Perspectieven

Weer een weekje voorbij.
Voor wie denkt dat mijn dagen alleen gevuld zijn met scheidingsgesprekken of overeenkomsten schrijven.
Nee hoor. Ik zeg het je…ik heb de boeiendste job ❣️. Heel dicht bij de harten van mensen.

Tussen de lopende bemiddelingstrajecten ook een aantal individuele gesprekken.

Een dame, zoekend naar houvast. Ze spreekt al maanden uit te willen
scheiden, maar haar partner geeft er geen gehoor aan. Dus we kijken hoe ze toch (hopelijk) samen tot stappen vooruit geraken.

En met een partner die worstelt met immense twijfel, en dat heel treffend omschreef:
“Het is misschien zoals bij zelfdoding zou kunnen: is het echt dat je samen niet meer wil, of wil je het niet meer op deze manier?”ik denk dat velen die met onmacht in de relatie kampen zich erin herkennen.

Ik ontmoette ook iemand na een tussenpoos weer die al lange tijd creatief zoekt naar de weg tussen samen & toch apart, en nu weer in een volgende fase komt.

En dan was er een gesprek dat ik zelf ook spannend vond. Aan de oppervlakte ging het over centen, maar in de onderstroom leefde zoveel meer. Lang ingehouden woorden vonden eindelijk hun weg naar buiten. Iets wat ik zo dikwijls hoor: “daarvoor zijn we hier niet; dit is geen relatietherapie;…”. En toch…verbinding en begrip zijn de sleutel tot ook juridische oplossingen.

Ik sloot de week af met een online babbel.
Hevige emoties, twee zenuwstelsels in overdrive. .
De grote wens is nochtans om samen ouders te blijven, maar het partnerschap los te laten.
“Living together apart” dus…We kijken binnenkort samen verder naar wat de toekomst brengt.

En nu: weekend.
De lente vieren.
Na een winter waarin alles ook wel bewoog, maar zonder veel zichtbaarheid , begint nu het seizoen van onthullen.

Het sluit perfect aan bij mijn gevoel:
vol in bloei van passie voor wat ik het liefste doe.
Bijdragen aan verbinding.
Ook in de lastigste momenten, zoals een scheiding.