Kitaphane

Herkes seni mutlu sanır
Oysa sil baştanın
Eğreti gülüşüdür o
Tavan arasında
Saklı eşyalardan farksızdır
İçinde olup bitenler
Ama bunu bir sen bilirsin
Bir de yine sen...
Alıntı.

Bazen insana ait olmasını umduğumuz duygu ve eylemleri canlı ya da cansız başka varlıklarda ararız. Onlarda yaşarız.

Bazen insanın açmadığı kucağı açar bize gece,
insanın saklamadığı sırlarımızı saklar.

Bazen bir insan omzu yerine, bir ağaç gövdesine dayarız başımızı.

Bazen saçlarını koklamak yerine bir insanın, toprağında çiçeklere eğiliriz.

Bir kuşu dinleriz mesela heyecanla, derdini anlamayız belki ama derdimize süreriz cıvıltısını.

İnsanların yüzüne, gülüşüne aldanmayı bırakırız da... Nisan'ların gökyüzüne, güneşine aldanırız sırılsıklam.

Belki kızar, belki küser, belki susarız!

Paramparçadır sırçadan ümitlerimiz de;
biz yine de insan için hep bir tane saklarız!

özkan sarı

Frida Kahlo şöyle söylemiş;
Birinin beni çok sevmesi benim için pek
bir sey ifade etmiyor.
Ben daha çok nasıl sevdiğiyle ilgileniyorum.
Mühim olan yormadan sevmek, güzel sevmek.

“Amacınız, güzel olmak değil
Güzel sevmek olsun.
Gerekirse ömrünüzde bir kişiyi sevin
Ama güzel sevin..”

Frida Kahlo

Kuşkusuz ki sevginin en güzeli incitmeyeni, yaralamayanıdır.
Güzel sevilmek ve sevmek dileğiyle....