Zikrullah safi

خیلی درد آور!👇👇👇👇
جوانی در سن 18 سالگی برای مادرش میگوید: ای مادر! وقتی که 20 ساله شدم برایم چه تحفه میدهی؟!
مادر میگوید: پسرم! تا هنوز به بیست سالگی تو وقت زیادی مانده است.
یک سال دیگر هم سپری شد؛ پسر 19 ساله شد؛ که ناگهان مریض شد، ومادرش او را به شفاخانه برد.
داکتر برایش میگوید: پسر تو مرض قلبی دارد که امکان خوب شدنش وجود ندارد.
مادر خیلی غمگین شده، میرود تا پسرش را ببیند........
پسر میگوید: مادر! داکتر برایت چه گفت؟
من میمرم؟؟!!.....
مادرش در حال گریان از اطاق پسرش بیرون شده رفت.
در اخیر سال که سن پسر به 20 سالگی رسیده بود؛ از شفاخانه مرخص شد که مریضی اش شفاء یافته بود.
بسوی خانه اش روان شد، وقتیکه رسید؛ دید که روی فرش خانه یک نامه افتیده، که از طرف مادرش نوشته شده بود.
اما خود مادر دیگر نبود.......
در آن نوشته شده بود: ای فرزندم! این همان روزی است که برایم گفته بودی، که در سن 20 سالگی برایم چه تحفه میدهی؟
چون قلب تو از کار افتیده بود خواستم قلب خود را به عنوان تحفه برایت تقدیم کنم....
از آن خوب مواظبت کنی.........
هر کی مادر خودرا دوست دارد بخاطر شأن و شوکت مادرش به اشتراک بگذارد.

د یوه زنداني د زندان خاطره :

د چار شنې په ورځ مې مور او وړوکې ورور ملاقات ته راغلې وو لومړې ځل وه چې د مور جانې سره مې په ولچک او زولنوکې کې مخامخ شوم.

مور او ورور مې ډېر راته وژاړل خو مابه بار بار تسلې ورکوله او ویل به مې مور جانې ته مه ژاړه اومېد لرم چې ژربه خلاص شم
خو د هغې دومره بې اختیاره ژړه وا چې ما نشوه برداشت کولی.

پای کې مې په درد ورته وویل .

مور جانې که ته ژاړې زه ځم.

مور مې قراره شوه خو سترګو یې ډېرې خبرې راته کولې
د پام غلطولو لپاره مې پوښتنه وکړه چې هغه بابا جان ولې نه راغې او کشر ورور مې ولې نشته درسره؟

مور مې ځواب راکړو ویل ورور دې په سبقونو کې اخته وه پلار به دې بیا راشې.

د رخصتیدو په وخت کې مې وړوکي ورور راته وویل لالا کورته کله راځې؟

زما سترګې له اوښکو ډکې شوې ورته مې وویل وروره زه دلته ستاسو دپاره پیسې ګټم بیا درځم.

ورور راته وویل هغه بل ورور به مې هم راته ویل زه ستا دپاره اختر ته کالي راوړم خو هغه د اختر نه مخکې شهید شو او د کلي په هدیره مو خښ کړ او کالي یې رانه وړل.

په دې وخت کې مې له خولې چغې ووتلې او مور ته مې وویل د بابا جان به مې څه حال وې، ورور مې وویل بابا جان مو هم ها بله ورځ مړشو او خښ مو کړ؟

مور مې په کرار او ژړه غونې غږ راته وویل اوس دې ما او دا وړوکي ورو ېوازې ګوزاره کوو.

زړه مې غوښتل چې ډیرې خبرې ورسره وکړم خو د دې خبرې سره د ملاقات وخت پوره شو او زه موظف کس ترلاس ونیولم او د مور او وړوکي ورور څخه یې جلا کړم .😓😓😓
کاپي