Hellas et Roma

W minioną sobotę (16 maja) można było spotkać nas na Nocy Muzeów w Muzeum Wojska w Białymstoku. Na wydarzenie przybyła wesoła ekipa barbarzyńskiego plemienia Skarpai Gaizōz - wspierana honorowo przez Kartagińczyka i Rzymianina. 😄

Mimo kapryśnej pogody odwiedzających nie brakowało. Wymieniliśmy tysiące uśmiechów, odpowiedzieliśmy na setki pytań i wspólnie ogrzaliśmy dłonie przy ogniu z naszego barwierskiego paleniska.

Najmłodsi mogli spróbować swoich sił w bezpiecznych walkach na miecze i tarcze, a także zajrzeć do namiotu, by odkryć uroki starożytnych zajęć w duchu „slow”. Efekty? Piękne kolorowe zakładki do książek i urocze wiklinowe rybki, które młodzież zabrała ze sobą do domów.

Serdecznie dziękujemy ekipie Muzeum Wojska za fantastyczne przyjęcie, świetną organizację i niezwykle życzliwą atmosferę.

Dziękujemy również wszystkim odwiedzającym, którzy zatrzymali się przy naszych stanowiskach. Cudownie było się z Wami spotkać, porozmawiać i wspólnie przenieść choć na chwilę do dawnych czasów.

Do zobaczenia na kolejnych wydarzeniach! ⚔️🔥

20.03.2026 roku za pośrednictwem Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Rzeszowie uczestniczyliśmy w Międzynarodowym Dniu Czytania Dzieł Antycznych. Wydarzenie odbywa się w ramach 20. edycji Europejskiego Festiwalu Łaciny i Greki w Lyonie, który cyklicznie zaprasza młodzież z całego świata do odkrycia lub ponownego odczytania arcydzieł literatury klasycznej. Lekturą tegorocznej odsłony był romans „Dafnis i Chloe” Longosa.

Czytanie uwieńczyło rozdanie nagród i pamiątkowych dyplomów w konkursie "Nadaj formę pustce – stwórz dzieło, które przetrwa wieki i opowie o nas przyszłym pokoleniom!"
Wydarzeniu towarzyszyła inauguracja wystawy prac konkursowych, ukazujących świat oczami młodych symbolicznie ujęty w kształt antycznej wazy.

Prace młodych twórców układają się w wielowarstwowy, przejmujący portret współczesności. To nie jest zwykła galeria szkolnych prac – to mapa wewnętrznych krajobrazów pokolenia, które dorasta w świecie gwałtownych przemian, nieustannych bodźców i globalnych kryzysów. Młodzi artyści zaskakują szczerością i trafnością obserwacji; mówią własnym głosem, bez powielania gotowych schematów.
Ich twórczość to jednocześnie oskarżenie, refleksja i zaproszenie do rozmowy o tym, w jakim świecie chcemy żyć. Wystawa, jest zapisem dorastania — nie linearnego, lecz pulsującego. To dwugłos młodych ludzi, którzy patrzą na świat z dwóch różnych wysokości, a mimo to widzą w nim wspólne pęknięcia, lęki i zachwyty.

Prace klas 4–5 zachwycają bezpośredniością: są jak szkicownik otwarty na codzienność, pełen kolorów, humoru, spontanicznych obserwacji. Natomiast dzieła uczniów klas 6–8 wprowadzają ton refleksyjny, świadomy, pełen pytań o wartości i o kierunek, w jakim zmierza współczesność.

W tej wystawie nie chodzi jedynie o zapis estetyczny. To świadectwo czasu, uchwycone ręką młodych artystów, którzy wrażliwością często wyprzedzają dorosłych. Ich prace mówią o relacjach przenikanych przez ekrany, o ekologii, o pędzie cywilizacji, o wojnie i pokoju, ale też o rzeczach najprostszych: o domu, rodzinie, o tym, co daje oparcie.

Prace zebrane wokół trzech osi kuratorskich opowiadają o świecie, który dzieje się teraz — i o pokoleniu, które ten świat dopiero kształtuje

Antyk, który pokazujemy, to historia zwykłych ludzi.

To opowieść o codzienności – o tym, jak się ubierano, jak pracowano, jak spędzano czas wolny. O rzeczach, które – choć oddalone o dwa tysiące lat – wciąż są nam bliskie.

Sięgając do naszej wiedzy i doświadczenia, staramy się pokazać turystom świat realny, nie podręcznikowy. Organizując żyjącą wioskę historyczną, w naturalny sposób dzielimy się obowiązkami i pracą, która często pozostaje niewidoczna dla zwiedzających – a która pozwala nam osiągnąć prawdziwą imersję.

Przygotowywanie posiłków.
Rozpalanie ognia i dbanie o to, by nie zgasł.
Wznoszenie namiotów i budowanie ekspozycji.

To tylko część działań, które podejmujemy, by móc zaprosić Was do świata, który nas zafascynował – świata, który staramy się wiernie i odpowiedzialnie przedstawiać.

Edukacja i snucie opowieści są głównym celem naszej organizacji.
Ale w głębi serca każdy z nas poświęca swój urlop, by budować wioskę namiotową z jeszcze jednego powodu – po prostu lubimy spędzać ze sobą czas.

Zapraszamy do obejrzenia kilku ujęć z kulis naszej działalności, uchwyconych okiem niezawodnego Andrzej Stasiukiewicz

-----------------------
The Antiquity we present is the story of ordinary people.

It is a story of everyday life – of how people dressed, how they worked, and how they spent their leisure time. Of things that, although separated from us by two thousand years, still feel deeply familiar.

Drawing on our knowledge and experience, we strive to show visitors a real world – not a textbook version of it. When we organize a living historical village, we naturally share responsibilities and tasks that often remain invisible to the audience – yet they allow us to achieve true immersion.

Preparing meals.
Lighting the fire and making sure it does not go out.
Raising tents and building the exhibition space.

These are only some of the many activities we undertake to invite you into a world that has fascinated us – a world we seek to present faithfully and responsibly.

Education and storytelling remain the primary mission of our organization.
But deep in our hearts, each of us gives up our holiday time to build a tented village for another simple reason – we genuinely enjoy spending time together.

We invite you to take a look behind the scenes of our work, captured through the reliable lens of Andrzej Stasiukiewicz.