Neuro.rodziny
Dużo mówimy o maskowaniu w spektrum autyzmu. Tymczasem osoby z ADHD także mogą intensywnie się maskować!🎭 Co nie powinno dziwić, bardziej maskują
się kobiety w spektrum ADHD.
MASKOWANIE: to kamuflaż nakładany na naturalne reakcje i zachowania osoby. Tendencja do chowania się za zachowaniami neurotypowymi, bardziej akceptowanymi społecznie, co generuje duży poziom napięcia u osoby neurodywergentnej.
W przypadku ADHD może to być:
✨️sprawianie wrażenia osoby bardzo zorganizowanej, perfekcjonistki, by zatuszować poczucie chaosu,
✨️kamuflowanie trudnych emocji i sytuacji stresowych śmiechem, żartem ("klasowy wesołek")
✨️nadmierna kontrola hiperatkywności,
✨️nadmierna kontrola tonu głosu i emocji (by nie wyjść na osobę gwałtowną, porywczą),
✨️zrzucanie winy na trudności z własną pamięcią roboczą na roztargnienie, nadmiar obowiązków,
✨️odruchowe przepraszanie, za wszystko (za własne reakcje, zadane pytania, emocje)
✨️duża gotowość do dbania o innych, której celem jest odwrócenie uwagi od własnych trudności.
Neuroatypowe macierzyństwo bywa bardzo trudnym doświadczeniem. Dziecko, szczególnie małe, to chaos, nieprzewidywalność i mnogość bodźców. Jego pojawienie się burzy ustalony dotychczas porządek, rutynę i spokój. Nagle okazuje się, że jako mama, jestem wystawiana na sytuacje (społeczne, sensoryczne), na które dotychczas nie byłam. Że moje sposoby regulacji, w nowych warunkach zawodzą.
W zamian dostaję regres snu, hałas, i dotyk. Dużo hałasu i dotyku.
Neuroodmienny mózg szybko przeciąży się w takich okolicznościach.
Dodatkowo brak czasu na jakościowy posiłek zjedzony w spokoju, burza hormonalna związana z ciążą i kp, wspomniany brak snu, infekcje dziecka (a więc i własne🤧) to są te biologiczne czynniki, które także bardzo wpływają na ogólny dobrostan. A przez neuroatypowe mamy są odczuwane intensywniej, dotkliwiej. Permatnetne odczuwanie stresu związanego z wieloma sytuacjami wychowawczymi, których nie rozumiem, którym nie wiem jak zaradzić, poczucie przestymulowania- skutecznie odbiera radość z macierzyńtwa i naraża na wypalenie rodzicielskie.
ADHDowa czy autystyczna matka, to taka, która:
🔹może bardzo literalnie traktować wszystkie zalecenia dotyczące wspierania rozwoju dziecka i jego wychowania, a przez to narzucać sobie wyśrubowany, trudny do osiągnięcia standard,
🔹będzie sfrustrowaną perfekcjonistką, próbującą za wszelką cenę utrzymać swoje sztywności (np. ład w domu, ale też jakieś rytuały) w dotychczasowym porządku,
🔹może mieć poczucie chaosu, braku kontroli związane z własnym roztargnieniem, przemęczeniem ("Znowu zapomniałam", "Znów nie dopilnowałam.")
🔹może mieć trudności z rozumieniem zachowań własnego dziecka i/lub wyjaśnieniem i umotywowaniem własnych zachowań względem niego (np. przemożnej chęci kontroli i prowadzenia zabawy w sposób, jaki zadowala matkę, a nie dziecko),
🔹słyszy, że: za mało się uśmiecha ("No uśmiechnij się!"), za mało przytula swoje dziecko, jest zbyt drobiazgowa, albo przeciwnie, zbyt pochłonięta "swoimi sprawami", ciągle "buja w obłokach" zamiast "zająć się dzieckiem".
Dlatego, aby taka mama czuła się wstarczająca i była responsywna na potrzeby swojego dziecka, jej specyficzne, własne potrzeby, także muszą zostać zauważone. Taka mama potrzebuje:
🩵czasu w samotności (bez dzieci, męża, czy nawet najlepszej koleżanki), gdzie może zregenerować układ nerwowy w spokoju, w sposób jaki lubi, bez oceniających spojrzeń,
🩵osób, które pomogą zaopiekować jej codzienność, kiedy przeciążony układ nerwowy paraliżuje funkcje wykonawcze (ugotują, posprzątają, zrobią zakupy, zajmą dzieci),
🩵wioski wsparcia w postaci innych neuroatypowych rodziców, bo tylko tacy, będą w stanie w pełni zrozumieć jej doświadczenia,
🩵wspierającego i nieoceniającego najbliższego otoczenia (rodziny, współpracowników i pracodawcy),
🩵strategii wsparcia rodzicielskiego, dostosowanych do jej indywidualnej sytuacji.
́żnorodność
29/10/2025
To, co najbardziej podobało mi się w tym filmie, to ukazanie faktu, że autyzm u dziecka nie jest oderwany od historii rodziny. 🩵
Już na początku filmu poznajemy ojca głównego bohatera, który okazuje się być całkiem specyficzną postacią :) No i teraz...
Ja wiem, że trudno to przyznać, ale:
🔹jeśli Twoje dziecko rozwija się w spektrum autyzmu to znaczy, że u członków Twojej rodziny widoczne były/są cechy autystyczne,
🔹być może Ty sam/a prezentujesz takie cechy, może Twój partner/ka (z dużym prawdopodobieństwem)?
🔹przyglądanie się autyzmowi swojego dziecka, to także przyglądanie się sobie, rozumienie dziecka to otwarcie drogi do lepszego rozumienia siebie samego.
Być może w Twojej rodzinie:
👵 to ta babcia, która kolekcjonowała kryształy i przez całe swoje dorosłe życie miała jedną fryzurę,
👴ten dziadek, który zapytany o historię ulubionego klubu piłki nożnej potrafił zaciekle o nim opowiadać ze szczegółami, ale jakoś niespecjalnie lubił jak go wnuki odwiedzały i dyskretnie wymykał się na ryby,
🧔♀️może ekscentryczny wujek lub ciocia, który uciekał od rodzinnych spotkań i nie przeszkadzało mu, że samodzielnie spędza wigilię ;)
👩👧to prawdopodobnie te mamy, które mówią o swojej córce: "Ona jest taka wysokowrażliwa, wszystko musimy planować z wyprzedzeniem. Ja też taka byłam."
Pójdę o krok dalej i zaryzykuję stwierdzenie, że w każdej rodzinie znalazłaby się choć jedna osoba o odmiennym neurotypie. Tym właśnie charakteryzuje się neuroróżnorodne społeczeństwo. Jeteśmy różni. Różni osobowościowo, charakterologicznie i neurologicznie.
Oczywiście istnieje coś takiego jak fluktuacja objawów. Nasze dziecko nie jest nami, czy naszymi rodzicami, a swoimi dziadkami. To jakie objawy spektrum autyzmu i z jakim nasileniem u niego wystąpią, czy będą sprzężone z innymi trudnościami, czy nie, zależy także od wielu innych czynników. Nie do końca jeszcze potrafimy te czynniki określić.
Polecam Ci ten film, jeśli mierzysz się z tematem "a co jeśli?", zastanawiasz się nad diagnozą dziecka/własną. Pogodny wieczór, z dobrym, mądrym zakończeniem tej historii. :)
03/09/2025
🎧 Dzieci w spektrum często są nadwrażliwe na dźwięki – gwar, stukot, odgłosy ulicy mogą być dla nich nie do zniesienia.
🤯 A jednocześnie… to one same potrafią generować najwięcej hałasu: krzyczą, śpiewają, stukają, wydają z siebie dźwięki.
To nie sprzeczność.
👉 Hałas tworzony „samemu” daje poczucie kontroli i bezpieczeństwa.
👉 Hałas z zewnątrz bywa nieprzewidywalny i przytłaczający.
🔑 Klucz? Zrozumienie, że to strategia regulacji, a nie złośliwość.
👂Nie każde "głośne" dziecko jest podwrażliwe słuchowo.
07/06/2025
🎈Zapraszam na dzisiejszy spontaniczny live o diagnozie u dzieci. O której opowiem przede wszystkim z perspektywy mamy dziecka neuroatypowego👩👦 🩷
🎈O tym co daje dobrze postawiona diagnoza i co jeśli atypowość nie zostanie rozpoznana. W jakim kierunku może pójść rozwój dziecka?
Rozprawimy się także z mitem, że "dziś każdy ma trochę autyzm, wszyscy mają adhd".
Zapraszam na Instagram! 🙌
*live odbędzie się na profilu Pedagog Rodziny- Karolina Gryćko
09/04/2025
https://www.instagram.com/share/reel/BAJeEf9Tbw
Rozumiemy Was! 🫂
Rozumiemy, że brakuje Wam często wspierającej, empatycznej rozmowy bez ocen i moralizowania.
Dlatego tworzymy dla Was bezpieczną przestrzeń wsparcia. ❤️
•Zaobserwuj, by być na bieżąco•
04/04/2025
Wspieramy całe rodziny, ponieważ potrzebują szczególnej uwagi. Nie tylko przez wzgląd na bycie w relacji z osobą neuroodmienną, ale także, być może z powodu własnej, nieuświadomionej neuroodmienności.
21/03/2025
11/03/2025
✨ ASD vs. ASC – jaka jest różnica? ✨
Czy spotkałeś/aś się z terminami ASD i ASC i zastanawiałeś/aś się, co dokładnie oznaczają? 🤔
🔹 ASD (Autism Spectrum Disorder) – to skrót używany głównie w medycynie, zwłaszcza w klasyfikacjach diagnostycznych, takich jak DSM-5. Słowo disorder (zaburzenie) sugeruje, że autyzm jest czymś, co należy leczyć i zmieniać. Kładzie nacisk na ograniczenia osoby.
🔹 ASC (Autism Spectrum Condition) – ten termin jest częściej stosowany w Europie, np. w Wielkiej Brytanii. Zamiast „zaburzenia” mówi się o „kondycji” lub „spektrum autyzmu”, co podkreśla różnorodność i neutralne podejście do autyzmu jako odmiennego sposobu funkcjonowania, a nie choroby. Ten termin uwzględnia także potencjał osoby autystycznej.
🌍 Wybór słów ma znaczenie! Coraz więcej osób preferuje ASC, ponieważ odchodzi od stygmatyzacji i bardziej oddaje rzeczywistość osób autystycznych.
Kliknij tutaj, aby odebrać Sponsorowane Ogłoszenie.