Marek Rother IceSwimmer

27 kilometrów. 12 godzin. Jedna noc. Jedna głowa. Jedno ciało.

I wiecie co?
…to wcale nie była walka z kryzysem.
To była… rozmowa ze sobą 🩵

Najbardziej bałam się:
- że będę zasypiać w wodzie 😅
- że złapie mnie kręgosłup lędźwiowy
- że skurcz łydek po setkach nawrotów powie „dziękujemy, do widzenia”
- że przyjdzie mentalny kryzys i mnie „złamie”

👉 Nic z tych rzeczy się nie wydarzyło.

Za to wydarzyło się coś innego…
💭 Weszłam w stan, który trudno opisać
To trochę jak medytacja w ruchu
Myślisz tylko o:
- kolejnym ruchu
- kolejnym nawrocie
- i żeby… nie zderzyć się z kimś na torze 😄

Serio.
Chciałam „przemyśleć całe życie”…
Nie zdążyłam 😂

Było dobrze. Naprawdę dobrze.
(Nawet za dobrze… bo czas pod koniec zaczął się dłużyć 🙈)

Jedyny „bonus”:
👉 żołądek miał swoje zdanie na temat mojej strategii żywieniowej
👉 barki przypominały mi jeszcze przez 2 dni, co zrobiłam 😅
👉 a deficyt snu? No cóż… kilka dni dochodzenia do siebie
📉 -1 kg na wadze (spokojnie… głównie woda 😅

Ale wiecie co mnie niosło?
✨ emocje
✨ to wyzwanie
✨ i ludzie

Płynęłam razem z moim mentorem – Bogusławskim Ogrodnikiem
i z moimi 5 podopiecznymi
I to było coś więcej niż tylko kilometry ❤️

I jeszcze ktoś…

💙 Marek
Myślałam, że pójdzie spać i wróci na końcówkę.
Na te momenty, których najbardziej się bałam.

A on?
👉 przez 12 godzin chodził wzdłuż basenu
👉 podawał jedzenie
👉 motywował
👉 nagrywał wszystko na pamiątkę
👉 wysyłał relacje co kilka godzin

Bez wielkich słów. Po prostu był.

A na końcu…

Powiedział,‼️ że jest ze mnie dumny‼️
Kto zna Marka, ten wie…
że to znaczy więcej niż tysiąc medali ❤️

📌 Wnioski na przyszłość:
- magnez TAK, ale nie cytrynian 🙃
- mniej „pogaduchowych” przerw 😄

To był mój najdłuższy dystans w życiu.
I chyba pierwszy raz…
nie walczyłam ze sobą.
Po prostu płynęłam.

Jeśli coś z tego poczułaś/eś…
to może to jest ten moment, żeby zrobić coś „pierwszy raz” dla siebie 💙

nadalwformie masters