Ninestar Delivery Service.
Share
16/12/2020
#သမီး- ကိုႀကီးအိပ္ေနတာကို
မႏွိုးရဲဘူး- ။
တခါတုန္းက က်ေနာ့္မွာ
သူ႔အိမ္က ဒရိုင္ဘာကို
အင္မတန္နိုင္စားတဲ့
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္
ဒရိုင္ဘာက သူ႔ထက္
အသက္ငါးႏွစ္ေလာက္ႀကီးတယ္
ဒီေတာ့
က်ေနာ္တို့က “ကို” တပ္ၿပီး
ေခၚေပမယ့္
သူငယ္ခ်င္းကေတာ့
နာမည္ပဲေခၚပါတယ္…
စကားေျပာလည္း
သူငယ္ခ်င္းက မင္းနဲ႔ ငါပဲ
ဒရိုင္ဘာအကိုႀကီးကေတာ့
သူ႔အလုပ္ရွင္ဆိုေတာ့
ရိုရိုေသေသဆက္ဆံရတာေပါ့ေလ…
ဒီေကာင္က
ေျပာစရာရွိလည္းေျပာ၊
ဆဲစရာရွိလည္းဆဲ
သေဘာေကာင္းေပမယ့္
အထက္စီးေတာ့ဆန္ပါတယ္
တခါတေလ ကိုယ္ကေတာင္
ၾကားထဲကေန
ဝင္အားနာရတယ္…
ဒရိုင္ဘာအေပၚ
သူေျပာပုံဆိုပုံေတြက
ရင့္သီးပါတယ္
ဟိုကေတာ့ သည္းခံရွာပါတယ္
အလုပ္ရွင္မလား…
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔…
သူငယ္ခ်င္းက ေဒါကန္ေနပါတယ္
ဘာျဖစ္တာလဲေမးလိုက္ေတာ့
သူ႔ဒရိုင္ဘာ
ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႔
မလာလို့တဲ့…
ဒါနဲ႔ ဘာမ်ားျဖစ္တာလဲဆိုၿပီး
အိမ္လိုက္သြားၾကတယ္
ေတြ႕လို့ကေတာ့ ဆဲဆိုၿပီး
ေဟာက္ထည့္လိုက္မယ္ေပါ့…
ဒီလိုနဲ႔
ဒရိုင္ဘာအိမ္ေရာက္သြားတယ္
သူ႔အေမလို့ ထင္ရတဲ့
အန္တီႀကီးတစ္ေယာက္
ထြက္လာတယ္၊ ေမးလိုက္တယ္၊
ရွိလားေပါ့…
ရွိပါတယ္၊
ဖ်ားၿပီး အိပ္ေနတယ္ဆိုၿပီး
ေျပာတယ္၊ ေနာက္ေတာ့
အနားကိုေရာက္လာတဲ့
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို
အန္တီႀကီးက
လွမ္းေျပာလိုက္တယ္…
ဟဲ့ သြားႏွိုးလိုက္စမ္းေပါ့၊
ဒီမွာ သူ႔အလုပ္ရွင္အိမ္က
လိုက္လာတယ္ေပါ့ စသျဖင့္၊
အဲ့ဒီမွာ ေကာင္မေလးက
ဘာေျပာလိုက္လဲဆိုေတာ့…
ကိုႀကီးအိပ္ေနတာ မႏွိုးရဲဘူး”တဲ့…
က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကို
ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ဒီေကာင္ တခ်က္ေတြသြားတယ္
စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ေပါ့…
ေနာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးကို
ေျပာလိုက္တယ္
“မႏွိုးရဲရင္ သြားမႏွိုးနဲ႔ေတာ့၊
ထားလိုက္ပါ သူအိပ္ပါေစ” တဲ့
ၿပီးေတာ့
ျပန္လွည့္လာခဲ့လိုက္ၾကတယ္…
အျပန္လမ္းမွာ
က်ေနာ္ သူ႔ကို ေမးၾကည့္တယ္
မင္းဘာျဖစ္သြားတာလဲ”လို့…
သူငယ္ခ်င္းက ျပန္ေျဖတယ္
ငါ သူ႔အေပၚေလးစားမွု
ရွိရမယ္ေလကြာ”တဲ့
သူက ဘယ္လိုပဲ
ဒရိုင္ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ငါဘယ္လိုပဲ
ဆဲဆဲဆိုဆို၊ အနိုင္က်င့္က်င့္
သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့
သူဟာ မိသားစုရဲ့အားကိုးရာ၊
ေလးစားရာ၊ ရိုေသရာ
လူသားတစ္ေယာက္ပဲကြ”တဲ့…
ဟိုကေလးမေလး
ေျပာတဲ့စကားကို ၾကားတယ္မလား၊
ကိုႀကီးအိပ္ေနတာ
သြားမႏွိုးရဲဘူးတဲ့”…
သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္၊
သု့မိသားစုမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို
အရွိန္အဝါႀကီးပုံရတယ္၊
ငါက ဒါကို ထည့္မတြက္ဘဲ
ခါတိုင္းလို သြားဆက္ဆံလိုက္ရင္
သူ႔အားကိုးေနတဲ့
သူ႔မိသားစုခင္ဗ်ာ
ဘယ္လိုခံစားသြားရမလဲ၊
သူကိုယ္တိုင္ေရာ…”
လူတစ္ေယာက္ဟာ
တစ္ေနရာရာမွာ ဘယ္လိုပဲ
ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊
ဘယ္ဘဝပဲေရာက္ေနေရာက္ေန၊
ေအာက္ေျခသိမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊
အႏွိမ္ခံပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ဘယ္သူမွေဆးေဖာ္ေၾကာဖက္
မလုပ္ခ်င္တဲ့သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊
အဲ့ဒီလူဟာ တျခားေသာ
တစ္ေနရာရာမွာေတာ့
အရွင္သခင္တစ္ပါး၊
မွီခိုအားကိုးရာတစ္ျဖစ္နဲ႔
ရိုေသေလးစားစရာျပယုဂ္
တစ္ခုခုေတာ့
ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္…
တစ္ရက္ကလိုေပါ့
ျဖတ္သြားသူတိုင္း
ႏွာေခါင္းပိတ္ျဖတ္ေလ့ရွိတဲ့
အမွိုက္ပုံမွာ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့
စည္ပင္ကဝန္ထမ္းေလးကို
ဘယ္သူက ေခါင္းထဲထည့္မလဲ
ဘယ္သူက အဖက္လုပ္ၿပီး
စိတ္ပူေပးမလဲ…
ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္လည္း
အမွိုက္သြားပစ္ေရာ
အဲ့ဒီဝန္ထမ္းေလးရဲ့
ဇနီးျဖစ္ပုံရတဲ့ ေကာင္မေလး
ေရာက္လာၿပီး
ဘာေျပာသြားတယ္မွတ္လဲ…
မနက္က ေဆးေသာက္ပါဆို
ေသာက္မသြားဘူး၊
လူကို အျမဲတမ္း
စိတ္ေမာရေအာင္လုပ္တယ္၊
ေရာ့ ဒီမွာေဆး အခုေသာက္”တဲ့…
အဲ့ဒီစကားေလးၾကားမိေတာ့
က်ေနာ့ျဖင့္
အဲ့ဒီစည္ပင္ဝန္ထမ္းေလးအေပၚ
ေလးစားသြားလိုက္တာ
ဪ…တစ္ေလာကလုံးက
သူ႔အေပၚ ဘယ္လိုပဲ
သေဘာထားထား
သူ႔အေပၚ မင္းသားတစ္ပါးလို
ဆက္ဆံတဲ့သူဆိုတာေတာ့
ရွိေနတာပါပဲလားလို့…
တဖက္က
ျပန္စဥ္းစားျပန္ရင္လည္း
ဒီလိုပါပဲ
တစ္ေလာကလုံးက
ကိုယ့္အေပၚ ဘယ္လိုႏွိမ္ႏွိမ္၊
ဘယ္လိုဆက္ဆံ ဆက္ဆံ
အေရးမႀကီးဘူး…
အေရးႀကီးတာက
ငါခ်စ္ရတဲ့သူေတြ၊
ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔
ငါ့ပတ္ဝန္းက်င္၊
ငါ့မိသားစုေလးမွာ
ငါဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့၊
ေလးစားခံထိုက္တဲ့
လူသားတစ္ေယာက္
ျဖစ္ေနရင္ ရၿပီဆိုတာမ်ိဳး…
ဆိုလိုတာက
လူတစ္ေယာက္ကို
ဘယ္ေတာ့မွ
အထင္မေသးပါနဲ႔၊
မႏွိမ့္ခ်ပါနဲ႔၊ မေစာ္ကားပါနဲ႔
သူ႔အတြက္ ကမၻာဆိုတာ
ဒီတစ္ေနရာတည္းမွာပဲ
ရွိေနတာ မဟုတ္လို့ပါ…
Wai Phyo Maung/
09/12/2020
#သီရိမာ
=============
"ဘယ္လို … ဘယ္လို …. ျပန္ေျပာစမ္းပါဦး သခင္မ နားၾကားမ်ားလြဲေလသလားကြယ္"
"ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ … သခင္မကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းေနပါတယ္"
?
"မျဖစ္နိုင္တာကြယ္ … သခင္မဘ၀မွာ အမ်ိဳးသမီးကေတြ႕ခြင့္ေတာင္းတယ္ဆိုတာ မျဖစ္နိင္တာပဲ … သူက ဘယ္သူလဲ … ဘာကိစၥတဲ့တုန္း …
တစ္လႀကိဳတင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားျခင္း မရွိရင္သခင္မ ဘယ္သူ႔မွ မေတြ႕တာ သူမသိ ဘူးလား"။
"သိပ္က်က္သေရရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ပါသခင္မ … ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေၾကာင့္ သခင္မကိုပဲေတြ႕ပါရေစ … သခင္မနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာပါရေစ" တဲ့။
"ဘုရားဘုရား … ဟုတ္ရဲ့လားကြယ္ … ကဲကဲ … ထားပါေတာ့ သူ႔ကိုေဖ်ာ္ရည္နဲ႔ ဧည့္ခံ ထားလိုက္ပါကြယ္ … သခင္မလာခဲ့မယ္ ခဏေစာင့္ဖို့ ေျပာထားလိုက္ေနာ္"
" အင္း …. က်မလိုျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ကို …. အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က … ေတြ႕ခြင့္ ေတာင္းတယ္ ဆိုပါလား ထူးဆန္လိုက္တာ…"
ကိုယ္ကို မွန္ေရွ႕မွာ တစ္ခ်က္ လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ …. ၿပီးေတာ့ အေပၚ႐ုံေလးကို အသာအယာ ျခဳံၿပီး …. ဧည့္ခန္းမဆီကိုထြက္လာခဲ့တယ္။
"အိုး … မ်က္ႏွာေလးက က်က္သေရရွိသလို ေအးခ်မ္းလွပါလား"
ဧည့္ခန္း စႏၵကူးေညာင္ေစာင္းမွာ ထိုင္ေနတဲ့ က်မေလာက္မလွေပမယ့္ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ က်က္သေရရွိေနတဲ့ က်မနဲ႔သက္တူရြယ္တူေလာက္ရွိမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ … က်မဧည့္ခန္း အျပင္အဆင္ခမ္းနားပုံကို … စိတ္၀င္တစားၾကည့္ရင္း က်မကို ေစာင့္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။
"က်မ သီရိမာ ပါ"
သူက်မကို ေမာ့ၾကည့္ၿပီး … ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ခဏေငးေမာသြားတယ္ … ၿပီးမွ သတိ ၀င္လာၿပီး ….
"ဒီေလာက္ လွပေက်ာ့ရွင္းၿပီး က်က္သေရရွိလွတာ …. သီရိမာပဲျဖစ္မွာေပါ့ … နိုင္ငံေတာ္ရဲ့ အေခ်ာဆုံး အလွဆုံး က်က္သေရအရွိဆုံးဘြဲ႕ကို ခံယူထားတာပဲ … က်မေတာင္ ေငးမိသြားရတယ္ …. က်မက ဥတၱရာပါ …. သုမန သူေ႒ႀကီးရဲ့ ေခၽြးမပါရွင္"
"ေၾသာ္ … နႏၵသူေ႒းေလးရဲ့ ၾကင္ယာကိုး …. နာမည္ကို ၾကားဖူးတာၾကာပါပေကာ ရွင္ … သိပ္ေတာ္ၿပီး ခင္ပြန္းကိုသိပ္ဂ႐ုစိုက္တဲ့ …. မိန္းမျမတ္ေလးတဲ့ … က်မယုံသြားၿပီ"
"ဒီမယ္ … က်မေျပာျပပါဦးမယ္ …. ဒီနိုင္ငံရဲ့မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ သူေ႒းသူႂကြယ္ေတြထဲမွာ … က်မဆီကို ေရာက္မလာတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာသူကိုျပပါဆိုရင္ေလ …. ရွင့္ရဲ့ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့ … ျပဳစုမွု့ေအာက္က ရွင့္ခင္ပြန္းပဲရွင္ သိရဲ့လား"။
"အင္း …. သူ သီရိမာနဲ႔ မေတြ႕ဖူးတာေၾကာင့္ သီရိမာဆီမလာတာေၾကာင့္ က်မမွာ … အခက္ေတြေတြ႕ၿပီး ေနာက္ဆုံး … က်မကပဲ သီရိမာ ဆီလာၿပီး သီရိမာကလာေပးဖို့ အကူအညီေတာင္းရေတာ့တာေပါ့ရွင္"။
"ဟင္ … ဘယ္လို … က်မဒီေန႔ဘာျဖစ္တယ္မသိဘူးရွင္ … ထူးဆန္းတာေတြနဲ႔ပဲ ၾကဳံေတြ႕ ေနရတယ္ … တခုခုမွားေနသလားပဲ … က်မအထင္ … အမက က်မကို ရွင့္ခင္ပြန္းနဲ႔ ေတြ႕ေစခ်င္သလားပဲ …. ဟုတ္လား
က်မသိတာက ဂုဏ္သေရရွိအမ်ိဳးသမီးေတြက … သူတို့ ခင္ပြန္းေတြကို … က်မဆီေျခဦးလွည့္မွာသိပ္ေၾကာက္ၾကတယ္ေလ"။
"ေျပာရမွာေတာ့အားနာပါတယ္ သီရိမာ …. က်မဖခင္ သုမနသူေ႒းနဲ႔ က်မခင္ပြန္းဟာ … ဗုဒၶရဲ့တရားေတာ္ကို … သက္၀င္ယုံၾကည္မွုမရွိၾကေသးဖူးေလ … ဗုဒၶရဲ့ အဆုံးအမကို လက္မခံေသးဘူး … က်မကေတာ့ က်မ မိဘေတြလို ဒါန သီလ ဘာ၀နာကို အားကိုးျပဳၿပီးေနတယ္ … ဒါေပမယ့္ ရွင္သိလား သီရိမာ … က်မေလ သူနဲ႔အေၾကာင္းပါၿပီးကတည္းကစလို့ … က်မ ကိုေလ ဥပုသ္ေလးေတာင္ေစာင့္ခြင့္မေပးပဲ …ေန႔စဥ္သူ႔ကိုပဲ ျပဳစုေစတယ္"
"ခစ္ခစ္ … အမခင္ပြန္းက အမကို သိပ္ခ်စ္တာေပါ့"
"ဒါခ်စ္တာလို့ေခၚလား သီရိမာ …. ပ်ိဳမ်စ္မွု့ေတြကုန္သြားခ်ိန္ေရာ …. အဆင္းလွတုန္း … အရြယ္ႏုပ်ိဳတုန္း က်န္းမာသန္စြမ္းတုန္းေတာ့ … ခ်စ္တာေပါ့"
"အို … အမ ဥတၱရာ … က်မအေမလဲဒီလိုပဲ သိလား … ဘုရင္မင္းျမတ္ကအစ တစ္နိုင္ငံလုံး အနမ္းခံရတဲ့ ပန္းကေလး … ေဟာ ... သူလဲအိုမင္းေရာ … ဘယ္သူမွ အေရးမလုပ္ေတာ့ဘူး ….
ခုလဲၾကည့္ေလ .. က်မမပါရင္ … ဘုရင္မင္းႀကီး ဘာပြဲမွလုပ္လို့မရဘူး …. ဘယ္သံတမန္ ဧည့္သည္မွ ေတြ႕လိုမရဘူး … က်မအားတဲ့ရက္ကို သူညႇိၿပီးစီစဥ္ရတာ …. ေျပာျပစမ္းပါ အမဥတၱရာ … က်မရဲ့ ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းကဘယ္ေလာက္ထိခံမလဲ … ေနာက္ ငါးႏွစ္လား … ေနာက္ဆယ္ႏွစ္လား"
သူမက က်မတို ညီမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ လို ျမတ္နိုးစြာ ျပဳံးၾကည့္ေနတယ္ ….
"က်မဘယ္လိုကူညီရမလဲ … ေျပာေလ"
"ဆယ့္ငါးရက္တိတိ က်မအိမ္မွာလာေနၿပီး က်မခင္ပြန္းကို … ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္လို ျပဳစုေပးပါညီမရယ္ … ဗုဒၶနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြကို … က်မ ဆြမ္းဖိတ္လုပ္ေကၽြးခ်င္တယ္ … သီလေဆာက္တည္ခ်င္တယ္ … ဆယ့္ငါးရက္ထဲပါ …. က်သင့္ေငြကို ခုထဲကေပးခဲ့ပါ့မယ္ ညီမရယ္"
"ဆယ့္ငါးရက္ေတာင္ … မ်ားလွပါလား … ၿပီးေတာ့ အမခင္ပြန္းက က်မျပဳစုလုပ္ေကၽြးတာ ႏွစ္သက္မယ္လို့ အမထင္လားဟင္"
"ငါ့ညီမေလာက္လွတာ … ရာဇၿဂိဳဟ္မွာ ရွိလို့လား ညီမေလးရယ္ …. ပ်ိဳမ်စ္မွုနဲ႔ … အလွအပကို ကိုးကြယ္တဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္က … ေလာကမွာ အလွဆုံးလို့ ေျပာလို့ရတဲ့ ညီမကို မႏွစ္သက္ဘူးဆိုရင္ .. က်ိန္းေသၿပီ … သူဟာေယာဂီပဲ … အမခင္ပြန္းအေၾကာင္း အမသိပါတယ္ညီမငယ္ … သူမင္းနဲ႔ေတြ႕တာေနာက္က်တယ္ေတာင္ထင္မွာ"။
"တစ္ကယ္ဆို က်မ ဒါမ်ိဳး ရက္ရွည္ ျပဳစုရတာလက္မခံခ်င္ဘူး … အားလုံးကို ေန႔ပိုင္း နာရီပိုင္း ေလာက္ပဲျပဳစုရတာ .. ဒါေပမယ့္ …ခင္ပြန္းအတြက္ … ဇနီးကိုယ္တိုင္ လာတယ္ ဆိုေတာ့ က်မလက္ခံလိုက္ပါ့မယ္ … ၿပီးေတာ့ဗုဒၶအတြက္ ဆိုတဲ့စကားကိုၾကားရေတာ့ က်မတို့အႏြယ္ ရဟႏၲာမႀကီး အမၺပါလီကို ျမင္မိလို့ပါ"။
"၀မ္းသာလိုက္တာ ညီမငယ္ … သာဓု သာဓု သာဓုပါ … ဒါဆို အမ မနက္ျဖန္ ရထား လႊတ္လိုက္ပါ့မယ္"။
"အို … ကိစၥမရွိပါဘူးအမ … က်မရထားနဲ႔ပဲလာခဲ့ပါ့မယ္"။
အခန္း ( ၂ )
=======
က်မရဲ့ ျမင္းျဖဴ ေလးေကာင္ကတဲ့ ရထားလုံး နႏၵသူေဌးေလးရဲ့ အိမ္ေရွ႕ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ … က်မနဲ႔ အတူပါလာတဲ့အလုပ္သမားေတြက .. က်မကို တံခါးဖြင့္ေပးခ်ိန္မွာ … ဥတၱရာက အိမ္ထဲက ျပဳံးရႊင္စြာေျပးထြက္လာၿပီး …. ရထားေပၚကဆင္းမယ့္က်မကို သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဆီးႀကိဳ ေဖးမပါတယ္ … အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့သူ႔အေႁခြရံေတြက … က်မ ေသတၱာေတြကို သယ္သြားၾကပါတယ္ ….
သူက်မလက္ကို ဆြဲၿပီး ခမ္းနားလွတဲ့ ေဂဟာႀကီးအေပၚတက္လာခဲ့တယ္ …. ေလွခါးထိပ္ ႏွစ္ဖက္မွာ မိန္းမပ်ိဳႏွစ္ေယာက္စီက က်မတို့ကိုအရိုအေသေပးၾကတယ္ …
"ညည္းတို့အရွင္ … အခန္းတြင္းမွာလား"
"ဟုတ္ကဲ့ပါသခင္မ … ဧည့္သည္အတြက္ သခင့္အခန္းနဲ႔ ကပ္လ်က္အခန္းမွာ ျပင္ထားပါတယ္"။
"ေအး ေအး မင္းတို့လြတ္လပ္စြာေနၾကေတာ့"
သူ က်မကိုလက္ဆြဲေခၚလာၿပီး … က်မအတြက္ျပင္ထားတဲ့အခန္း လို့ထင္ရတဲ့အခန္းေရွ႕မွာ .. ရပ္ၿပီး …
"ခဏတစ္ျဖဳတ္နားဦးေနာ္ညီမေလး …. ခဏေန သူေ႒းမင္းနဲ႔ေတြ႕ဖို့ အမလာေခၚမယ္"။
သလြန္ေပၚမွာထိုင္ရင္း ..က်မဘ၀အေၾကာင္းစဥ္းစားမိတယ္ ….
က်မရဲ့မိခင္အမည္က သလႅာ၀တီ …. ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးရဲ့ အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ့ သမီး … ေဝသာလီ ဂဏ နိုင္ငံေတြရဲ့ဥပေဒအရ … နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံက … ျမင့္ျမတ္တဲ့မ်ိဳးႏြယ္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ သိပ္ေခ်ာသိပ္လွလို့ ( ၇ ) ျပည္ေထာင္မင္းေတြ လာေတာင္းရမ္းယူရၿပီဆိုရင္ …. ဒီမိန္းကေလးကို … နိုင္ငံေတာ္ရဲ့သမီး … ျမင့္ျမတ္သူအားလုံးပိုင္သူ … ဆိုတဲ့ဘြဲ႕ေပးရတယ္ …
ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ …စံနန္းဥယ်ာဥ္ ေဆာက္ေပးရတယ္ … မင္းစိုးရာဇာ နဲ႔ ဘုရင္ဘြဲ႕ေပးထားတဲ့ သူေ႒းေတြကို … ျပဳစုရတယ္ …. မင္းခမ္း မင္းနားေတြကို ဦးစီးရတယ္ …
တစ္ျပည္ေထာင္မင္းေတြကို ဧည့္ခံရတယ္ …. စစ္မက္အေရး အရိပ္အႁမြက္ရွိရင္ …မာယာနဲ႔ ညႇိႏွိုင္းရတယ္ … သတင္းႏွိုက္ရတယ္ ...
ဒီလိုဘြဲ႕ေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ … က်မမိခင္ရဲ့ခ်စ္သူ အဘယ မင္းသားက က်မအေမကို ႏွစ္ခ်ီၿပီး ငွားခဲ့တယ္ ( ဥပေဒကိုမွ မလြန္ဆန္နိုင္ပဲကိုး )
က်မရဲ့မိခင္ဟာ … အဘယမင္းသားနဲ႔ အေၾကာင္းျပဳစုံမက္ၿပီး … သားေလးတစ္ေယာက္ ဖြားျမင္ခဲ့တယ္ …. သားေယာက္်ားေလး ဂုဏ္မငယ္ရေအာင္ … အဘယဘုရင္ကိုယ္တိုင္ နန္းတြင္းေခၚယူ သူ႔ရင္ေသြးေလးကို ဇီ၀က လို့မွည့္ၿပီး … နန္းတြင္းမွာထားခဲ့တယ္ …
က်မကိုေမြးဖြားခဲ့တဲ့အခါမွာေတာ့ … မေအတူတဲ့အျပင္ ..မေအထက္ေတာင္ႏူးညံ့လွပလို့ ….က်မကို မိခင္ရဲ့အရိုက္အရာကို ဆက္ခံေစခဲ့တယ္ … ။
က်မမိခင္ႀကီးကြယ္လြန္တဲ့အခါ … က်မကိုသိပ္ခ်စ္တဲ့ က်မရဲ့ အကိုႀကီး ဟာ … သမားေတာ္ႀကီးဇီ၀ကဆိုၿပီး ထင္ရွားခဲ့သလို … က်မဟာလဲ …. ရာဇၿဂိဳဟ္ရဲ့ ႐ုပ္၊ အဆင္း အဂၤါ ၾကန္အင္လကၡဏာ … ပညာ … အျဖာျဖာနဲ႔ျပည့္စုံတဲ့ …. မင္းအသိအမွတ္ျပဳ … တိုင္းျပည္ရဲ့ အဓိကက်တဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္လာတာေပါ့ …. ဒီလိုနိုင္ငံ့ သမီးပ်ိဳေတြ ဟာ…. မဟာဆီမဟာေသြးပဲျဖစ္ရတယ္ ေလ ….
က်မတတ္အပ္တဲ့တာ၀န္ …ဟုတ္လား …အဲ့ဒါေတြက ….
၁။အကမ်ိဳးစုံ ကျပ သင္ျပတတ္ရတယ္
၂။ တူရိယာပစၥည္းမ်ိဳးစုံ…တီးတတ္မွုတ္တတ္ရတယ္ …
၃။ အခါရာသီအလိုက္ သင့္ေတာ္တဲ့၀တ္စားဆင္ယင္မွု ကိုယ္တိုင္ေရာ… မင္းအခမ္းနားအတြက္ေရာ…ဘုရင္ကိုပါ…ဆင္ျမန္းနိုင္ရတယ္
၄။ ႐ုပ္နဲ႔လိုက္တဲ့ ျခယ္သျပင္ဆင္မွု
၅။ အိပ္ယာ၊ ကုတင္ … ပန္းအလွျပင္ .. စံအိမ္ေတာ္ ရွုမ၀က်က္သေရနဲ႔ ျပည့္စုံေအာင္ ျပင္ဆင္မွု
၆။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး… ႏွစ္သက္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျပဳစုမွု
၇။ ေသရည္ေသရက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရာစပ္ရာမွာလိမ္မာမွု
၈။ ကာမေမြ႕ေလ်ာ္ပုံအမ်ိဳးမ်ိဳးအတတ္
၉။ ေလး၊ ျမႇား၊ က်ည္..ဒါဏ္ရာခြဲစိတ္ကုသေပးရတဲ့အတတ္
၁၀။ အခ်က္အျပဳတ္ကၽြမ္းက်င္လိမ္မာမွု
၁၁။ ပန္းခ်ီ
၁၂။ အ၀တ္အစားတို့ကို ကိုယ္တိုင္စံျပခ်ဳပ္လုပ္တတ္မွု
၁၃။ ကေလးသူငယ္တို့အား ေစာင့္ေရွာက္မွုအတတ္
၁၄။ ဘာသာမ်ိဳးစုံကိုေရးနိုင္ဖတ္နိုင္ၿပီး …တိုင္းတစ္ပါးမွ ဘုရင္၊ မင္းသား စသည္ သံတမန္မ်ားကိုျပဳစုစဥ္ …နိုင္ငံအတြက္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို … ႏွိုက္ယူစုံစမ္းျခင္းအတတ္ ….
၁၅။ ကြမ္းယာျခင္းအတတ္
၁၆။ အိမ္တြင္းပရိေဘာဂႏွစ္သက္ဖြယ္ထားသိုျခင္း …
၁၇။ လင္ေယာက္်ားႏွစ္သက္ေက်နပ္ေအာင္ျပဳစုျခင္းအတတ္ ႏွင့္ ျပန္လည္သင္ျပျခင္းအတတ္
၁၈။ နို့ ေထာပတ္ .. မလိုင္ …ဒိန္ခဲ စသည္တို့ကိုကိုယ္တိုင္စီရင္ျခင္းအတတ္…။
ဒါ့အျပင္
မင္းမွုထမ္းတို့ကိုလဲနိုင္ငံေတာ္တြက္ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္သီခ်င္းစပ္ဆိုေဖ်ာ္ေျဖကျပျခင္း … ရဲစိတ္ ရဲမာန္ျပည့္ဝေအာင္ သီခ်င္းမ်ားစပ္ေဖ်ာ္ေျဖေပးျခင္း …ဒါေတြ တတ္ရတာေပါ့ …။
( ျပည္သူေတြက ဘုရင္ကို ေတြ႕ရခဲသလို က်မကိုလဲ ေတြ႕ခဲပါတယ္ …. တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ နိုင္ငံသူနိုင္ငံသားေတြ မင္းမွုထမ္း ရဲမက္ေတြကို သီခ်င္းသီကုံး ေဖ်ာ္ေျဖရတယ္ ျပည္သူ ေတြကလဲက်မကို သိတ္ျမတ္နိုးတယ္ )
ဒါေၾကာင့္ နိုင္ငံေတာ္ကေခ်သည္ဆိုတာ …. နိုင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ ပညာရွိ … မင္းမ်ိဳးႏြယ္ ဆိုပါေတာ့
က်မအေမနဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ အမၺပါလီဆိုတဲ့ ေဝသာလီက ကေခ်သည္ ဆိုရင္ေလ … မူးႀကီး မတ္ႀကီးေတြထက္ေတာင္ ပညာသာလြန္တဲ့အျပင္ … ေဟာ .. အခုဆိုရင္ ေလ ... ဗုဒၶရဲ့ သမီးေတာ္၊ ဘုရင္ေတာင္ဦးခိုက္ရတဲ့ ရဟႏၲာေထရီမႀကီး ျဖစ္ေနၿပီေပါ့ …
အင္း ..က်မလဲတစ္ေန႔ေန႔မွာဗုဒၶကို …ယုံၾကည္သူျဖစ္မလားမသိဘူး …ဒါေပမယ့္ … က်မ ကေတာ့ လက္ရွိက်မရဲ့ပ်ိဳျမစ္ႏုနယ္မွုကို …. သိပ္သေဘာက်တယ္ …. က်မ ေျခေထာက္ေလးတစ္ခ်က္ခတ္လိုက္တာနဲ႔ …. ဘုရင္ကအစ ..မင္းေဆြစိုးမ်ိဳး သူေဌးေတြရဲ့ေငြအားလုံး က်မေျခေထာက္ေအာက္ေရာက္လာတာေလ ….
"ေဒါက္ ေဒါက္ … ညီမေရ ..သူေဌးမင္းနဲ႔ေတြ႕ရေအာင္…"
သူ႔ေနာက္ကေန … ခပ္ယို့ယို့လိုက္သြားလိုက္တယ္ …. က်မရဲ့ကပ္လ်က္အခန္းထဲမွာ .. သူေ႒ေလးကို .. သလြန္ေညာင္ေစာင္းေပၚ ထိုင္ေနတာေတြ႕ရတယ္ …
သူ … ေသရည္ကို ေရႊခြက္နဲ႔ေသာက္ေနတုန္းအခ်ိန္ … ခန္႔ညားမြန္ရည္တယ္ … အပူအပင္ အေၾကာင့္အက် … စိတ္ေသာကကို … သူ႔စိတ္ထဲအေရာက္မခံပုံပဲ …
ဥပတိ႐ုပ္ေကာင္းသလို … ဥတၱရာေျပာသလိုပဲ … ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ … က်င့္သုံးအားသန္ပုံပဲဆိုတာ အကဲခတ္လို့ရတယ္ … ဘယ္လိုပဲဆိုဆို … သေဘာထားေျဖာင့္စင္းၿပီး ႏွစ္လိုဖြယ္အဆင္း ရွိသူလို့ သတ္မွတ္ရမွာပါ…။
"သီရိမာ …. ေရာက္လာပါၿပီ … အရွင့္သား"
သူ က်မကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ …က်မလဲသူ႔ကို စိုက္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ … က်ိန္းေသၿပီ … သူ႔အၾကည့္ကို က်မရဲ့႐ူပါ႐ုံက သံလိုက္လိုဆြဲေဆာင္သြားၿပီ… မခြာေတာ့ဘူး … သူ ဥတၱရာရွိေနတာ မသိေတာ့ဘူး …
"ကဲ … သီရိမာ … ကိုယ့္အိမ္ … ကိုယ့္ခင္ပြန္းလိုသေဘာထား … ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေနာ္ … အိမ္ေစအမွုလုပ္မ်ားကလဲ ရွင့္ကို .. က်မနဲ႔မျခား … ခစား၊ ရိုေသၾကပါလိမ့္မယ္"။
ကိုယ့္ခင္ပြန္းလိုသေဘာထား … ဒီစကားက က်မကို ပီတိျဖစ္ေစတယ္ …
က်မ ဥတၱရာကို ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္တယ္ … နႏၵကေတာ့ က်မကိုေျခဆုံးေခါင္းဆုံးၾကည့္ေနရာက မခြာနိုင္ေသးဘူး …။
ဥတၱရာထြက္သြားပါတယ္ … သူက်မကိုၾကည့္ေနတုန္း …. က်မသူ႔နားတိုးသြားလိုက္ တယ္ …
"ဘာစကားမွမေျပာေတာ့ဘူးလား … သီရိမာကိုအလိုမရွိဘူးလားဟင္"
"အို…အို .. ဒီ..ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး … ျဗဳန္းကနဲဆိုေတာ့ေလ … အံ့ၾသသြားလို့ပါ"။
"ဘာလို့ …"
"နတ္သမီးတစ္ပါး က်ဳပ္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္လို့ … အိမ္မက္မ်ားမက္ေနသလားလို့ပါ … လွလိုက္တဲ့ သီရိမာ၇ယ္ … လွလိုက္တာ … ဒီေန႔ဒီရက္ထိ … သီရိမာကို … မေတြ႕ခဲ့ရတာ … သြားမရွာခဲ့တာကိုေတာ့ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ … ခြင့္မလႊတ္နိုင္ေအာင္ပါပဲ"။
က်မလဲ သူ႔ကိုျမင္ျမင္ခ်င္း စိတ္၀င္စားမိတယ္ … ဒီရက္ေတြ သူ က်မကို သူ႔မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံဘူး … ေနာက္ဆုံး အစားအေသာက္ကိုေတာင္ သီရိမာ ..ျပင္ဆင္ေပးမွ … အ၀တ္အစားကအစ သီရိမာ ဆင္မွ … က်မတို့ကမၻာမွာ .. ဥတၱရာ မရွိေတာ့ဘူး … ေက်းကၽြန္ေတြကလဲ က်မကို … အိမ္ႀကီးသခင္ … သူေဌးကေတာ္ႀကီးလို ..ရိုက်ိဳးခစားၾကတယ္ … က်မထင္တယ္ .. သူက်မကိုလက္လႊတ္မခံေတာ့ဘူး … က်မလဲ အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမတစ္ေယာက္လိုပဲ ေနခ်င္လာေတာ့တယ္ ….
က်မတို့ … အခ်ိန္ေတြကိုေမ့ေနၾကတယ္ …. သူက သူနဲ႔ က်မ စေတြ႕တဲ့ေန႔ကို သူနဲ႔က်မရဲ့မဂၤလာအထိမ္းအမွတ္ေန႔လို့ သတ္မွတ္တယ္ … သိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့ၾကတာ ..။
ဒီလိုနဲ႔နႏၵသူေ႒းရင္ခြင္မွာ က်မေနေနခဲ့တာ ႏွစ္ပတ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ….
အင္း သမေဏ ဏ … သမေဏာ … ေဂါေဏ ဏ... ေဂါေဏာ တဲ့ …
ကိေလသာတပ္မက္သူႏွင့္ … တရားက်င့္သူ …
ေန႔စဥ္ ဗုဒၶေဝယ်ာ၀စၥႏွင့္ သီလျမဲသူ ဥတၱရာႏွင့္ …. ကာမ ကို အလြန္အၾကဴးတပ္မက္သူ … နႏၵ … စည္းဝါးမကိုက္နိုင္ပါဘူး ….
က်မနဲ႔နႏၵကေတာ့ သံလိုက္ႏွင့္သံကဲ့သို့ …. သိပ္လိုက္ဖက္တယ္ …. ၿပီးေတာ့ က်မတို့ႏွစ္ေယာက္ မခြဲနိုင္ေတာ့ဘူး … က်မစိတ္ကို က်မသိေနၿပီ … က်မ သူ႔ကိုမခြဲနိုင္ဘူး ….
မနက္ျဖန္ ဆယ့္ငါးရက္ျပည့္ေျမာက္ၿပီ …. လင္သားကင္းမဲ့ေသာအိမ္သို့ျပန္ရေတာ့မည္ … ငါဒီအိမ္ကိုသိပ္စက္ဆုပ္တယ္ ….
အကယ္၍ ဥတၱရာေသၿပီး … ငါသာ နႏၵဇနီးျဖစ္ခဲ့ေသာ္ … က်မဆက္၍မေတြးခ်င္ေတာ့ … က်မစိတ္ထဲမွာျပင္းျပေနတာ … က်မသာနႏၵရဲ့ဇနီးမယား … ဒီအိမ္ႀကီးရဲ့သခင္မ …
နႏၵသလြန္တက္ကထၿပီး … ျပဴတင္းေပါက္မွာ သြားရပ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္ … က်မက နႏၵ မွီဝဲတဲ့ ရသာယနေဆးအတြက္ ေထာပတ္ ပိသာေလာက္ကို ..ေၾကးအိုးနဲ႔က်ိဳေနတယ္ … ေထာပတ္ေတြပြက္ပြက္ဆူေနၿပီ …
က်မ နႏၵကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ … သူျပတင္းေပါက္ကေန … ေအာက္ကိုငုံ႔ၾကည့္ၿပီး …. ေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္နဲ႔ျပဳံးၿပီး အခန္းထဲျပန္လွည့္၀င္လာတယ္ …
ဟင္ …သူဘာၾကည့္တာလဲ … ဘာလို့ျပဳံးတာလဲ … က်မအေျပးအလႊား ျပတင္းနားကို သြားၾကည့္လိုက္တယ္ …
ေခၽြးသံတရႊဲရႊဲနဲ႔ ဗုဒၶႏွင့္သံဃာေတြအတြက္ ဆြမ္းခ်က္ေနတဲ့ … ဥတၱရာပါလား
ေတာက္ … ဒီမိန္းမ …
ဟားးးး …. တရားကိုပဲႏွစ္သက္တဲ့မိန္းမမွာ ဘာလို့ အဖိုးတန္လင္ေယာက္်ားရွိရတာလဲ … ငါ့လို .. ပညာတတ္ အရာရာျပည့္စုံၿပီး လင္သားကို မကုန္ခမ္းနိုင္တဲ့ … သာယာမွုေပးတတ္သူမွာက်ေတာ့ ဘာလို့လင္သားမရွိရတာလဲ …
က်မ သူမကို စူးစူးရဲရဲ ၾကည့္ေနခ်ိန္မွာ … သူမကလဲ အမွတ္တမဲ့ … ေမာ့အၾကည့္ … က်မကိုလဲေတြ႕ေရာ … လွမ္းၿပီး ျပဳံးျပတယ္ ….
ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းတဲ့အျပဳံး … က်မေဒါသကိုဆြေစတဲ့အျပဳံး … ငါ့ေလာက္မေခ်ာတဲ့မိန္းမမွာ … ဘာလို့ဒီလိုစြဲမက္ဖြယ္ျဖဴစင္အျပစ္ကင္းတဲ့အျပဳံး ရွိေနရတာလဲ ….
သင္းက .. ငါ့ကို ခုထိ အနိုင္ယူေနတုန္းပါလားးး …
က်မဘာမွစဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး … မီးဖိုေပၚက က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေနတဲ့ ေထာပတ္ဆီပူအိုးကို … သတိထား မ လာၿပီး … ဥတၱရာေခါင္းေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ …
" အမေလး … ဘယ့္ႏွယ္ လုပ္လိုက္တာတုန္း …"
"သခင္မကို ကယ္ၾကပါဦး ….."
၀ိုင္းေအာ္ၾကေသာအသံႏွင့္အတူ … ေယာက္်ားမိန္းမမ်ား တဝုန္းဝုန္း အေပၚထပ္သို့ေျပး တက္လာၾကၿပီး … က်မကို ဆြဲထုတ္ရိုက္ႏွက္ၾကပါေတာ့တယ္ …
သူ႔အခန္း ခဏျပန္သြားတဲ့နႏၵလဲ ေျပးထြက္လာၿပီး …
"ဟဲ့ ဟဲ့ သီရိမာကို မင္းတို့ဘယ္လိုျပဳေနၾကတာတုန္း … ဆိုၿပီးတားတယ္ …"
"မဟုတ္ဘူး အရွင့္သား … သူသခင္မကို ..ေထာပတ္ ဆီပူေရေတြနဲ႔ေလာင္းခ်တယ္ အရွင့္သား …."
"ဟင္ … ဥတၱရာ … ငါ့ရဲ့ဥတၱရာ … ေသရွာၿပီလား …"
နႏၵ အပူတျပင္း ေျပးဆင္းသြားတယ္ …. က်မသိသြားၿပီ … က်မရဲ့ဘ၀အမွန္ …
ငါကားအခစားး …. ရိုင္းရိုင္းေျပာရရင္ ေၾကးစား …. ဥတၱရာက နႏၵရဲ့ ၾကင္သူသက္ထား … ဇနီးမယား ….
ထာ၀ရမယားျဖစ္လို၍ ျပဳမွားမိသည့္တိုင္ေအာင္ နႏၵ၏ ေမတၱာစစ္ကား … ငါ့အေပၚမွာ မဟုတ္ … ဥတၱရာ အေပၚမွာသာ ရွိတာငါသိရၿပီ …
၀ိုင္း၀န္းရိုက္ႏွက္ေနတာကို နာမွန္းမသိေတာ့ဘူး … ရွက္ျခင္း .. ပူေလာင္ျခင္း … ၀မ္းနည္းျခင္း … ယူက်ဳံးမရျဖစ္ျခင္း ေရာေထြးေနခဲ့တယ္ … ဒီအခ်ိန္မွာပဲ …
"ဟဲ့ … ဟဲ့ … ငါ့ေက်းဇူးရွင္ ခင္ပြန္းမကို အႏၲရာယ္ မျပဳၾကနဲ႔ ရပ္ၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ " ဆိုၿပီး က်မကိုယ္ေပၚမွာလွဲခ်အုပ္မိုးၿပီး … ၀င္ကာတဲ့ ဥတၱရာကိုေတြ႕လိုက္ရလၽွင္ပဲ … က်မလန္႔လြန္းလို့ ၾကက္ေသေသသြားခဲ့တယ္ ….
ေထာပတ္ေရေတြ တစ္ကိုယ္လုံးရႊဲရႊဲစိုေနပါလ်က္ … ထိုအပူဟာ သူ႔ေမတၱာဓါတ္ကို မေက်ာ္လႊားနိုင္ေၾကာင္း … မ်က္စိနဲ႔ တပ္အပ္ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ….
"သူမေတာ္တဆျပဳမိတာျဖစ္မွာပါကြယ္ …"
"မဟုတ္ဘူးအရွင္မ .. သူ က်က်နနေလာင္းလိုက္တာ … က်မေသေသခ်ာေတြ႕လိုက္တယ္"။
"ကဲ ..ေတာ္ပါၿပီ …ထားလိုက္ပါေတာ့ … ငါ့မွာမွအႏၲရာယ္မျဖစ္ပဲကြယ္ … စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႔ … သူဟာ သခင္မတို့ေက်းဇူးရွင္ေလ … သူသာ အရွင့္သားကို လာမျပဳစုမေစာင့္ေရွာက္ရင္ .. သခင္မတို့လဲ … ဝိတက္ .. ဝိစာရ ရွင္းရွင္းနဲ႔ ဗုဒၶကို ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးနိုင္မွာမဟုတ္ဘူးေလ … ၾကည့္စမ္းပါဦး … သူ႔ခမ်ာဒါဏ္ရာေတြေတာင္ရေနရွာၿပီ … မင္းတို့အားလုံး သူ႔ကို ေတာင္းပန္လိုက္ၾက…"
သူကိုယ္တိုင္ ပ်ာပ်ာသလဲ ေဆးလိမ္းေပးရွာတယ္ …. နႏၵကေတာ့ က်မကို စူးစူးဝါးဝါး တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး အပါးက လွည့္ထြက္သြားတယ္ ….
"က်မ မွားပါၿပီအမရယ္ … အမက တစ္ကယ့္သူေတာ္ေကာင္းပါ …"
"မငိုပါနဲ႔ ညီမရယ္ … မငိုပါနဲ႔ … ပုထုဇဥ္ဆိုတာ … ရာဂပြားသေလာက္ မွားၾကတာပဲေလ"
"က်မကိုခြင့္လႊတ္တာ … အမကို သိပ္အံ့ၾသမိတယ္ …. က်မကို မမုန္းဘူးလားဟင္"။
"ညီမေလးကိုမုန္းလိုက္ရင္ …. ေထာပတ္ပူေတြဟာ တစ္ကိုယ္လုံးကို … ေလာင္ၿမိဳက္ေတာ့မွာေပါ့ … ၾကည့္ပါလား … အမ ဘာမွ မွ မျဖစ္တာ …။
ဒါဟာ အမက ညီမကိုမမုန္းဘူးဆိုတဲ့ အထင္ရွားဆုံးသက္ေသပါပဲ ညီမေလးရယ္"။
က်မသူ႔ကိုဖက္ၿပီး အားရပါးရငိုလိုက္တယ္။
အခန္း ( ၃ )
=======
အဲ့ဒီေန႔ကပဲ … ဥတၱရာရဲ့ အကူအညီနဲ႔ … က်မအိမ္ကိုျပန္ခဲ့တယ္ … ဗုဒၶနဲ႔ရဟန္း ၅၀၀ အတြက္ ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္းတို့ကို … တစ္ညလုံးကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ခဲ့တယ္ ….
ေနာက္တစ္ေန႔မွာ … က်မပိုင္တဲ့ ျမင္းျဖဴေလးေကာင္ က တဲ့ ရထားလုံးေပၚမွာ ဆြမ္းဟင္းအျပည့္နဲ႔ … ဥတၱရာအိမ္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ … ေရာက္လာခဲ့တယ္ ….
ပထမတစ္ႀကိမ္က … လၽွပ္ေပၚေလာ္လီေသာစိတ္ျဖင့္ …ကိုယ္တြင္ လွသထက္လွေအာင္ … မာနေဆာင္လာၿပီး …
တခုတစ္ႀကိမ္လာရာမွာေတာ့ …က်ိဳးႏြံေအာက္က်ိဳ့ေသာ စိတ္ … တစ္ညလုံးပင္ပန္းထားေသာ္လည္း …. ၀င့္ဝါမွုမရွိ ပကာသနမဆန္ေသာအ၀တ္တို့ႏွင့္ …
ျဖဴစင္တက္ႂကြေသာ အျပဳံးကိုေဆာင္လၽွက္ ….. ဆြမ္းအုပ္ကို ေျခလ်င္သယ္လာေသာက်မကို … လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားျမင္ၿပီး … ပီတိေသာမနႆ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္ …
ဗုဒၶကိုေတြ႕လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ … လူအားလုံးက ဖခင္ လို့ ေခၚရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကို သိခဲ့ရတယ္ ….
ဗုဒၶ ကိုဒီေန႔ဒီရက္ထိ မဖူးေတြ႕ပဲေနခဲ့တာ … က်မကိုယ္က်မ ခြင့္လႊတ္နိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး … မိသီရိမာ ….
လွလိုက္တဲ့သီရိမာရယ္ …လွလိုက္တာ … ဒီေန႔ဒီရက္ထိ …သီရိမာကို … မေတြ႕ခဲ့ရတာ … သြားမရွာခဲ့တာကိုေတာ့ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ … ခြင့္မလႊတ္နိုင္ေအာင္ပါပဲ …. ။
မိန္းမယုတ္ …. ။ ( ျပန္ၾကားေယာင္ၿပီး က်မကိုယ္က်မ က်ိန္ဆဲမိပါၿပီ )
ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးေနာက္ …. ဗုဒၶက က်မကို ဂ႐ုဏာ အျပည့္ပါတဲ့ အျပဳံးနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ပါတယ္ … က်မက
"ဖခင္ … ယမန္ေန႔က .. က်မဟာ … က်မရဲ့ေက်းဇူးရွင္ … ဥတၱရာကို မျပဳေကာင္းမျပဳအပ္ေသာအရာ … ေထာပတ္ဆီပူေလာင္းၿပီးေသေၾကာင္းႀကံခဲ့ပါတယ္ … သူေတာ္ေကာင္းကိုေစာ္ကားမိတဲ့အတြက္ … ႀကီးစြာေသာ အျပစ္မွ လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့အတြက္ …. ႀကီးစြာေသာေနာင္တတရားႏွင့္အတူ … အဖ ဘုရားရွင္ ေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္"။
"ခ်စ္သမီး …. သူေတာ္ေကာင္းကိုပစ္မွားလၽွင္ … ႀကီးစြာေသာ အျပစ္ရွိသည္ဟု မွတ္ေလေလာ့ …"။
ခ်စ္သမီး … ခ်စ္သမီးတဲ့ … ဘ၀မွာ တစ္ခါမွမၾကားဖူးခဲ့တဲ့ … ေလာကမွာ က်မကို ဒီလို ေခၚမယ့္သူ မရွိဘူးထင္ထားတာ …. မရွိဖူးတဲ့ ဖခင္ဆိုသူဆီက ၾကားခ်င္ဆုံးစကား …. ဗုဒၶက ခ်စ္သမီးတဲ့ … က်မမ်က္ရည္ေတြက်လာပါတယ္ … ။
"ခ်စ္သမီးဥတၱရာ … ေထာပတ္ဆီပူရည္ ႏွင့္ ေလာင္းေသာအခါ အသို့ရွိသနည္း …."
"တပည့္ေတာ္သည္ …သီရိမာေက်းဇူးေၾကာင့္ …ဒါနကိုျပဳခြင့္ရေပသည္ … သီလကို ေဆာက္တည္ခြင့္ရေပသည္… ဗုဒၶကို ဖူးေတြ႕ဆြမ္းလုပ္ေကၽြခြင့္ရေပသည္ …. သီရိမာ ကားေက်းဇူးရွင္ေပတကားဟု … လြန္စြာခ်စ္ၾကည္ေသာ ေမတၱာဓါတ္ျဖင့္ ခံေနပါသည္ဘုရား"။
"သာဓု သာဓု သာဓု ဥတၱရာ … အမ်က္ေစာင္းမာန္ႀကီးသူကို …. အမ်က္မရွိျခင္းျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏။
သူေတာ္မဟုတ္ အက်င့္ယုတ္သူကို ….
သူေတာ္အက်င့္ျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏
၀န္တိုစဥ္းလဲ … ေစးနဲသူကို ….
စြန္႔ၾကဲေပးကမ္း …. လွူဒါန္းျခင္းျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏ ….
ခၽြတ္လြဲေဖာက္ျပန္ … မမွန္စကားဆိုသူကို …
သစၥာစကားျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏"။
က်မ မ်က္ရည္သြင္သြင္ စီးက်သည္အထိ ပီတိျဖစ္ခဲ့ရသည္ …. သည္မၽွေသာ တရားအစုေလးျဖင့္ က်မစိတ္ကိုခ်က္ခ်င္းသိလိုက္ရသည္ …
အယူအဆအလြဲမ်ား … သို့ေလာသို့ေလာ ေတြေဝမွုမ်ား …. အေရခြံ ကြာက်ခဲ့သည္ …
ဓမၼအရသာကြန္႔ျမဴးလၽွက္ … ပီတိျဖင့္ ေပါ့ပါးၾကည္လၽွက္ရွိေနခဲ့သည္။
သံေဝဂတရား ခ်က္ခ်င္းရရွိလိုက္သည္ … စိတ္သည္ … ဝါဂြမ္းႏွယ္ ေပါ့ပါးၾကည္လင္သြားခဲ့ရသည္ …
အိမ္ယာသည္လည္းေကာင္း … ဥစၥာသည္လည္းေကာင္း … က်မ၏႐ူပကာယသည္လည္းေကာင္း … အစရွိေသာ တပ္မက္မွု အားလုံးတို့သည္ …. က်မစိတ္ထဲမွ အၿပီးတိုင္ စင္ၾကယ္သြားခဲ့သည္ ….
သာဓု သာဓု သာဓု ခ်စ္သမီး သီရိမာ …. သင္ခ်စ္သမီးကား … အရိယာမဂ္ ..အယဥ္ အဆင့္သို့ … ဆိုက္ေရာက္ခို၀င္ၿပီး ျဖစ္ေပၿပီ ….။
ေလာက၏ဖခင္ ဗုဒၶ၏ စကားသည္ … အမ ဥတၱရာတို့ တိုက္ႀကီးတစ္ခုလုံး သိမ့္သိမ့္တုန္သြားသည္ဟု … က်မထင္လိုက္မိသည္ … က်မမ်က္ရည္ေတြကား ရႊဲရႊဲစိုလၽွက္ပင္ ….။
( ဆရာဦးသုခ ၏ "ဗုဒၶ၏သမီးေတာ္မ်ား"မွ။ )
Credit
Click here to claim your Sponsored Listing.
Contact the establishment
Telephone
Website
Address
Yangon
11091
Opening Hours
| Monday | 09:00 - 16:30 |
| Tuesday | 09:00 - 16:30 |
| Wednesday | 09:00 - 16:30 |
| Thursday | 09:00 - 16:30 |
| Friday | 09:00 - 16:30 |
| Saturday | 08:30 - 12:00 |
| Sunday | 08:30 - 12:00 |
