JITTA

ไปกันต่อจ้าาาาา

#งานแผ่นไม้บ้านพี่กล้วย

แรกพบไม้แผ่นนี้
มันถูกวางไว้บนก้อนหิน
ตรงทางเข้าบ้านพี่กล้วย

เป็นแผ่นไม้ว่างเปล่า
ที่พี่กล้วยวางพิงต้นไม้ไว้
ไร้ถ้อยคำใดๆ
เหมือนรอใครมาเติมแต่ง
แผ่นไม้มีความผุพังบ้างตามธรรมชาติ
แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงคุณค่าของความเป็นไม้

เหมือนหญิงสาวที่มีความงดงามอยู่ในตัวเอง
แต่ไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัว...

จนวันที่พี่กล้วยให้พวกเรานำแผ่นไม้กลับมาเพ้นท์ที่บ้านได้

นั่นเอง . .
หญิงสาวจึงถูกจับมาอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณ
พี่กบลงมือเขียนบางประโยค
ตามที่พี่กล้วยรีเควสมา
ส่วนเราช่วยแต่งแต้มสีสัน
ปัดแก้มเบาๆ ทาลิปสติกนิดหน่อย
ด้วยสีชมพูของดอกไม้

เพียงเท่านี้ . .
หญิงสาวก็เปลี่ยนไป : )

🌸 🌿.....
29 สิงหาคม 2567


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย

#งานเพ้นท์ผนังบ้านพี่กล้วย

เวลามีงานใหม่ๆ เข้ามา
และเป็นงานที่เราไม่คุ้นเคย
ใจนึงจะกระซิบเราด้วยน้ำเสียงหวั่นไหว

"ยากนะ...ไหวเหรอ"


ในขณะที่อีกใจพร้อมยืนกรานอย่างแน่นหนัก

"ยากแหละ... แต่ฉันเชื่อว่าเธอทำได้"


เหมือนจะอ่อนไหวไปตามเสียงกระซิบอยู่บ่อยๆ
แต่โชคดีที่สุดท้ายแล้วในทุกครั้ง...

เราเลือกที่จะเชื่อเสียงที่หนักแน่นนั้น

🌼 🌿

ปล. สวนใกล้จะเสร็จล่ะน๊าาา ฮึบๆ ...
15 สิงหาคม 2567


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย

🌿 • 🌼 • 🌿

หากเป้าหมายใหญ่คือภาพดอกไม้ทั้งสวน

การเพียรปลูกด้วยพู่กันวันละช่อ

นั่นคือความสำเร็จเล็กๆ ในทุกๆ วัน
. .

สิงหาคม 2567


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย

💮 ระหว่างทาง

“อยากตัวอ่อน”
“อยากลดความอ้วน”
“อยากมีกล้ามเนื้อที่เฟิร์ม กระชับ”
“อยากหุ่นดี”
“อยากหายจากอาการปวดหลัง”
“อยากมีสมาธิ”
“อยากหายจากออฟฟิศซินโดรม”

ฯลฯ

เราเคยได้ยินผู้คนมากมายบอกเล่าถึงเหตุผลอันหลากหลายในการพาตัวเองเข้ามาสู่เส้นทางสายโยคะ

ซึ่งไม่ว่าจะมีเป้าหมายไว้ในใจก่อนเริ่มฝึกอย่างไร
สิ่งเหล่านั้นไม่มีผิด ไม่มีถูกเลย
เพราะทุกๆ เป้าหมาย
ล้วนเป็นพลังให้เราก้าวไปได้อย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ

เราเองก็เป็นอีกคนที่มีเป้าหมายอยู่ในใจ
แต่จวบจนถึงวันหนึ่งที่ก้าวเดินอยู่บนเส้นทางนี้นานพอ
เรากลับพบว่าสิ่งที่เราตั้งใจไว้ในตอนเริ่ม

สำหรับบางวันแล้ว...มันกลับกลายเป็นสัมภาระ

ที่เมื่อเริ่มรู้สึกได้ถึงความหนาหนักบนสองบ่า
เราจึงลองวางมันลงช้าๆ
วาง ‘ความอยาก’ ทั้งหลายที่เคยเป็นดั่งเป้าหมายไว้ข้างผืนเสื่อ
เพียงปล่อยให้ใจรับรู้อยู่กับกาย
อยู่กับการฝึกอาสนะด้วยการเฝ้าดูทุกสิ่งที่เป็นไป

ดั่งนักเดินทางที่ไม่กังวลแล้วในจุดหมาย
และไม่คลางแคลงใจในก้าวที่จากมา
แต่รับรู้อยู่กับการเคลื่อนไปอย่างช้าๆ
ให้หัวใจได้นิ่งสงบ
ดื่มด่ำกับความเบาสบายของสองบ่า
ดั่งผีเสื้อที่กำลังโบยบินอยู่เหนือทุ่งหญ้า
..มันงดงามอย่างนั้น
. .
29 กรกฎาคม 2564


#เรื่องเล่าจากคลาสโยคะ by ครูเจี๊ยบ
#ครูโยคะที่วาดภาพได้นิดหน่อย

วันนี้มาฟังคุณนนท์--บอสแห่งอาณาจักร BUZZ
บรีฟงานวาดประกอบชิ้นต่อไป
และรับเสื้อที่สกรีนลายงานครั้งก่อน

เจอน้องฝ่ายอาร์ตบอกว่า

"อยากวาดได้บ้าง"

เรา--ผู้ซึ่งจบบัญชีมา
แต่วาดด้วยใจรักล้วนๆ บอกน้องไป
เหมือนที่เคยบอกตัวเองว่า

"วาดเลย...ไม่ต้องกลัว วาดไปบ่อยๆ"

ใช่...
เราบอกตัวเองแบบนี้เสมอเวลาที่รู้สึกกลัว
พร้อมกับคุยกับตัวเองบ่อยๆ
เพื่อหาให้เจอว่าที่แท้แล้วสิ่งที่กลัว...กลัวอะไร

ถาม... เพื่อฟังเสียงเล็กๆ
แล้วโอบกอดเด็กน้อยขี้กลัวในหัวใจคนนั้นไว้

ก่อนที่จะวางคำตอบทั้งหมดลง...
และลงมือวาด
..

แล้วรอพบกันลวดลายบนถุงอาหารน้องเหมียวลายใหม่ของ กันนะคะ
มีทั้งอาหารเม็ด และอาหารเปียกเลย

ช่วงนี้ขอใช้หมอง...นั่งมาธิแป๊บ : )

🐱....
20 กรกฎาคม 2566


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย

#น้องอมคำ

ทุกๆ ประมาณบ่ายสี่โมง
ขณะเพ้นท์ผนังที่ร้าน Mouse
จะได้ยินเสียงใสๆ เมื่อเปิดประตูเข้ามา

" สวัสดีค่ะ "

เจ้าของเสียงพูดพร้อมยกมือไหว้
เจ้าของเสียงที่ว่าคือ 'น้องอมคำ'
ลูกสาวของน้องแม่บ้านที่ร้าน Mouse

น้องอมคำชอบมานั่งดูเราและพี่กบเพ้นท์รูป
นั่งเงียบๆ น่าเอ็นดู
จนเมื่อเราหันไปพูดคุยด้วย
จึงจะได้ยินเสียงใสๆ นั้น

"หนูจะทำหน้าที่เปิดปิดประตูห้องน้ำให้ลูกค้าค่ะ หนูคิดเอง จะได้มีอะไรทำระหว่างรอแม่"

"หนูอยู่ ป.3 ค่ะ แต่คนอื่นๆ บอกว่าหนูน่าจะ ขึ้น ป.5 แล้ว เพราะหนู 11 ขวบ"

วันหนึ่งป้าเจี๊ยบได้ยินน้องอมคำคุยกับป้ากบ

"ที่โรงเรียนหนูไม่สอนวาดรูปเลยค่ะ"

ป้ากบจึงบอกว่า "หนูวาดเลย นี่ป้าเจี๊ยบเค้าก็ไม่ได้เรียนมานะ"

"อืม..งั้นเดี๋ยวหนูซื้อกระดาษมาวาดดีกว่า"

หันไปมองภาพเด็กน้อยพูดแล้วนั่งเท้าคางดูผนัง
ป้าเจี๊ยบแอบคิดถึงตัวเองตอนเด็กๆ
ที่สมุดวาดเขียนคือสิ่งมีค่า และได้มายาก
ตอนเด็กๆ ได้แต่วาดบนกระดาษสมุดมีเส้น
ที่แค่นั้นก็มีความสุขแล้ว

🎨

ว่าแล้วจึงเอาสมุดวาดเขียนที่มี
ดินสอสีระบายน้ำที่พอมี
ปันมาให้เด็กน้อยที่มีฝัน

วันที่ได้สมุดและสี
เห็นน้องอมคำวิ่งไปวิ่งมา
ระหว่างผนังและหน้าห้องน้ำ
เพื่อวาดรูปครัวของหนูตามภาพบนผนัง

ป้าเจี๊ยบเดินไปดูรูปวาดของเด็กน้อย

" ขอให้น้องอมคำมีความสุขในการวาด และอย่ากลัวที่จะวาดนะคะ "

ป้าเจี๊ยบลูบผมนุ่มๆ นั้นเบาๆ
แล้วอวยพรน้องอมคำอยู่ในใจ
เหมือนๆ กับที่ป้าเจี๊ยบอวยพรตัวเองตลอดมา

❤️....
13 กรกฎาคม 2567


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดรูปได้นิดหน่อย

การได้ทำในสิ่งที่ไม่ถนัด
แรกเลยเราอาจรู้สึกว่ามันยาก
เหมือนที่เราหัดวาดภาพนี้
..

แต่ถึงอย่างไรก็คงยากน้อยกว่าพี่กบ
ที่หัดทำแกงส้มอยู่ถึงสามครั้งสามครา
'แกงส้มปักษ์ใต้' หรือที่คนกรุงเทพเรียกว่า 'แกงเหลือง'

จากครั้งแรกที่เราชิมแล้วบอกว่า 'ต้มส้ม'
พี่กบก็ไม่ย่อท้อ
มุ่งมั่นหัดทำอีกครั้งที่สอง
ผลออกมาเป็นลูกครึ่งต้มส้มผสมแกงส้ม
จนมาถึงครั้งที่สามนั่นเองถึงได้แกงส้มที่แท้ทรู
ชนิดที่เรากินแล้วคิดถึงรสชาติที่บ้าน

หร้อยจังฮู้ ^^
พี่กบเก่งมากๆ

เหมือนแกงส้มและการวาดภาพนี้จะบอกเราว่า...
การทำในสิ่งที่ไม่ถนัด
แรกเลยอาจยาก
แต่หากเราตั้งใจ
และให้เวลาที่มากพอกับการเดินไปบนเส้นทางใหม่ๆ
ระหว่างทางปรากฏความสุขขึ้นเมื่อใด
ปลายทางจะอีกไกลแค่ไหนก็ไม่สำคัญ
..
10 กรกฎาคม 2564


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย

บ้านใคร ใครก็รัก
ร้านใคร ใครก็หวง
เราจึงนึกขอบคุณเสมอ
เมื่อมีผู้ไว้วางใจให้เราได้เพ้นท์ผนังบ้านหรือร้านของเขา
ทุกครั้งก่อนลงมือวาด
หัวใจมันเต้นตึกตักๆ
ก่อนจะค่อยๆ สงบลง
เมื่อปลายพู่กันได้สัมผัสกับผนัง
ขอบคุณพี่ปลา และพี่แอ๊ว
ที่ให้โอกาสพู่กันของเจี๊ยบนะคะ
และขอบคุณภาพทุกภาพที่ถ่ายโดยพี่กบ
ลมใต้ปีกคิ้วยุ่ง อิอิ
..
และสุดท้ายขอบคุณภาพต้นแบบ(ในคอมเม้นท์)
ที่แม้เราจะไม่สามารถวาดได้เหมือนเป๊ะ
เพราะเขาวาดไว้สวยมาก ฮ่าๆ
แต่จะไม่ให้เครดิตเขาคงไม่ได้
เพราะเขาสร้างผลงานไว้อย่างน่าชื่นชม
คารวะ...
.....
10 กรกฎาคม 2563


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย

🐭

ด้วยความที่ร้าน MOUSE
เป็นร้านที่เปิดตั้งแต่ห้าโมงเย็นไปจนถึงดึก

พี่ไก่จึงรีเควสมาว่างานเพ้นท์ผนังและท่อที่ร้าน
ขอเป็นสีที่เรืองแสงได้ในเวลากลางคืน

แว่บที่ได้ยิน...
ใจนึงนั้นก็รู้สึกยาก
ด้วยเพราะไม่เคยใช้สีประเภทนี้
แต่อีกใจก็รู้สึกสนุก
เพราะอยากทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ

เลยศึกษาหาข้อมูลเพิ่มเติม
เพราะมีความสับสน
ระหว่างสีเรืองแสงกับสีสะท้อนแสง
วันที่ไปรับสีที่โรงงานกับพี่กบ
ก็ไปถามเขาเสียนานสองนาน
เพื่อเอาความรู้มาใช้ในงาน

แล้วจึงได้เข้าใจว่าแม้ชื่อแลดูคล้าย
แต่สีเรืองแสงก็ไม่เหมือนกับสีสะท้อนแสง

สีสะท้อนแสงนั้นเจิดจ้าอย่างไม่เกรงกลัวใคร
แม้ในเวลากลางวัน
ส่วนสีเรืองแสงนั้นขี้อายยามพระอาทิตย์ส่อง
ดูกลางวันจึงแทบมองไม่เห็น
แต่จะเก็บความร้อนแรงของแสงอาทิตย์ไว้
เพื่อให้ตัวเองสว่างไสวในยามมืดมิด

ในความเหมือนมีความต่าง
และในความต่างก็มีความเหมือน

เพราะสีทั้งสองชนิด
พร้อมจะส่องประกาย
ยามที่ไฟ black light ส่องมา

จะว่าไปเมื่อจบแต่ละวันของการทำงาน
เราก็อาจเป็นเหมือนเจ้าสีเหล่านี้
ที่กำลังได้รับไฟ black light
ที่แม้กายเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเพียงใดในเวลากลางวัน
แต่เมื่อถอยออกมามองภาพตรงหน้าในยามพลบค่ำ
..หัวใจก็เปล่งประกาย : )

💛🩵💜🧡🩷💚....
9 กรกฎาคม 2567


#เรื่องเล่าจากภาพวาด
#ครูโยคะที่วาดภาพเป็นนิดหน่อย