Tyja

j się (na obopólnych zranieniach bohaterów) przyjaźni.
- O pasji tworzenia prowadzącej czasem do zatracenia się w egocentrycznej wyjątkowości artysty.
- O uzależnieniu od świata technicznego, które prowadzi człowieka do wirtualnej samotności.

„Tyja – w tym imieniu jest cząstka ciebie i mnie jednocześnie! Dziękuję Sam, teraz już jestem twój. A ty w części należysz do mnie.” A więzy przyjaźni najmocniej spajają po przeżytych, obopólnych zranieniach. Duchowa rana często zamyka nas w sobie, prowadząc do samotności. Ucieczka w jakąś pasję może dać ukojenie, na chwilę. Jeśli jednak nie stoi za nią drugi człowiek, gaśnie szybko przechodząc często w uzależnienie. W dzisiejszym świecie najpiękniej uzależnia elektronika i świat wirtualny. Im bardziej pochłonie nas jego ułuda szczęścia, tym głębiej wpadniemy w sidła samotności. Tylko druga, żywa istota może nas z nich jeszcze wyrwać. Jak ją znaleźć, a potem oswoić? Otwierając się jeszcze raz i ryzykując kolejne zranienie, zamiast którego jednak może pojawić się szczęście. Każde „Ty” znajdzie w końcu swoje „Ja” – muszą się tylko szukać patrząc na dobre mapy, nie te z aplikacji Google, lecz z serca. /Jarosław Figura, 9.11.2021r./

Jarosław Figura – ur. 08.09.1968 r. w Ciepielowie - reżyser, scenograf i aktor. Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie i Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (Filia we Wrocławiu). aktor i dyrektor techniczny Sceny Plastycznej KUL, z którą zrealizował kilkanaście spektakli autorskich Leszka Mądzika (Tchnienie-1992, Kir-1997, Całun-2000, Odchodzi-2003, Bruzda-2006, Tygiel-2008, Dialog-2010, Przejście-2010, Cień-2013). Zagrał w ponad 2000 przedstawień Sceny Plastycznej. Wielokrotnie występował na teatralnych scenach w Europie (Austria, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Dania, Estonia, Francja, Grecja, Hiszpania, Litwa, Łotwa, Niemcy, Portugalia, Rosja, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Ukraina, Węgry, Włochy), a także m. w Australii, Kanadzie, USA, Meksyku, Brazylii, Peru, Indiach, Egipcie, Iranie, Libanie i Syrii. Uczestniczył w wielu warsztatach teatralnych u boku Leszka Mądzika i przygotowywał liczne wystawy scenograficzne teatru Scena Plastyczna KUL. wyreżyserował ponad 30 własnych spektakli. M.in. w Muzeum Narodowym w Kielcach zrealizował autorski spektakl pt. „Dziewczynka z obrazu”, inspirowany obrazem Józefa Pankiewicza „Portret dziewczynki w czerwonej sukience” (spektakl dyplomowy AST we Wrocławiu), a także zaprojektował i wykonał aranżację wystawy scenograficznej o życiu bohaterki z obrazu Józefa Pankiewicza - Józefy Olszewicz (M. N. w Kielcach, 7.12.2014 – 10.02.2015). W Teatrze Lalek Arlekin w Łodzi wyreżyserował autorski spektakl pt. „Jaki Taki” (2016). W Muzeum w Strzyżowie stworzył teatralizowaną wystawę zatytułowaną „Klimat domu i twórczości Wojciecha Weissa” (2017). W Lublinie i Łodzi, wspólnie z Kamilem Witaszakiem założył Teatr Puppetterra (2016). We wrześniu 2019 roku, ze spektaklem „Jaki Taki” zwyciężył w ogólnopolskim XXI Przeglądzie Małych Form Teatralnych w Łodzi. We wrześniu 2020 r. w Muzeum Samorządowym Ziemi Strzyżowskiej w Strzyżowie wystąpił z premierowym monodramem pt. „Ecce Weiss”, wcielając się w postać słynnego malarza Wojciecha Weissa. W październiku 2020 roku stworzył w Lesku teatralizowaną wystawę z okazji 550 miasta /a w listopadzie wyreżyserował tam spektakl pt. „Jedno życie leskie”, inspirowany życiem Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata – Józefa Zwonarza/. W listopadzie 2021 r. w Ludwinie miała miejsce premiera autorskiego monodramu pt. „Tyja”.