visine okruženo planinama Starovlaške visije, što ga čini i vazdušnim lečilištem. U samom centru Banje nalazi se više termomineralnih izvora sa temperatu
rom vode oko 37 °C. Banjska voda se koristi kao pomoćno terapijsko sredstvo, za kupanje i piće, kod svih oblika hroničnog zglobnog i vanzglobnog reumatizma, oboljenja perifernih nerava, kod svih oblika postraumatskih stanja, oboljenja kičmenog stuba, poremećaja periferne cirkulacije, ginekoloških oboljenja, kožnih oboljenja, bolesti organa za varenje.. Na Banji postoji više termalnih izvora temperature od 35,7 do 37,5 °C, od kojih dva najsnažnija pune četiri zatvorena bazena za korišćenje. Nad glavnim vrelom sagrađen je bazen "Stara banja", a nad drugim tri bazena poznatija kao "Nova banja". Pored ovih bazena postoji i veliki otvoreni bazen kao i bazen za decu koji su u privatnom vlasništvu i koji koriste toplu vodu. Istraživanja su pokazala da je voda izuzetno delotvorna u lečenju sledećih bolesti:
1. reumatološka oboljenja - saznajte više o reumi
- degenerativna oboljenja
- zapaljenski reumatizam
- vanzglobni reumatizam
- metabolički reumatizam
2. posttraumatska stanja
- stanja posle preloma i uganuća
- stanja posle artroplastike kuka i kolena
3. poremećaji periferne cirkulacije
6. ginekološka oboljenja
- hronični aneksitisi
- sterilitet
7. oboljenja gastrointestinalnog trakta
- otežano varenje
- mikrokalkuloza žučnih puteva
8. oboljenja dečijeg uzrasta
9. dermatološka oboljenja
Pacijenti kod kojih su prisutni sledeći problemi ne treba da koriste banjsku vodu:
- febrilna stanja
- infektivne bolesti
- neregulisana TA viša od 160/100
- nestabilna angina pektoris
- dekompezovana srčana oboljenja
- teški oblici bronhijalne astme
- bubrežna insuficijencija
- maligne bolesti
Analizu lekovite vode vršili su još daleke 1878. godine lekari austrijskog vojnog garnizona, koji je u to vreme bio lociran na Banji, u labaratorijama u Beču. Neke od poslednjih analiza vršili su stručnjaci na Medicinskom fkultetu u Beogradu, a kasnije i na Rudarsko-geološkom fakultetu gde su dobili gotovo identične rezultate. Izvor I "Stara banja" pripada kategoriji oligomineralnih sumporovitih blago zemnoalkalnih voda, bez boje, ukusa i mirisa, temperature 37,5 °C. Na osnovu balneoloških kriterijuma zaključeno je da se ova voda kao pomoćno terapijsko sredstvo može koristiti u lečenju hroničnih stanja zglobnog i vanzglobnog reumatizma, oboljenja perifernih nerava, oboljenja kičmenog stuba, kao i u rehabilitaciji postraumatskih stanja lokomotornog aparata. Posebno se može koristiti u terapiji neinflamatornih dermatoza, kao što su ekcemi i psorijaze. Izvor II "Nova banja" pripada kategoriji kalijum-magnezijum-hidrokarbonatnih-alkalno-homeotermnih oligomineralnih voda, temperature 35,7 °C. Pored mogućnosti korišćenja kao pomoćno terapijsko sredstvo u stanjima navedenim za vodu izvora I "Stara Banja", odsustvo metala i njene organoleptičke osobine daje joj mogućnost upotrebe na postojećoj temperaturi kod izvesnih oboljenja gastrointestinalnog trakta, praćenih hiperaciditetom i povećanim motoritetom gastrointestinalnog i hepatobilijarnog trakta, koji nisu uzrokovani organskim i fizičkim agensima, kao i stanjima posle hirurških intervencijana ovim sistemima. Niska mineralizacija i pH vrednost obezbeđuju mogućnost primene kao pomoćnog terapijskog sredstva u terapiji mikrokalkuloznih stanja urinarnog trakta. Oba uzorka ispitivanih voda u kombinaciji, a pogotovu izvor I "Nova banja", se mogu iskoristiti kao značajan faktor u programima pripreme i rehabilitacije sprtista, rekreacije zdravih i prevencije određenih bolesnih stanja.
