SeenPress

۲۲ هزار قیراط زمرد به ارزش دو میلیون دالر فروخته شد

وزارت معادن و پترولیم اعلام کرده است که طی سه ماه گذشته 22 هزار قیراط زمرد پنجشیر به ارزش بیش از دو میلیون دالر به فروش رفته است.

سین پرس؛ این وزارت امروز (سه‌شنبه، 29 قوس) با نشر خبرنامه‌ای در پلتفرم ایکس از برگزاری هشتمین مزایده فروش سنگ گران‌بهای زمرد پنجشیر خبر داده و گفته است که در این مزایده، 2 هزار و 118 قیراط زمرد به ارزش مجموعی 123 هزار و 400 دالر به تاجران کشور فروخته شده است.

در خبرنامه آمده است که چهار تاجر کشور در هشتمین مزایده فروش زمرد پنجشیر برنده این مقدار زمرده شده اند.

بیشتر بخوانید
https://seenpress.com/blog/emerald/

همه‌ساله با شروع فصل سرما آلودگی هوا نیز در کشور به ویژه کابل افزایش می‌یابد و این امر به یک چالش محیط زیستی و صحی برای پایتخت‌نشینان تبدیل شده است.

کارشناسان بر این باورند که در فصل سرما مصرف مواد سوختی دودزا و غیر معیاری عامل اصلی افزایش آلودگی هوا است. کارشناسان صحی نیز بر باورند که افزایش آلودگی هوا باعث افزایش بیماری‌های مختلف از جمله تنفسی می‌شود. اما؛ اداره ملی حفاظت از محیط زیست از اجرای برنامه‌های این اداره برای کاهش و جلوگیری از آلودگی هوا اطمینان می‌دهد.

بیشتر بخوانید:
https://seenpress.com/blog/air-pollution-2/?amp=1

شنبه است، آغاز هفته. هفته‌ای که عادی نیست. یک هفته‌ی پر از ماجراست، یک هفته‌ی پر از خبرهای بد و پر از زیرآوار شدن‌ها و از دست دادن‌ها. هنوز که اول بامداد است و مثل روزهای رفته، همه‌چیز عادی به نظر می‌رسد. مردی در روستا بیل در شانه به سمت زمین‌های زراعتی می‌رود. پسری رمه‌ای را به چرا می‌برد و کودک دوماهه روی گهواره به مادر خود لبخند می‌زند.

آفتاب هرات، مانند روزهای پیش گرمای خود را دارد. مردم دوباره خانه را به مقصد کار ترک می‌کنند. با آن‌که سیمای شهر تغییر کرده اما، نبض‌اش هنوز می‌زند. ساعت‌ ۸ و به ۹ نزدیک می‌شود و همین‌طور به ۱۰ می‌رسد. کسی نمی‌داند یک ساعت بعد چه خواهد شد. مادر نمی‌داند آخرین بار است که به کودک دوماهه‌اش شیر می‌دهد. مرد دهقان نمی‌داند آخرین دیدار او با اعضای خانواده‌ است و پسر چوپان نمی‌داند بدون این‌که چهره مادرش را دیده باشد به دنبال رمه رفته است و …. با نزدیک شدن عقربه ساعت‌گرد به ۱۱، مرگ هم کماکان به آدم‌ها نزدیک می‌شود؛ نزدیک کودک دو ماهه، مرد دهقان، پسرک چوپان و …

بیشتر بخوانید:
https://seenpress.com/blog/herat-earthquake/?amp=1

رسانه‌ سین پرس با طوفان جبران، آمر تنظیم و کنترول آلودگی‌های اداره ملی حفاظت از محیط زیست در مورد آلودگی‌ هوا گفتگو انجام داده است. این اداره گفته است که پلان پنج ساله برای کاهش و جلوگیری از آلودگی هوا در پنج بزرگ‌شهر کشور را تنظیم کرده است که قرار است بهار سال آینده بروزرسانی و عملی شود.

بیشتر بخوانید:
https://seenpress.com/blog/air-pollution/?amp=1

گذرگاه تورخم به‌روی ترانزیت کالاهای بازرگانی مسدود شد

مولوی عصمت‌الله یعقوب، کمیسار تورخم گفته که این گذرگاه از سوی پاکستان به‌روی ترانزیت کالاهای بازرگانی تاجران افغانستان مسدود شده است.

سین پرس؛ خبرگزاری دولتی باختر به نقل از آقای یعقوب گزارش داده است که طرف پاکستانی چاشت امروز (سه‌شنبه، ۳۰ عقرب) دروازه‌ گذرگاه تورخم را برای عبور و مرور بسته کرده است.

او افزوده است که پاکستان به وسایل نقلیه‌ای که رانندگان آنان ویزا و پاسپورت ندارند، اجازه‌ ورود نمی‌دهد.

بیشتر بخوانید.
https://seenpress.com/blog/

سازمان ملل متحد گفته است که ۱۰ میلیون دالر را برای رسیدگی به مهاجران اخراج‌شده از پاکستان اختصاص داده است.

سین پرس؛ مارتین گریفیتس، معاون امور بشردوستانه‌ سازمان ملل متحد ناوقت روز گذشته (دوشنبه، ۲۹ عقرب) در پلتفرم ایکس خود نوشته است که این مقدار کمک از صندوق اضطراری سازمان ملل متحد برای رسیدگی به وضعیت مهاجران افغانستان که به‌تازگی از پاکستان به کشور عودت کرده، اختصاص یافته است.

بیشتر بخوانید.
https://seenpress.com/blog/immigrants/

آفتاب در بادام‌باغ نسبتا گرم‌تر می‌درخشد. من اندکی دیرتر به نمایش‌گاه می‌رسم. این نمایش‌گاه چند سالی است که دوبار، در فصل بهار و خزان برگزار می‌شود. به‌خاطر جمع‌آوری اطلاعات گزارشم به چندین غرفه سر می‌زنم. در این حوالی چشمم به غرفه‌ا‌ی گرم می‌شود که در آن زن و مرد میان‌سال با دختر جوان و پسر نوجوان نشسته‌اند. پس از ورود گفتم در باره نمایش‌گاه می‌خواهم چند پرسش از شما داشته باشم. دختر جوان با پیشانی باز گفت حرفی نیست و حاضر به مصاحبه شد.

خودش را سکینه عطایی معرفی کرد. او از این‌که توانسته فامیلش را قناعت داده و به این نمایش‌گاه اشتراک کرده است، خوشحال به‌نظر می‌رسد. می‌گوید، از روستای کالوی ولسوالی شیبر ولایت بامیان است. مسافت طولانی را پیموده تا در نمایش‌گاه خزانی بادام باغ کابل اشتراک نماید. او برادرش را که نزدیک به 17 سال سن دارد با خود به همراه آورده می‌گوید: «او محرمم است». پرسیدم این زن و مرد چه نسبتی با شما دارد؟ در پاسخ می‌گوید: «ما دو نفر یک غرفه را به‌خاطر اشتراک در نمایش‌گاه کرایه گرفته‌ایم. آن زن، فروشنده محصولات زراعتی و لبنیات است و شوهرش را به‌عنوان محرم با خودش آورده است.»

خانم عطایی در این غرفه‌ی مشترک، صنایع دستی از جمله چادر، جاکت، لباس‌های دست‌دوزی، کلاه‌های هزاره‌گی، بوت‌های طراحی شده با تارهای و سلیقه‌های محلی خود را به نمایش گذاشته است. سکینه از مشکلات فراوان یادآور شده و می‌گوید: «ما در بازار شیبر، پنج دکان را کرایه و شروع به‌کار کردیم، درسته که نمی‌توانیم برای خانه کمک زیادی باشیم؛ اما همین‌که خرج و مصارف تحصیل خود را از این طریق پیدا می‌کنم، خیلی خوب است».

بیشتر بخوانید:
https://seenpress.com/blog/the-rough-path-of-sakinehs-wishes

حوالی ساعت2:00 بامداد پنج شنبه من را از مقابل مغازه‌ی پیتزا فروشی که شب‌ها آنجا کار می‌نمایم دستگیر نمودند. دو مأمور پولیس جوان که یونیفورم سبز رنگی به تن داشتند؛ همین که فهمیدند اهل افغانستان هستم دستبندم زدند و به طرزی رعدآسای مرا به درون موتر چپاندند، تو گویی بوجی آردی باشم یا شیء بی‌جان. داخل موتر دو مرد دیگر هم نشسته بودند، یکی از آنها راننده که خپل و ریشو بود و دیگری مردی حدود 35 ساله که پیراهن چهارخانه‌ی طوسی داشت؛ وانگهی که آن دو مأمور دیگر فهش و ناسزا بارم می‌کردند او اما لبخندی مؤذیانه‌ی روی صورتش نمایان می‌شد گویا از حقیر شدن من لذت می‌برد. من اما از شدت ترس تمام وجودم شده بود «زنده‌جان» و همچون هرات بر خود می‌لرزیدم با صدای لرزان و وحشت زده گفتم «جناب سروان من پاسپورت دارم و تا دو ماه دیگر وقت دارد» سربازی که کنارم نشسته بود سیلی محکمی به صورتم زد حتی همین حالا که دارم این متن را می‌نگارم و دو روز از آن واقعه می‌گذرد هنوز درد را در قسمت‌های گوشم حس می‌کنم و آن یکی سرباز دیگر که کنار راننده نشسته بود فریاد برآورد« تو گوه میخوری کثافت، اصلا چرا اومدی اینجا مگه خودتون کشور ندارید، چرا رفتی فست فودی کار کنی ها؟!» و آنکه لبخند مؤذیانه‌ی داشت حالا اما با حالت عصبی جیغ می‌زند« ما هرشب از اونجا غذا میاریم و تو کثیف اونجا پیتزا درست می‌کنی، شما افغانیا سال به سال حموم نمیرین بعد به چه حقی فست فودی کار می کنین.»

بیشتر بخوانید:
https://seenpress.com/blog/i-said-bring-a-thief-and-sell-drugs-you-brought-an-afghani/

حفاظت از میراث‌های فرهنگی رسالت همه ما است

مسوولان حکومت سرپرست و استادان دانشگاه و فعالان محیط زیستی به مناسبت هفته جهانی تغییر اقلیم می‌گویند ‌که افغانستان کمترین نقش را در تغییرات اقلیمی دارد؛ اما بیشترین آسیب از این پدیده‌ متحمل شده‌ است.

سین پرس؛ در هفته جهانی تغییر اقلیم روز گذشته(دوشنبه، ۲۴ میزان) تغییرات اقلیمی و آسیب‌های آن در افغانستان، با حضور مقامات حکومت سرپرست، استادان دانشگاه و فعالان محیط زیستی در برنامه‌ای در شهر کابل مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

حاضران در این برنامه خواهان همکاری کشورهای صنعتی جهان در بخش کاهش خطرات تغییر اقلیم شدند. مسوولان اداره ملی محیط زیست نیز می‌گویند، برای حفاظت از جنگلات و جلوگیری از آلاینده‎‌های محیط زیستی، تدابیر لازم و دوامدار را روی دست گرفته‌اند.

بیشتر بخوانید:
https://seenpress.com/blog/2023/10/15/afghanistan/

هفته جهانی تغییر اقلیم؛ افغانستان کم‌ترین نقش در تغییرات اقلیمی دارد - سین پرس مسوولان حکوومت سرپرست و استادان دانشگاه و فعالان محیط زیستی به مناسبت هفته جهانی تغییر اقلیم می‌گویند ‌که افغانستان کمترین نقش ...

در هفته جهانی تغییرات اقلیم، اداره حفاظت از محیط زیست می‌گوید که افغانستان ۰.۸ درصد از گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کند؛ اما بازهم در رده ششم آسیب‌پذیری اقلیمی قرار دارد.

سین پرس؛ حافظ عزیزالرحمان، رییس عمومی اداره ملی حفاظت از محیط زیست امروز ( یک‌شنبه، ۲۳ میزان) در مراسم گرامی‌داشت از هفته جهانی تغییر اقلیم گفت که افغانستان در تغییرات اقلیمی و تولید گازهای گلخانه‌ای ۰.۸ درصد نقش دارد.

عزیزالرحمان افزود که این اداره در تلاش است تا برنامه‌های طولانی و کوتاه مدت و میکانیزم‌های تغییرات اقلیمی را برای محافظت از محیط زیست در کشور عملی کند.

بیشتر بخوانید:
http://seenpress.com/blog/afghanistan

افغانستان در رده‌ ششم آسیب‌پذیرترین کشور جهان از نظر تغییرات اقلیمی قرار دارد - سین پرس در هفته جهانی تغییرات اقلیم، اداره حفاظت از محیط زیست می‌گوید که افغانستان ۰.۸ درصد از گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کند ....

سقف آسمانی و ناقراری‌ زمین؛ روایتی از زندگی این روزهای هرات

صبح روز پانزدهم میزان را مثل روزهای قبل آغاز می‌کند. صبحانه‌اش را خورده و از مادرش خداحافظی می‌کند. خانه را ترک کرده و سمت کار می‌رود. او خیاط است و در یک کارگاه خیاطی کار می‌کند. کارگاه خیاطی در قسمتی دورتر محل زندگی اوست. نسترن هنگام رفتن به سمت کارگاه، آدم‌هایی زیادی را می‌بیند؛ دختران دانش‌آموزی که با شور و هیجان وصف ناپذیر به مکتب می‌روند و با لب‌خندِ روی لب‌های شان به همه‌گی سلام می‌کنند. مردی گاری‌ پر از سبزی‌اش را با خود حمل می‌کند. موترهای پر از مسافر به سمت شهر در حرکت اند. آن‌طرف‌تر پیرزنی دست نواسه‌اش را گرفته و به سمت نانوایی می‌روند. پسر نوجوانی با موهای روغن‌زده و پیراهن سفیدرنگ با دوچرخه‌اش که پیش‌روی اسکلیت آن نوشته است: «گوشه کو خوده که سر ما نشی!» و به سرعت از او رد می‌شود.
بیشتر بخوانید....

سقف آسمانی و ناقراری‌ زمین؛ روایتی از زندگی این روزهای هرات - سین پرس سقف آسمانی و ناقراری‌ زمین؛ صبح روز پانزدهم میزان را مثل روزهای قبل آغاز می‌کند. صبحانه‌اش را خورده و از مادرش خداحافظی می‌کند.