Milad Tehrani

به مادرم گفتم
تا سپیده اگر بازنگشتم
خاطراتم را به بند رخت بیاویزد
تا کمی آفتاب بخورند
آینه‌ی قدی را از اتاق بردارد
و داخل چاه، نفت بریزد
تا سوسک ها به خانه سرایت نکنند.

به مادرم گفتم
"سیاه یا سپید تفاوت نمی‌کند
هر آنچه بپوشی
مانند ماه خواهی شد ."

تا سپیده اگر باز نگشتم
چراغ را خودت خاموش کن
چای را خودت دم کن
و دیگر روزنامه‌ نخوان.

تا سپیده اگر‌ نیامدم
بدان که دوستت داشتم
و خواهم داشت
همین.

به مادرم گفتم
آنقدر زیبا
یا آنقدر معصوم نیستم که
برای دسته‌ی قاتلان
یا برای دسته‌ی سوگواران
تفاوتی داشته باشم.
آدم های ساده، "سه شنبه" می‌میرند.

تا سپیده اگر باز نگشتم
هجومِ تنهایی‌ات را بر من ببخش
و بیش از این از من
هر آنچه در اخبار گفتند
دروغ است.

یه وقتایی یه چیزایی دیگه نه آرزوته نه اولویتت.
فقط چون یه روزی به خودت قولش رو دادی،
باید پاش واستی!

.
من سر حرفام‌ هنوزم‌ هستم
پای احساسم هنوز واستادم
من تو رو مثلِ خودم می‌دیدم
اشتباه کردم، بَهاشم‌ دادم...