Elnaz Sedaghat

نوروز همیشه بوی شروع میداد…
بوی امید… بوی لبخند…

اما امسال…
خیلی از خونه‌ها ساکت‌تر از همیشه‌ان
خیلی از صندلی‌ها خالی موندن
و خیلی از اسم‌ها… تبدیل شدن به خاطره…

این ویدیو رو با هم ساختیم
برای یادآوری… نه فراموشی

برای اینکه بگیم
پشت هر اسم، یه زندگی بود
یه خانواده بود
یه عشق بود…

ما فراموش نمی‌کنیم
و ادامه می‌دیم…
با امید به روزهایی که حق این مردمه

سال نو مبارک
با دلی که هنوز داغداره… اما ایستاده 🤍

امروز تولدمه…
بعد از دو ماهی که دلم پر از درد بود و حتی حالِ گرفتن یه ویدیو از خودم رو نداشتم…
امروز صبح با یه خبر بیدار شدم.
خبری که یه حس عجیب داشت… یه لبخند تلخ.
آره… خوشحال شدم.
این شاید بهترین کادوی تولدم بود.
ولی هم‌زمان دلم گرفت…
از اینکه به جایی رسیدیم که مرگ یه آدم، خوشحالمون می‌کنه.
خدایا…
لعنت به کسایی که کاری کردن دل یه آدم، برای مرگ یه “انسان‌نما” آروم بگیره…
ما این نبودیم…
ما این‌طوری نبودیم…
امیدوارم سال دیگه،
روز تولدمو توی کشور خودم،
کنار عزیزام جشن بگیرم…
بدون درد، بدون این همه بغض.