End Time Message

Pamagat: Ang Sampung Utos: Hindi Lamang Sinaunang Batas, Kundi Ang Pundasyon at Katuparan ng Tunay na Pag-ibig Para sa Lahat!

Kumusta, mga kapatid at kaibigan! Ako po si Jerry Saturnino, at isa po akong bulag. Sa tulong at biyaya ng ating Panginoon, ako po ay nagbabahagi ng Salita ng Diyos at mga natutuklasan ko mula rito.

Napag-isipan ko po nang malalim, kahit ganito ang aking sitwasyon at wala akong paningin, puso ko pa rin ang gumagabay sa akin upang makatulong sa aking kapwa. Nais kong gamitin ang aking boses para maiparating at maintindihan ng lahat ang mensahe tungkol sa katotohanan.

At bago ko simulan, nais ko lang pong sabihin: Huwag sana kayong magtampo o masaktan sa aking sasabihin. Wala po tayong tinatamaan o pinapagalitan dito. Hindi ko po intensyon na manita o magpakita ng mali sa sinuman. Ang tanging hangad ko lang po ay magbahagi at maglinaw ng tama at malinaw na aral, upang lalo nating maintindihan ang kalooban ng Diyos.

Kaya naman, inaanyayahan ko po kayo na tapusin ninyong basahin ang post na ito hanggang sa dulo upang lubos na maunawaan ninyo ang buong diwa at punto ng ating talakayan.

Ang Paksa at Ang Karaniwang Pagkakamali

At ngayon, nais kong linawin ang isang napakahalagang usapin na madalas nating marinig at pinagdedebatihan.

Madalas nating marinig ang katanungan: "Bakit pa tayo susunod sa Sampung Utos? Hindi naman tayo Israelita, at sila lamang ang pinagkalooban nito. Sa ating panahon, sinasabing pag-ibig na lamang ang mahalaga!" At marahil ay narinig na rin natin ang ideya na sa Bagong Tipan, ang Sampung Utos ay parang lumang kasaysayan na lamang na hindi na dapat sundin.

Ngunit hayaan ninyong himayin natin ito nang lohikal at may kalaliman. Ang pananaw na ang Sampung Utos ay para lamang sa mga Israelita ay isang malaking pagkakamali na maaaring humantong sa mapanganib na konklusyon. Kung totoo ngang para lamang sa kanila ang mga utos na "Huwag kang papatay," "Huwag kang mangangalunya," "Huwag kang magnanakaw," ibig sabihin ba nito na malaya na tayong gawin ang mga bagay na ito? Siyempre hindi! Ang ganitong pangangatwiran ay taliwas sa anumang uri ng katarungan, moralidad, at maayos na pamumuhay.

At mayroon tayong matibay na patunay mula sa Kasulatan mismo kung gaano kahalaga at kabanal ang mga utos na ito:

Deuteronomio 4:13
"At kaniyang ipinahayag sa inyo ang kaniyang tipan, na kaniyang iniutos sa inyong gawin, sa makatuwid baga'y ang sangpung salita; at kaniyang isinulat sa dalawang tapyas na bato."

Malinaw po dito na ang Sampung Utos ay tinawag na "Tipan" o Covenant ng Diyos. Hindi ito basta-basta mga patakaran lamang na pwedeng balewalain. Ito ay isang sagradong kasunduan na isinulat mismo ng daliri ng Diyos sa bato upang ipakita na ito ay permanente, matibay, at hindi nagbabago kahit lumipas man ang panahon. Kung ito ay para lamang sa Israelita at pansamantala lang, bakit ito isinulat sa bato at tinawag na Kanyang tipan?

Ang katotohanan ay ito: Ang Sampung Utos ay hindi lamang isang listahan ng mga regulasyon na ibinigay sa isang partikular na lahi. Ito ay isang pahayag ng banal na katangian ng Diyos at isang pundamental na balangkas o kodigo para sa matuwid na pamumuhay na may bisa sa lahat ng tao, sa lahat ng panahon, at saan man sa mundo. Ito ang sukatan ng kung ano ang tama at mali na itinakda ng Lumikha para sa ating ikabubuti at kapayapaan.

Ang Lohika ng Pag-ibig at Batas

Marami ang nagkakamali sa pag-unawa sa kahulugan ng "Pag-ibig" na binabanggit sa Bagong Tipan. Mayroong maling akala na ang pag-ibig ay nangangahulugan ng pagpapawalang-bisa sa lahat ng batas, na parang sinasabing "basta mahal mo lang, ayos na ang lahat kahit ano pa ang iyong gawin."

Ngunit ano ba talaga ang sinasabi ng Kasulatan tungkol sa tunay na pag-ibig?

Sabi sa 1 Juan 5:2-3:
"Sa ganito'y nakikilala natin na ating iniibig ang mga anak ng Dios, pagka iniibig natin ang Dios at tinutupad natin ang kaniyang mga utos: Sapagka't ito ang pagibig sa Dios, na ating tuparin ang kaniyang mga utos: at ang kaniyang mga utos ay hindi mabibigat."

Malinaw na ipinapaliwanag ng talatang ito na ang pag-ibig sa Diyos ay hindi lamang salita o damdamin, kundi ito ay napatutunayan sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang mga utos. Ang pag-ibig at ang mga utos ay hindi magkaaway at hindi pwedeng paghiwalayin; sila ay magkaugnay na parang katawan at kaluluwa. Ang pag-ibig ang nagtutulak, at ang mga utos ang nagsisilbing gabay o daan upang maipakita ang tunay na pagmamahal.

At upang lalo nating maintindihan na ang Batas at Pag-ibig ay iisa at hindi magkahiwalay, narito ang sinasabi ni Apostol Pablo:

Roma 13:9-10
"Sapagka't ang utos na ito, Huag kang mangangalunya, Huag kang papatay, Huag kang magnakaw, Huag kang magimbot, at kung mayroon pang ibang utos, ay nasasalubong sa salitang ito, sa makatuwid baga'y, Ibigin mo ang iyong kapuwa na gaya ng iyong sarili. Ang pagibig ay hindi gumagawa ng masama sa kaniyang kapuwa: kaya't ang pagibig ay siyang katuparan ng kautusan."

Napakaganda ng paliwanag dito! Kitang-kita niyo ba? Binanggit mismo sa Bagong Tipan ang mga bahagi ng Sampung Utos at sinabing ang pag-ibig ay siyang katuparan ng kautusan. Ibig sabihin, hindi tinanggal ng pag-ibig ang kautusan; sa halip, pinunan at tinupad ito. Ipinapakita nito na hindi mo pwedeng sabihing "mahilig ako sa Pag-ibig" kung tinatanggihan mo naman ang Batas na siyang nagtuturo kung paano magmahal nang tama. Ang tunay na pag-ibig ay hindi lumalabag sa Sampung Utos, bagkus ay sinusunod at isinasabuhay ito.

At nang tanungin si Hesus kung alin ang pinakadakilang utos, ang Kanyang sagot ay matatagpuan sa Mateo 22:36-40:

"36 G**o, alin baga ang dakilang utos sa kautusan?"
"37 At sinabi sa kaniya, Iibigin mo ang Ginoong mong Dios ng buong puso mo, at ng buong kaluluwa mo, at ng buong pagiisip mo. Ito ang dakila at ang pangunang utos."
"39 At ang pangalawang katulad ay ito, Iibigin mo ang iyong kapuwa na gaya ng iyong sarili."
"40 Sa dalawang utos na ito'y nakasalalay ang buong kautusan at ang mga propeta."

Ang Malakas na Ebidensya at Punto

Ngayon, gamitin natin ang lohika at katotohanan. Alam nating ang utos na magmahal ay galing din sa Lumang Tipan at orihinal na ibinigay din sa mga Israelita.

Basahin natin ang Deuteronomyo 6:5-6:
"At iyong iibigin ang Panginoon mong Dios ng buong puso mo, at ng buong kaluluwa mo, at ng buong lakas mo. At ang mga salitang ito na iniuutos ko sa iyo sa araw na ito, ay sasa iyong puso:"

At para naman sa pag-ibig sa kapwa, narito ang Levitico 19:18:
"Huwag kayong manghihiganti o magtatanim laban sa mga anak ng inyong bayan, kungdi iibigin ninyo ang inyong kapuwa na gaya ng sa inyong sarili: ako ang Panginoon."

Kitang-kita po ba ang ebidensya? Ang utos na "Iibigin mo ang Panginoon mong Dios" at ang utos na "Iibigin mo ang iyong kapuwa" ay parehong orihinal na ibinigay sa mga Israelita!

Kaya ang tanong ko ay napakasimple ngunit napakalakas: Kung ang dahilan ng hindi ninyo pagsunod sa Sampung Utos ay dahil "para lang daw sa Israelita" ang mga ito, hindi ba't ang utos na MAGMAHAL—sa Diyos at sa kapwa—ay sa kanila rin ibinigay at isinulat?

Ibig bang sabihin nito, dahil sa kanila galing at sa kanila ibinigay, tatanggihan na rin ba natin ang pag-ibig? Sasabihin ba natin na hindi na tayo pwedeng magmahal dahil hindi naman tayo Israelita? Siyempre HINDI! Alam nating lahat na ang pag-ibig ay para sa lahat at kailangan ng lahat.

Kung tinatanggap at isinasabuhay natin ang Pag-ibig na galing din sa kanila, wala tayong karapatang tanggihan ang mga Utos na siya ring pinagmulan at pundasyon ng pag-ibig na iyan. Pareho itong galing sa Diyos, pareho itong ibinigay sa mga Israelita bilang daluyan, at pareho itong para sa ikabubuti ng sangkatauhan.

Ang Paliwanag at Ang Halimbawa

Napansin ninyo ba ang lohika? Sinabi ni Hesus na sa dalawang utos na ito nakasalalay ang BUONG Kautusan!

Kung susuriin nating mabuti, ang Sampung Utos ay ang mismong laman o nilalaman, at ang sisidlan o lagayan na naglalaman nito ay walang iba kundi ang PAG-IBIG.

Dahil dito, upang lubos ninyong maunawaan ang estrukturang ito, maglalagay ako ng isang napakalinaw na halimbawa. Kaya naman, ipagpatuloy ninyo lamang ang pagbabasa upang maliwanagan ang inyong isipan.

Dahil kung ang sinabi ni Kristo ay mayroon tayong dalawang uri ng pag-ibig—ang Pag-ibig sa Diyos at ang Pag-ibig sa Kapwa—kailangan nating malaman kung ano ang laman ng bawat isa. At ang sagot ay napakasimple ngunit napakalalim:

✅ Ang Pag-ibig sa Diyos ay nakapaloob at nakalahad sa UNANG APAT NA UTOS.
✅ Ang Pag-ibig sa Kapwa naman ay nakapaloob at nakalahad sa HULING ANIM NA UTOS.

Ito ang dahilan kung bakit ko ito inihahambing sa isang biswal na representasyon:

Isipin ninyo ito: Maglagay tayo ng dalawang baso sa ibabaw ng mesa. Sa dalawang basong ito, mayroon tayong kabuuang sampung pirasong kalamansi.

- Sa Unang Baso: Mayroon tayong APAT NA KALAMANSI. Ito ay sumisimbolo sa ating relasyon sa Diyos—kung paano Siya dapat sambahin, igalang, at kilalanin bilang nag-iisang tunay na Diyos.

1. Wala kang ibang diyos maliban sa Akin.
​
2. Huwag kang gagawa o sasamba sa anumang larawan.
​
3. Huwag mong babastusin ang pangalan ng Panginoon mong Diyos.
​
4. Alalahanin mo ang Araw ng Pamamahinga upang ito ay iyong banalangin.

- Sa Ikalawang Baso: Mayroon tayong ANIM NA KALAMANSI. Ito naman ay sumisimbolo sa ating relasyon sa ating kapwa—kung paano tayo dapat makitungo nang may katarungan, respeto, at integridad.

5. Igalang mo ang iyong ama at ina.
​
6. Huwag kang papatay.
​
7. Huwag kang mangangalunya.
​
8. Huwag kang magnanakaw.
​
9. Huwag kang magsasalita ng kasinungalingan laban sa iyong kapwa.
​
10. Huwag mong pagnanasaan ang anumang pag-aari ng iyong kapwa.

Ngayon, tanungin natin ang ating sarili: Ilang baso ang ating nakikita? Dalawa. Pero ilan lahat ang laman? Sampu.

Malinaw na malinaw di ba? Ang dalawang utos ng pag-ibig ay ang mga sisidlan, at ang Sampung Utos ang laman. Hindi pwedeng mawala ang laman dahil kung wala ito, walang saysay ang sisidlan. At hindi rin pwedeng mawala ang sisidlan dahil dito nakapaloob ang kabuuan ng kalooban ng Diyos.

Mga halimbawa lamang ito upang lubos nating maintindihan na ang tinatawag na Pag-ibig ay hindi kailanman sumasalungat sa Sampung Utos, bagkus ay ito pa ngang naglalaman at nagbubuklod sa lahat ng ito.

Ang Huling Paglilinaw: Bakit Ito Para Sa Lahat?

Bagama't ang mga Israelita ang naging daluyan o channel ng katotohanan, ang prinsipyo at halaga nito ay lumalagpas sa lahi at panahon.

Totoo po na sila ang unang binigyan at pinagkalooban ng mga salita ng Diyos. Sila ang unang nakatanggap. Pero hindi porke’t sila ang unang tinanggap at binigyan, ay ibig sabihin ay wala na tayong parte o hindi na tayo kasali dito.

Nagkataon lamang po na sila ang ginamit na instrumento noon. Pero ang katotohanan, ang mga prinsipyong ito at ang mismong mga utos ay universal o para sa lahat ng tao, at ito ang nagsisilbing pamantayan ng tama at mali sa buong mundo.

Kaya mga kapatid, tandaan natin: Ang Batas ng Diyos ay hindi limitado sa lahi, kundi nakabase sa Katotohanan. At ang Katotohanan ay hindi namamatay at hindi nagbabago kahit saang panig ng mundo ka man naroroon.

Ito ay tulad ng sikat ng araw na sumisikat sa isang bansa o lugar, ngunit ang init at liwanag nito ay nararamdaman at tinatamasa ng lahat ng tao saan man sila naroroon. Ganoon din ang Sampung Utos at ang Pag-ibig—ibinigay sa isang lahi, ngunit ang benepisyo, katotohanan, at bisa nito ay para sa buong sangkatauhan.

Kaya't sa susunod na may magsabi na "pag-ibig na lang," tandaan natin: Ang pag-ibig na walang laman ay walang saysay. At ang laman na iyan ay walang iba kundi ang mga utos na nagtuturo sa atin kung paano magmahal nang wasto—ang APAT para sa Diyos, at ang ANIM para sa kapwa.

Ito ang pundasyon ng tunay na kristiyanismo. Ito ang katotohanan.

Konklusyon:

Sa ating paglalakbay sa talakayang ito, malinaw nating napatunayan sa tulong ng Salita ng Diyos na ang Sampung Utos ay hindi isang laos na pamantayan. Sa katunayan, ito ay nananatiling pundasyon ng moralidad at ang konkretong pagpapahayag ng tunay na pag-ibig. Ang aral na mapupulot natin dito ay simple ngunit napakalalim: Ang tunay na pag-ibig—sa Diyos at sa kapwa—ay hindi kailanman nagpapawalang-bisa

Ang dautan, tungod sa palabilabi sa iyang nawong, nagaingon : Siya dili maningil niini Ang tanan niya nga paghunahuna mao: Walay Dios.
Nagaingon siya sa iyang kasingkasing: Dili ako matarug; Ngadto sa tanang kaliwatan dili ako mahamutang sa kalisud.

Psalms 10:4,6,Alaut kanila nga nagangalan sa dautan nga maayo, ug sa maayo nga dautan; nga nagabutang sa kangitngit nga ilis sa kahayag, ug sa kahayag nga ilis sa kangitngit; ug nagabutang sa mapait nga ilis sa matam-is, ug sa matam-is nga ilis sa mapait!

Isaiah 5:20,Ug sila magaingon sa Dios: Bumulag ka kanamo; Kay kami wala magkinahanglan sa kahibalo sa imong mga dalan.
Unsa man ang Makagagahum, nga kaniya kita manag-alagad? Ug unsa man ang atong ganancia kong kita manag-ampo kaniya?

Job 21:14-15,Ang buang diha sa iyang kasingkasing miingon: Walay Dios. Mga dunot sila, nanagbuhat sila sa mga buhat nga makaluod; Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo.

Psalms 14:1,Matarung ikaw, Oh Jehova, sa pagpakiglalis ko kanimo; bisan pa niini pasultiha ako sa akong katungod kanimo: ngano ba nga ang dalan sa tawong dautan mauswagon man? ngano ba nga anaa sa kasayon silang tanan nga mabudhion gayud?

Jeremiah 12:1,Kay nasina ako sa mga palabilabihon, Sa diha nga natan-aw ko ang kauswagan sa mga dautan.

Psalms 73:3,Dili ka magkaguol tungod sa mga mamumuhat sa dautan, Ni masina ikaw batok niadtong mga nagabuhat ug dilimatarung.
Kay sa madali pagaputlon sila ingon sa balili, Ug mangalaya sila ingon sa lunhaw nga bunglayon.

Psalms 37:1-2,Ayaw pagkahadlok sa diha nga ang usa ka tawo maadunahan, Sa diha nga ang himaya sa iyang balay modugang:
Kay sa diha nga siya mamatay, siya walay madala bisan mausa; Ang iyang himaya dili usab manaug sundo kaniya.

Psalms 49:16-17

Ang mga balasahon nga makapabukas sa atong mga mata ug salabutan huna-una