Sky Chusuwan

酸菜魚已經打到曼谷啦
雖然我自己愛吃酸菜魚，但看看這一碗……魚肉就只有上面這薄薄幾片，下面全是魚骨頭跟碗邊凸起來的酸菜跟豆皮，整碗就這麼點可憐的魚肉，
要快300泰銖

下次還是乖乖去吃路邊攤烤魚好了😂

這次已經是近期第三次出展了，遇到了很多人，認識了很多新朋友。今天幾個攤主跟我分享其他出展的機會。突然排一排二三月份行程就滿了。
有一個攤主跟我說他已經出展了十八年，之間經歷了開分店開連鎖，最後還是回歸擺攤生活，累雖然累但一個月可以休半個月，聽起來還是挺幸福的呢。
一個攤主說受不了泰北的淡旺季，四個月旺季八個月淡季，五六十歲來曼谷拼拼看。
一個攤主夫妻相愛相隨隔著火爐打情罵俏，在對面看著都能感受到東北人的愛情故事。

人生真是百百種，十個攤主十種人生呢。

ครั้งนี้ถือเป็นการออกบูธครั้งที่สามในช่วงเวลาไม่นานมานี้
ได้เจอผู้คนมากมาย และได้รู้จักเพื่อนใหม่เยอะเลย
วันนี้เจ้าของบูธหลายคนก็มาแบ่งปันโอกาสการออกงานที่อื่น ๆ ให้ฟัง
พอเอามานั่งจัดตารางดูดี ๆ ก็พบว่าแผนเดือนกุมภาพันธ์–มีนาคมเต็มไปหมดแบบไม่ทันตั้งตัว

มีเจ้าของบูธคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า เขาออกบูธมาแล้วถึง 18 ปี
ผ่านทั้งช่วงเปิดสาขา ขยายเป็นร้านเชน
สุดท้ายก็เลือกกลับมาใช้ชีวิตแบบตั้งบูธอีกครั้ง
ถึงจะเหนื่อย แต่ในหนึ่งเดือนสามารถพักได้ครึ่งเดือน
ฟังดูแล้วก็เป็นชีวิตที่มีความสุขไม่น้อยเลย

อีกคนหนึ่งบอกว่า ทนฤดูท่องเที่ยวของภาคเหนือไม่ไหว
คึกคักแค่ 4 เดือน ที่เหลืออีก 8 เดือนเงียบมาก
พออายุห้าสิบ–หกสิบ ก็เลยย้ายมาลองสู้ชีวิตที่กรุงเทพฯ ดูอีกครั้ง

ยังมีเจ้าของบูธคู่สามีภรรยา ที่รักกัน อยู่เคียงข้างกัน
ยืนหยอกล้อกันข้ามเตาไฟ ดูไปดูมาก็สัมผัสได้ถึงเรื่องราวความรักสไตล์คนอีสาน แม้แค่มองจากฝั่งตรงข้าม

ชีวิตคนเรามีหลากหลายรูปแบบจริง ๆ
เจ้าของบูธสิบคน ก็มีสิบเส้นทางชีวิตไม่เหมือนกันเลย

畫茶今年聖誕節已經是那麼大的家庭了，明年會越來越好❤️