Man-sievert

Završavamo našu seriju tekstova o Rolfu Sivertu navođenjem njegovih dostignuća u oblasti merenja jonizujućeg zračenja:

Po povratku u Švedsku, Sivert dobija podršku u Radiumhemmetu da krene sa merenjima jonizujuceg zračenja. Prvo je započeo sa odredjivanjem prostorne raspodele zračenja u okolini izvora i proračunima vezanim za intenzitet zracenja. Rezultati njegovih istrazivanja ukazali su na neophodnost sprovodenja zaštite od zračenja i ograničavanje izlaganja profesionalno izloženih lica. Mobilna jedinica za merenje zračenja osnovana 1925. godine pomogla je bolnicama u Švedskoj i širom severne Evrope da se smanji izloženost i primljene doze.

Godine 1926. Sivert je izumeo novu vrstu dozimetra koji se naziva Sivertova komora (na slici), a 1928 filter za dubinsku terapiju X zračenjem. Nastavio je svoja istraživanja ali je paralelno i pomagao da se u čitavoj Evropi uspostavi zakonska regulativa vezana za dozimetriju i zaštitu od zračenja.

Prvi put je 1934. godine jasno definisano ograničavanje primenjene doze a definisana je i nova jedinica Rentgen (R). Posle Drugog svetskog rata posvetio se merenju prirodnog gama zračenja pomoću pokretnih uređaja iz autobusa i aviona.

Prvi akcident u jednom nuklearnom reaktoru desio se u Engleskoj 1957. godine i preusmerio je Sivertova istraživanja na polje akcidenata, njihove prevencije i sanacije.

Rolf Maksimilijan Sivert umro je 1966. godine u 70oj godini života od posledica raka. U čast svih njegovih dostignuća iz polja zaštite od zračenja, Međunarodna komisija za zaštitu od zračenja (ICRP) uvela je 1979. godine i jedinicu za dozu zračenja kojoj je izloženo ljudsko telo (ekvivalentna doza) po imenu Sivert (Sv).