Engineering Faculty Students Association

سوری!قهار عاصی!

شاعر کلیشه شکن و نوگرا
با طبع شعری نازک و شوخ عاشقانه
با عمق احساس اوضاع جاری زمانش و سروده های تاجدار آزادی اش شهره زمان شد
عاصی در دهه ۶۰ خورشیدی از یک گلو آواز آزادی سر داد و عطوفت عاشقانه اش را بیان کرد
برای عاصی، آزادی بوی گل و زمزمه بهار بود
برای عاصی آزادی آینه قامت رعنا یارش بود
عاصی بار بار سرود خواند و بار بار آزادی،
عاصی درد خفه شدن هنر را در اعماق وجودش حس میکرد و میسرود
وقتی که میزدند سپیدار باغ را
ما یک به یک صدای تبر را گریستیم
عاصی از اعماق درد وجودش لالایی برای زادگاه زیباییش ملیمه سرود

عاصی از عاشقانه هایش نیز سرود
از نیت کردن نماز شام گیسوی یارش
تا فریاد های لب پلوان

همچنان با خدا حافظی های دردناک با گل سوری
از غربت و دوری از وطن سرود
که اسم این شاعر زیبا کلام را جاویدانه ساخت در میان شاعران عصر معاصر با قلمش شناخته شد اما دست روزگار صدای این شاعر نستوه را خاموش ساخت و در ۶ میزان سال ۱۳۷۳ به شهادت رسید.
روح شاعر درد ها قرین رحمت.