क्षितिज समर्पण- Ksh*tiz Samarpan

Heartfelt thanks to Jony Nepal for writing such a wonderful review of Torkin! I sincerely apologize for discovering this article in The Kathmandu Post rather late. 🙏😊

A village fading into silence In ‘Torkin’, the rhythms of a Mustang village reveal the beauty and fragility of life in the Himalayas.

कथाको मूल प्रवाह कतै नबिगारी पाठकमा मराङ र चराङ जुन रूपरेखा उतार्ने शैली छ, त्यसले उपन्यासका हरेक पेज, घटना र विषयलाई ज्यादै चुम्बकीय बनाएको छ ।

‘तोरकिन’ : कथैकथाको शब्दमाला भौगोलिक र सामाजिक दृष्टिले नियाल्दा गण्डकी र कर्णाली प्रदेश दुवैमा समानता पनि छन्, असमानता पनि छन् । मुख्यतः

पुस्तक गहिरो पर्यावरणीय चेतले भरिएको छ- रित्तिँदै गएका बस्ती, पग्लँदै गरेका हिमाल, सुक्दै गरेका ताल र मरुभूमी बन्दै गएका बारीका कान्लाहरू । यी दृश्यहरू केवल वर्णन होइनन्, चेतावनी हुन् ।

चराङ सभ्यताको कथात्मक पुनर्पाठ ‘तोरकीन’ भोक सधैँ आहारको मात्रै हुँदैन — कहिलेकाहीँ त्यो आत्माको हुन्छ । नेपालबाट आउने हरेक पुस्तक मेरा लागि त्यही भोकको .....

निधारको पसिना पुछ्ने सल, रुमाल वा गम्छा फरक होला, पसिना उही। लेखकले यो साझा कथा मार्मिक ढङ्गले प्रस्तुत गरेका छन् ।
Thank you Vidhya Nirdosh Pahadi Guru ❤️

तोरकीन : चराङको मूलमा आम नेपालीको कथा ‘हिँड्नै नपरे के गर्थ्यो मान्छे, बाटै नभए कस्तो हुँदो हो मान्छेको जीवन ?’ यो प्रश्न जति सजिलो छ, उत्तर पनि सजिलै आउँ...