Social Stimulating Alternative Programme

Korsi e re, mentalitet i vjetër. “Parkoj se dua. Kam mjetin më të fortë.”

“Je në korsi biçikletash,” i them.
“Duro 10 minuta se do iki,” është përgjigjja.

Imagjino të lësh biçikletën në mes të rrugës për 10 minuta dhe të shkosh i qetë të pish një kafe.

Të Edukojmë Mendimin Kritik te Fëmijët

Fëmijët e vegjël bëjnë pyetje të mëdha çdo ditë.
Pse duhet të sillemi mirë me njëri-tjetrin? Çfarë është e drejtë? Si e dimë nëse diçka është e vërtetë? Çfarë e bën diçka të bukur?

Shpesh mendojmë se filozofia është vetëm për të rriturit, por në të vërtetë fëmijët janë filozofë natyralë. Ata vëzhgojnë, pyesin, imagjinojnë dhe përpiqen të kuptojnë botën përreth tyre.

Në edukimin parashkollor, rëndësi nuk ka t’u japim gjithmonë përgjigje të sakta, por të krijojmë hapësirë për pyetje, dialog dhe reflektim. Kur një fëmijë pyet “Pse ndodh kjo?” ose “Po sikur…?”, ai po ndërton mënyrën e vet të të menduarit.

Edukatorët dhe prindërit mund ta mbështesin këtë proces me pyetje të thjeshta si:

- “Çfarë mendon ti?”
- “Pse të duket kështu?”
- “Mund të na tregosh më shumë?”
- “Unë po pyes veten…”

Këto biseda i ndihmojnë fëmijët të zhvillojnë empatinë, imagjinatën, logjikën dhe aftësinë për të dëgjuar të tjerët.

Një element shumë i rëndësishëm është të marrim seriozisht mendimet e fëmijëve. Jo t’i shohim si “të lezetshme”, por si ide të vlefshme që meritojnë dëgjim dhe respekt. Kur fëmijët ndihen të dëgjuar, ata fitojnë besim për të menduar dhe shprehur veten lirshëm.

Filozofia në fëmijëri nuk ka të bëjë me libra të vështirë apo teori abstrakte. Ajo lind në lojë, në pyetje spontane, në natyrë, në konfliktet mes shokëve, në art dhe në përditshmëri.

Kur ndalojmë për të dëgjuar pyetjet e fëmijëve, zbulojmë se edukimi nuk është vetëm të mësosh përgjigje, por të mësosh të mendosh.