Thai Princess
Share
12/06/2026
02/06/2026
လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀ က အစိုးရဝန်ထမ်းဘဝ
နေ့စားဘဝ- မြန်မာ့လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြန့်ဖြူးရေး
လုပ်ငန်း ၊EPC ပေါ့။
၁၀တန်းအောင် အလုပ်စဝင်တော့ နေ့စား တစ်နေ့
၅၀၀ကျပ် ။ အလုပ်က လုပ်ချင်လို့ကိုလုပ်တာ အဲ့ဒီ
အချိန် ကိုယ့်ဝင်ငွေက တစ်လ ၄/၅/၆သောင်း ရှိ
တယ်။ ကိုယ်က အလုပ်လုပ်ရတာကိုကြိုက်ခဲ့တာ။
မိဘတွေက မလုပ်ခိုင်းဘူး ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ ကိုယ်က
အဲ့ချိန်ကတည်းက ကျောင်းတက်( တက္ကသိုလ်တက်ဖို့
စရိတ် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ရှာနိုင်နေပြီ) ရင်းအလုပ်
လုပ်တာ။
နေ့စား-တစ်လ -၁၅၀၀၀ ကျပ်ပေါ့။ ဟိုဖြတ်ဒီဖြတ် စုငွေ
ဘာညာနဲ့ဆို ၁၂၀၀၀ လောက်တော့ကျန်တယ်။
အခုလို online
shopping ခေတ်မစားခင် ဖုန်းဆို hand phone မ
ပေါ်ခင် (ကိုယ်တွေမကိုင်နိုင်သေးတဲ့ကာလ) ဆိုတော့
Mistin လာပါပြီရှင်ဆိုတဲ့ခေတ် Mistin စာအုပ်ကနေ
ထိုင်းကို ပစ္စည်းမှာရတာ ။ကိုယ်က ရုံးသွားရင် ဝယ်မ
ယ့်သူရှာစရာမလို စာအုပ်အသစ်ရောက်ပြီလားမေး
ပြီး ဝက်ဝက်ကွဲဝယ်ကြတာ ။ကိုယ်ကအော်ဒါ
ကောက်ပစ္စည်းမှာ ကော်မရှင်ရ အဲ့လိုနည်းနဲ့ ကိုယ်သုံး
မယ့် cosmetic ဖိုးရှာခဲ့တာ။ ကျောင်းဖွင့်ချိန်ကျောင်း
ပြေးတက် ညဖက်ဆို ကျူရှင်ဆရာ/ဂိုက်ဆရာ
လုပ်ပြီး အသုံးစရိတ် ရခဲ့သေးတာ။
GSM ဖုန်းတွေစပေါ်တဲ့အချိန် ဖုန်းတွေချပေးပြီဟေ့
သိန်း၃၀တန်ဖုန်းတွေ ပြီးတော့ ၅သိန်းတန်ဖုန်းတွေ ဆို
တော့ ကိုယ့်မှာ စုဆောင်းပြီး ချက်ချင်းဝယ်တာ ။
ကိုယ်စီးတဲ့ဆိုင်ကယ်ကအစ laptop အဆုံး မိဘပူဆာ
တယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ၂ခါလည်းမပူဆာဘူး
ဘယ်တော့မှ ငါ့ဟာငါ ဝယ်မယ်ဆိုတဲ့ မာနက ခုထိပဲ။
နေ့စားဘဝ- ပြောချင်တာလာပြီ။ ကိုယ်က
အားငယ်တတ် အားနာတတ်တဲ့သူ။
နေ့စားမီတာစာရေး နဲ့အလုပ်ဝင်တာ ။မိဘ ဂုဏ်လေး
ရှိပေမယ့် ကိုယ်က အများအမြင်မှာ လိမ္မာယဉ်ကျေး
အလိုက်သိငြိမ်ဝပ်ပိပြားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ အဲ့
ထက်မပိုဘူး။ ကလေးကလိမ္မာလိုက်တာပေါ့။ အစိုးရ
ရုံးဆိုတော့ ရုံးတက်ရုံးဆင်းက flexible ဖြစ်လင့်
ကစား အထက်လူကြီးတွေရဲ့ ခိုင်းတာ အသေခံရ
တာ။ ကိုယ်က ရိုကျိုးပြီးလုပ်ပေးလေ ခိုင်းကောင်း
လေပေါ့။ အိမ်ရောက်မှ ကိုယ်က ငြီးတာ။ ကိုယ်နဲ့မ
ကိုက်တဲ့ ကိုယ့်သိက္ခာကို ထိခိုက်တဲ့အလုပ်တွေ
ကိုယ်မကြိုက်တဲ့ အလုပ်တွေ ကိုယ်မလုပ်ချင်တာ
တွေလုပ်ခဲ့ရတဲ့အချိန်။ အဲ့လိုနဲ့ နေ့စားကနေ officially
permanent Staff ဖြစ်သွားတယ်။ ရာထူးက ဒု-ကြီး
မှုး(မီတာ) မီတာဆိုတာ မီတာစာရေး - ရပ်ကွက်ထဲ တစ်
အိမ်တက်တစ်အိမ်ဆင်းမီတာတွေဖတ်ရမှတ်ရ စာရ
င်းသွင်းရ ၊ရုံးမှာလည်း အလုပ်တွေလုပ်ရ အိမ်
ပြန်ရောက်ရင်ငြီး ပင်ပန်း အဲ့လိုနဲ့ ကျောင်းပြီးတဲ့အထိ
လုပ်ခဲ့တာ။ နေ့စားဘဝတုန်းကတော့ ပိုပင်ပန်းတယ်
တခြား မီတာစာရေးတွေရဲ့ လယ်ဂျာလို့ခေါ်တဲ့ ၂
ပေလောက်ရှိတဲ့ စာအုပ်ကြီးတွေ၊ မီတာနံပါတ်
မှတ်တဲ့ကဒ်ပြားတွေမှာ ရေးမှတ်ပေးရတယ်။
တခါတစ်လေ သူတို့မုန့်ဖိုးပေးကြတယ်။ ကိုယ်က
တရားဝင် မီတာစာရေးဖြစ်တော့ ကိုယ့်အပိုင်
ရပ်ကွက်တွေနဲ့ လယ်ဂျာ အပိုင်နဲ့ပေါ့ ဟန်ကျနေတာ။
ကောင်းတာတွေက ကွန်ပျူတာစာစီစာရိုက်ကျွမ်း
သွားတာ၊စာရင်းဇယား လုပ်တတ်သွားတာ အထာ
နပ်သွားတာပေါ့။ အဲ့လိုနဲ့ ဝန်ထမ်းဘဝကို မ
ပျော်တော့ ရုံးတက်ရုံးဆင်းအလုပ်ကို မုန်းလာပြီ။
ရုံးမတက်ဘဲ ရုန်းထွက်ချင်တဲ့ ကာလတွေပေါ့ မိဘ
တွေက ကိုယ့်သား ရာထူးလေးရလာ၊တက်လမ်းလေး
ရှိလာတော့ ဆက်လုပ်စေချင်တယ် ကိုယ်က စာနည်း
နည်းတတ်လာ အပြင်လောကကို ပိုလေ့လာချင်
ထွက်သွားချင် အဲ့မှာ ဘဝကစ ပြသနာတွေတက်ကြ
တော့တာပဲ။
နေ့စားဘဝကနေ ဝန်ထမ်းဘဝ ကထွက်တဲ့အထိ ၆ /၇
နှစ်လောက်အချိန်တွေမြုပ်နှံခဲ့တာ ။
ပျော်စရာတွေလည်း များခဲ့တယ်အမှတ်တရတွေ
ဘဝရဲ့အစတွေ အနိမ့်အမြင့်တွေက ပြန်တွေးတိုင်း
သတိရစရာ သင်ခန်းစာတွေ အခြေခံဖြတ်သန်းမှု
အတွေ့အကြုံတွေပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဝန်ထမ်းဘဝ မ
လွတ်မြောက်သေးပါဘူး။နောက်တစ်နေရာလည်း
ဝန်ထမ်းဘဝထပ်ဖြစ်ခဲ့သေးတဲ့အကြောင်းရေးပါဦးမယ်။
ပုံက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀ လောက်က အဆင်လေးပေါ့
Click here to claim your Sponsored Listing.
