Vade Mundo

Chimney Rock Trail – najkrótsza droga do wielkich widoków w Capitol Reef

Nie wszystkie szlaki w Capitol Reef wymagają wielogodzinnej wędrówki. Chimney Rock Trail to stosunkowo krótka, około 5,5-kilometrowa pętla, która pozwala spojrzeć na park z zupełnie innej perspektywy. Trasa prowadzi przez pustynne zbocza, skalne tarasy i grzbiety oferujące rozległe panoramy na słynną formację Waterpocket Fold – geologiczne „zagięcie” skorupy ziemskiej będące sercem parku.
Najbardziej charakterystycznym punktem szlaku jest oczywiście Chimney Rock – samotna, wysoka skalna wieża z piaskowca, przypominająca komin wyrastający ponad otaczający krajobraz. Widać ją już z drogi, ale dopiero podczas wędrówki można docenić jej rozmiary i położenie.
Szlak szybko nabiera wysokości, a wysiłek wynagradzają coraz szersze widoki. Z górnych odcinków pętli można podziwiać wielobarwne warstwy skał, czerwone klify, pustynne równiny oraz odległe szczyty górskie. To jedno z tych miejsc, gdzie szczególnie dobrze widać geologiczną historię regionu zapisaną w kolejnych warstwach piaskowców i łupków.
Mimo że Chimney Rock Trail jest mniej popularny niż Cassidy Arch czy szlaki w Fruita, wielu odwiedzających uważa go za jedną z najbardziej niedocenianych tras w parku. Brak tłumów, szerokie panoramy i niezwykłe skalne formacje sprawiają, że jest to świetny wybór dla osób szukających klasycznego krajobrazu amerykańskiego Południowego Zachodu bez konieczności pokonywania długich dystansów.

📍 Długość: oficjalnie ok. 5,5 km (pętla), faktycznie z parkingu 6,5 km
📈 Przewyższenie: ok. 180 m, ale łącznie sums podejść z parkingu wyszła mi 284 metry
⏱️ Czas przejścia: 1,5–2,5 godziny, u mnie 1 godz. 43 min. z postojami na zdjęcia
🥾 Poziom trudności: łatwy do umiarkowanego
🏜️📸

⭐️ County sheriff

Szeryf to jedna z najbardziej charakterystycznych instytucji amerykańskiego samorządu i wymiaru sprawiedliwości.
W Stanach Zjednoczonych działa blisko 3 tysiące biur szeryfów. W większości przypadków szeryf jest wybierany bezpośrednio przez mieszkańców hrabstwa i odpowiada przed wyborcami, a nie przed władzami hrabstwa czy burmistrzem. To odróżnia go od większości komendantów policji, którzy są mianowani przez lokalne władze.

Zakres obowiązków szeryfów bywa bardzo różny. W jednych hrabstwach prowadzą patrole i są główną formacją policyjną. W innych odpowiadają przede wszystkim za więzienia, ochronę sądów, transport więźniów, wykonywanie orzeczeń sądowych czy egzekucję należności. Historia tego urzędu sięga średniowiecznej Anglii, a wraz z kolonistami trafił on do Ameryki, gdzie stał się trwałym elementem lokalnej demokracji.

W nowym cyklu Vade Mundo zaprezentuję biura szeryfów z różnych zakątków USA – od niewielkich hrabstw Utah, Wyoming czy Oregonu po największe metropolie Ameryki. Pretekstem będą naszywki (shoulder patches) z mojej kolekcji. Zbieram je z hrabstw, które odwiedziłem. Część kolekcji jest na zdjęciu.

Bo za każdą naszywką stoi inne hrabstwo, inna historia i trochę inna wersja amerykańskiego Dzikiego Zachodu. 🤠🇺🇸

Cedar Breaks National Monument 🏔

Wielu podróżnych nazywa to miejsce „małym Bryce Canyon” – i rzeczywiście, kolorowe amfiteatralne urwiska, iglice skalne i hoodoos przypominają słynnego sąsiada. Jest jednak jedna zasadnicza różnica: Cedar Breaks leży na wysokości ponad 3000 m n.p.m., dlatego śnieg potrafi zalegać tu aż do końca maja, a czasem nawet początku czerwca.

🚧 Ja próbowałem odwiedzić to miejsce 7 maja i przekonałem się o tym osobiście. Droga SR-148 prowadząca przez monument była jeszcze zamknięta po zimie, więc pozostało podziwianie widoków jedynie z dostępnego punktu widokowego. To jednak wystarczyło, by zobaczyć ogromny naturalny amfiteatr o głębokości około 600 metrów i szerokości blisko 5 kilometrów, mieniący się odcieniami czerwieni, pomarańczu i fioletu.

❄️ Warto pamiętać, że dostępność Cedar Breaks jest silnie uzależniona od warunków śniegowych. Główna droga przez monument jest zwykle zamknięta od listopada do połowy lub końca maja, a w śnieżnych latach otwarcie może nastąpić dopiero na początku czerwca. Nawet po otwarciu dróg część szlaków bywa jeszcze pokryta śniegiem.

W tym roku drogę otwarto 15 maja, a Visitor Center 22 maja.

🗓 Jeśli planujesz wizytę w maju lub na początku czerwca, koniecznie sprawdź aktualne warunki przed wyjazdem. W zamian za tę niedogodność otrzymasz jednak coś wyjątkowego – krajobrazy przypominające Bryce Canyon, ale bez tłumów, w otoczeniu górskich lasów i jednych z najwyżej położonych punktów widokowych w Utah.

👺 Goblin Valley State Park – dolina kamiennych goblinów

Na uboczu najpopularniejszych tras Utah kryje się miejsce, które wygląda jak plan filmu science fiction. W sercu pustyni San Rafael tysiące skalnych figur przypominających gobliny, krasnale i grzyby tworzą jeden z najbardziej niezwykłych krajobrazów amerykańskiego Zachodu. To właśnie tutaj znajduje się Goblin Valley State Park.

„Goblins” to w rzeczywistości hoodoos – fantazyjne formacje skalne wyrzeźbione przez wiatr i wodę z piaskowców Entrada Sandstone. Skały te powstały około 170 milionów lat temu, gdy teren dzisiejszego Utah znajdował się na obrzeżach pradawnego morza. Miliony lat erozji stworzyły tysiące kamiennych postaci o niepowtarzalnych kształtach.

Największą atrakcją parku jest Valley of the Goblins – rozległa dolina, po której można swobodnie spacerować między skalnymi figurami. W przeciwieństwie do wielu parków narodowych o stanowych nie trzeba tu trzymać się wyznaczonych ścieżek. To miejsce bardziej przypomina naturalny kamienny labirynt niż klasyczny szlak turystyczny.

Warto także zajrzeć do Goblin’s Lair – ogromnej komory skalnej ukrytej w bocznym kanionie – oraz spojrzeć na dolinę z punktu widokowego przy parkingu, skąd najlepiej widać skalę tego niezwykłego krajobrazu.

Goblin Valley często porównywana jest do powierzchni Marsa i nic dziwnego, że była planem filmowym dla produkcji takich jak Galaxy Quest. Jednak żaden film nie oddaje w pełni wrażenia, jakie robi spacer pośród tysięcy kamiennych „stworzeń”, szczególnie o wschodzie lub zachodzie słońca, gdy skały zaczynają świecić ciepłymi odcieniami pomarańczu i złota.

Snow Canyon State Park, Utah

Kilka minut jazdy od St. George, znajduje się jedno z najbardziej niedocenianych miejsc południowego Utah. To park, w którym czerwone ściany Navajo Sandstone spotykają się z czarnymi polami zastygłej lawy, a skamieniałe wydmy wyglądają jak fale zatrzymane w czasie.
Snow Canyon często pozostaje w cieniu pobliskiego Zion National Park, ale właśnie dzięki temu pozwala spokojniej doświadczać krajobrazów charakterystycznych dla amerykańskiego Południowego Zachodu. Na powierzchni zaledwie około 7400 akrów można zobaczyć niemal cały geologiczny przekrój regionu – czerwone i białe piaskowce, pola bazaltowej lawy, wygasłe stożki wulkaniczne, tunele lawowe oraz fantastyczne skamieniałe wydmy.

Największe wrażenie robi kontrast kolorów. Czarne jęzory lawy, pochodzące z erupcji pola wulkanicznego Santa Clara, spływają po czerwonych skałach niczym zastygłe rzeki ognia. To krajobraz, który wygląda bardziej jak plan filmu science fiction niż fragment Utah.

Wśród najciekawszych miejsc warto wymienić:
Petrified Dunes – ogromne skamieniałe wydmy, po których można swobodnie spacerować i wspinać się na ich pofalowane grzbiety.

Lava Flow Trail – szlak prowadzący przez pola lawowe do kilku tuneli lawowych ukrytych pod powierzchnią pustyni. Latarka obowiązkowa.

Jenny's Canyon – krótki spacer do niewielkiego, ale bardzo fotogenicznego slot canyonu.

Johnson Canyon – sezonowo otwierany szlak prowadzący do naturalnego łuku skalnego.

Co ciekawe, nazwa parku nie ma nic wspólnego ze śniegiem. Upamiętnia braci Lorenzo i Erastusa Snow, pionierów osadnictwa mormońskiego w południowym Utah. Śnieg pojawia się tutaj niezwykle rzadko, a przez większość roku dominują słońce, czerwone skały i pustynne krajobrazy.
🔥

Little Wild Horse Canyon 🐎 🪨

Jeden z najbardziej dostępnych i jednocześnie najbardziej widowiskowych slot canyonów w stanie Utah. Położony w rejonie San Rafael Swell, niedaleko Goblin Valley State Park, zachwyca falującymi ścianami piaskowca, wąskimi przejściami i nieustannie zmieniającą się grą światła.

Najpopularniejsza trasa tworzy około 8-milową (13 km) pętlę przez Little Wild Horse Canyon i sąsiedni Bell Canyon 🔔. Szlak nie jest technicznie trudny, ale wymaga odrobiny sprawności – po drodze trzeba kilka razy przeciskać się między ścianami kanionu, pokonywać niewielkie skalne progi i głazy. Nagrodą jest jedna z najciekawszych wędrówek w południowym Utah.

Najbardziej spektakularny fragment zaczyna się już po kilkunastu minutach marszu od parkingu. Kanion zwęża się miejscami do szerokości kroku, a wygładzone przez wodę ściany tworzą fantazyjne kształty przypominające rzeźby. To właśnie gwałtowne powodzie błyskawiczne przez tysiące lat wyrzeźbiły te charakterystyczne, kręte korytarze w czerwonych i pomarańczowych warstwach piaskowca.

Warto pamiętać o jednej zasadzie: nigdy nie wchodzić do slot canyons przy ryzyku opadów. Nawet burza wiele kilometrów dalej może spowodować niebezpieczną falę powodziową. Przed wejściem zawsze należy sprawdzić prognozę pogody.

Little Wild Horse Canyon to miejsce, które świetnie pokazuje, dlaczego Utah jest światową stolicą slot canyonów. Nie ma tu tłumów jak w Zion, nie ma biletów ani permitów. 📸

Kolob Canyons, Zion NP, Utah

🏔🪨 Zion kojarzy się przede wszystkim z Angels Landing, The Narrows i tłumami w głównym kanionie. Tymczasem na północno-zachodnim krańcu parku kryją się miejsca, które pokazują zupełnie inne oblicze tego niezwykłego zakątka Utah – spokojniejsze, bardziej surowe i często znacznie mniej zatłoczone. Takimi miejscami są Kolob Canyons oraz malownicza Kolob Terrace Road.

Na zdjęciu widać monumentalne czerwone ściany Kolob Canyons – system głębokich kanionów wyrzeźbionych w zachodniej krawędzi Wyżyny Kolorado. Pionowe klify sięgają nawet około 600 metrów wysokości, a ich intensywnie czerwony kolor pochodzi od warstw piaskowca Navajo, które przez miliony lat były rzeźbione przez wodę, wiatr i ruchy tektoniczne.

Do serca Kolob Canyons prowadzi krótka, lecz spektakularna pięciomilowa droga widokowa rozpoczynająca się przy zjeździe nr 40 z autostrady I-15. Już po kilku minutach jazdy można zatrzymywać się na punktach widokowych, a na końcu drogi czeka Timber Creek Overlook – jedno z najlepszych miejsc do podziwiania bezkresnych przestrzeni północnego Zionu.

🚗 Jeszcze mniej osób dociera na Kolob Terrace Road. Ta kręta droga wspina się z okolic Virgin wysoko na płaskowyże Zionu, prowadząc przez zupełnie odmienne krajobrazy – od pustynnych czerwonych skał po lasy sosnowe i wysokogórskie łąki w pobliżu Kolob Reservoir. Po drodze otwierają się widoki na formacje Guardian Angels, dzikie kaniony i rozległe przestrzenie, które pokazują, jak ogromny i różnorodny jest Zion poza najbardziej znanymi szlakami.