Nawed Jahish Nejrabi

ای شکست خوردهء ناکام، بس است، شرمت باد
کلبِ دیوانهء بد نام ، بس است، شرمت باد
نشدی پخته شدی خام، بس است ، شرمت باد
باعثِ کشتن و آلام ، بس است ، شرمت باد
گاوِ وحشی نشدی رام ، بس است، شرمت باد

پیرِ فرسوده ء بد بخت ، حیا در تو نیست
شرمی از مردم و ، ترسی زخدا در تو نیست
جُز خرابی و تباهی و بلا، در تو نیست
خاینِ عهد شکن ، صدق و وفا درتو نیست

شده ای دشمن اسلام ، بس است ، شرمت باد

زندگی ات به تبهکاری و نیرنگ گذشت
شبِ تو در چَتَلِی ، روزِ تو در جنگ گذشت
به دروغگویی ، همه عمر تو بی ننگ گذشت
دور از منطقِ انسانی و فرهنگ گذشت

تویی دیوانه ی سرسام ، بس است ، شرمت باد

بارها جنگیدی رسوا شدی ، بی آب شدی
پیش مردم همه جا،شهره به قصاب شدی
بسکه تهمت زدی ، معروف به کذاب شدی
با کرینکار چه کردی و به رو ، خواب شدی

مردِ مفلوکِ خون آشام ، بس است ، شرمت باد

شغلِ تو کشتن و ویرانگری و قصابیست
مسلکت طالبی و داعشی و وهابیست
رهبرو آمر و دستورِ تو از پنجا بیست
این همه یاوه و هذیانِ تو از بی تابیست

شده ای نیکر حمام ، بس است ، شرمت باد

چه نکردی تو به این ملت بیچاره بگو؟
رهبرو قاتلِِ بد سیرت و بیکاره بگو؟
نصفِ کابل شده از ظلمِ تو آواره بگو
حزب اسلامی شده تکّه وصدپاره بگو

این همه بیوه و ایتام ،بس است ، شرمت باد

از زبان و دلِ ابلیس، سخن میگویی
همه از فتنه و تدلیس، سخن میگویی
گاهی از مکتب و تدریس، سخن میگویی
گاهی چون پاپ، ز قدیس، سخن میگویی

شده ای نوکرِ خاخام ، بس است، شرمت باد

ای فرو مایهء بدبخت، دیگر مرگت باد
باهمه دشمنِ سر سخت، دیگر مرگت باد
تو ازین ملک ببند رخت، دیگر مرگت باد
تو کجا؟ تاج کجا؟ تخت ، دیگر مرگت باد

با عدو گشتهء همگام ،بس است، شرمت باد

۵/۷/۱۳۹۹‎ هاشمی سرپلی