Kiran R Nair

#പ്രകൃതിയുടെമനോഹാരിത #എല്ലാകൂട്ടുകാർക്കും #ഗുഡ്മോണിംഗ്

#പ്രകൃതിയുടെമനോഹാരിത

നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന ഈ രാത്രിയിൽ, നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ വിഷമങ്ങളും മാറി നല്ലൊരു പ്രഭാതം ഉണ്ടാവട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു. #ശുഭരാത്രി

കഥകളിയിലെ വേഷങ്ങൾ പോലെ വൈവിധ്യമാർന്ന ഭാവങ്ങളും നിറങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ് നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതം. ഓരോ വീഴ്ചയും ഒരു പാഠവും, ഓരോ ചിരിയും ഒരു വിജയവുമാക്കി മുന്നേറുന്നതാണ് അതിലെ സൗന്ദര്യം. തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ നല്ല കുറച്ച് ഓർമ്മകൾ ബാക്കിവെക്കുക എന്നതാണ് ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം."

തീർച്ചയായും, ഗണപതിയും മുരുകനും തമ്മിലുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ കഥ താഴെ നൽകുന്നു. ഇത് നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന "ലോകം ചുറ്റൽ" കഥയാണ്.
​ജ്ഞാനപ്പഴത്തിനായുള്ള മത്സരം
​ഒരിക്കൽ കൈലാസത്തിൽ വെച്ച് ശിവനും പാർവ്വതിയും തങ്ങളുടെ മക്കളായ ഗണപതിക്കും മുരുകനും ഒരു പരീക്ഷണം വെച്ചു. അവരുടെ കയ്യിൽ അതിവിശിഷ്ടമായ ഒരു ജ്ഞാനപ്പഴം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ആർക്ക് നൽകണം എന്നതായിരുന്നു ചോദ്യം.
​ഭഗവാൻ ശിവൻ ഒരു നിബന്ധന വെച്ചു:
​"നിങ്ങളിൽ ആരാണോ ഈ ലോകം മൂന്ന് വട്ടം ഭക്തിയോടെ പ്രദക്ഷിണം വെച്ച് ആദ്യം തിരിച്ചെത്തുന്നത്, അവർക്ക് ഈ പഴം ലഭിക്കും."
​മത്സരം ആരംഭിക്കുന്നു:
​മുരുകൻ: ഒട്ടും വൈകാതെ തന്റെ വാഹനമായ മയിലിന്റെ പുറത്തേറി ലോകം ചുറ്റാൻ അതിവേഗം പറന്നുപോയി.
​ഗണപതി: ഗണപതി അല്പനേരം ആലോചിച്ചു. തന്റെ വാഹനമായ എലിക്ക് മയിലിനോട് വേഗതയിൽ മത്സരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു.
​ഗണപതിയുടെ ബുദ്ധി:
ഗണപതി സാവധാനം എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മാതാപിതാക്കളായ ശിവപാർവ്വതിമാരെ ഭക്തിയോടെ മൂന്ന് വട്ടം വലംവെച്ചു. എന്നിട്ട് കൈകൂപ്പി നിന്ന് പഴത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചു.
​വിജയി:
അമ്പരന്നുപോയ ശിവൻ ചോദിച്ചു, "നീ ലോകം ചുറ്റാതെ എങ്ങനെ പഴത്തിന് അർഹനാകും?"
ഗണപതി മറുപടി പറഞ്ഞു: "എന്റെ ലോകം എന്റെ മാതാപിതാക്കളാണ്. നിങ്ങളെ വലംവെക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ചുറ്റുന്നതിനേക്കാൾ വലുത്."
​ഗണപതിയുടെ ഭക്തിയിലും ബുദ്ധിയിലും പ്രീതനായ ശിവൻ ആ ജ്ഞാനപ്പഴം ഗണപതിക്ക് നൽകി. മുരുകൻ ലോകം മുഴുവൻ ചുറ്റി ക്ഷീണിച്ച് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് ഗണപതിയുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന പഴമാണ്.
​ഈ കഥയിലെ ഗുണപാഠം:
മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതും സ്നേഹിക്കുന്നതുമാണ് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം. ബുദ്ധിശക്തി കൊണ്ട് ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയും മറികടക്കാം.
​ഈ കഥ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ? ഗണപതിയെക്കുറിച്ചോ മുരുകനെക്കുറിച്ചോ കൂടുതൽ കഥകൾ വേണോ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം.

മുത്തുമാലയും ഹനുമാന്റെ ഭക്തിയും
​ശ്രീരാമൻ രാവണനെ വധിച്ച് സീതാദേവിയുമായി അയോധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തി. ശ്രീരാമന്റെ പട്ടാഭിഷേക ചടങ്ങുകൾ സമാപിച്ച സമയം. എല്ലാവർക്കും സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്ന കൂട്ടത്തിൽ, സീതാദേവി തന്റെ കഴുത്തിലുണ്ടായിരുന്ന വിലപിടിപ്പുള്ള ഒരു മുത്തുമാല ഹനുമാന് സമ്മാനമായി നൽകി.
​ഹനുമാൻ സദസ്സിലിരുന്ന് ആ മാലയിലെ ഓരോ മുത്തുകളും കടിച്ചുപൊട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ടുനിന്നവർക്ക് അത്ഭുതവും പരിഹാസവും തോന്നി. "ഇത്രയും വിലപിടിപ്പുള്ള മുത്തുകൾ എന്തിനാണ് ഈ വാനരൻ കടിച്ചുപൊട്ടിക്കുന്നത്?" എന്ന് അവർ പരസ്പരം ചോദിച്ചു.
​ഹനുമാന്റെ മറുപടി
​ഒടുവിൽ ഒരാൾ ചോദിച്ചു: "ഹനുമാൻ, അങ്ങ് എന്തിനാണ് ഈ വിലപിടിപ്പുള്ള മുത്തുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നത്?"
​ഹനുമാൻ ശാന്തനായി മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഏതൊരു വസ്തുവിലാണോ എന്റെ രാമന്റെ നാമമില്ലാത്തത്, അത് എനിക്ക് വെറും കല്ലിന് തുല്യമാണ്. ഈ മുത്തുകൾക്കുള്ളിൽ എന്റെ രാമനുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ."
​പരിഹാസത്തോടെ അവർ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "അങ്ങനെയെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ ശരീരത്തിൽ രാമനുണ്ടോ?"
​ഹൃദയം തുറന്ന ഭക്തി
​ഒട്ടും വൈകാതെ ഹനുമാൻ തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്വന്തം വക്ഷസ്സ് (നെഞ്ച്) കീറി കാണിച്ചു. അവിടെ സദസ്സിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഹനുമാന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ശ്രീരാമന്റെയും സീതാദേവിയുടെയും രൂപം തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
​ശ്രീരാമൻ ഹനുമാനെ ഓടിവന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും, ലോകം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ഹനുമാന്റെ ഭക്തി വാഴ്ത്തപ്പെടുമെന്ന് അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
​ഈ കഥയിലെ സന്ദേശം:
യഥാർത്ഥ ഭക്തി എന്നത് പുറമെയുള്ള ആഭരണങ്ങളിലോ പുകഴ്ത്തലുകളിലോ അല്ല, മറിച്ച് അത് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്.
​ഈ കഥ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായോ? രാമായണത്തിലെ മറ്റ് ഏതെങ്കിലും ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ താല്പര്യമുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞാൻ അത് ലളിതമായി പറഞ്ഞുതരാം.