V&S Collection
well come to the V&S Collection .
🛏️ Fitted bed sheets with pillowcases | Handloom bed sheets | Mosquito nets & more 🧵
We produce high-quality bedding items and deliver islandwide across Sri Lanka 🇱🇰
04 වන කොටස 🥺
දරුවන්ගේ නිවසේ ජීවිතේට ටිකෙන් ටික මම හුරු වෙන්න ගත්තා...🥺
උදේට හැමෝම එකට නැගිටිනවා...🥺
එකට කෑම කනවා...🥺
පාසල් යනවා...🥺
ගොඩ කාලෙකට පස්සේ මට ආයෙත් ඉගෙන ගන්න ලැබුණා...❤️🥺
සෙනුරි හැමවෙලේම මගේ ලඟින්ම හිටියා...🥺
“නිමේෂා... දැන් ඔයා අඬන්න එපා හරිද...”❤️
ඒ වචන මගේ හිතට ලොකු හයියක් උනා...🥺
ඒත් හැම ළමයෙක්ම මට හොඳ උනේ නෑ...🥺
දවසක් පාසලේදි ගෑනු ළමයෙක් මගේ පොත් ටික බිමට දාලා හිනාවෙලා කිව්වා...😡
“අනාථ නිවාසේ කෙල්ලෙක් නේද මේ...”😏
තව කෙනෙක් කිව්වා...
“අම්මත් නෑ... තාත්තත් නෑ...”😡
ඒ වචන වලට මගේ පපුව පිච්චුනා වගේ දැනුනා...🥺
මම නිහඬවම පොත් ටික අහුලගත්තා...🥺
ඒත් සෙනුරි එකපාරටම කෑ ගැහුවා...😡
“එහෙම කියන්න එපා...!”😡
“නිමේෂා අපිට වඩා හොඳ කෙනෙක්...”❤️
එදා පළවෙනි වතාවට කවුරුහරි මාව වෙනුවෙන් කතා කලා...🥺
රෑට මම සෙනුරිගෙන් ඇහුවා...
“ඇයි ඔයා මට මෙච්චර හොඳ...?”🥺
ඇගේ ඇස් එකපාරටම කඳුළු වලින් පිරුණා...🥺
“මගේ අම්මත් මාව දාලා ගියා...”🥺
“එදා ඉඳන් මං දන්නවා තනිවෙලා ඉන්න එක කොච්චර අමාරුද කියලා...”🥺
ඒ වචන ඇහුවම මම සෙනුරිව බදාගත්තා...🥺❤️
අපි දෙන්නා එදා රෑ ගොඩක් වෙලා කතා කරා...🥺
ඒත් පහුවදා උදේ...
දරුවන්ගේ නිවසට ලස්සන කාර් එකක් ආවා...🚘
හැමෝම පුදුමෙන් බැලුවා...🥺
කාර් එකෙන් බැස්සේ සුදු ඇඳුමක් ඇඳගත් ලස්සන නෝනා කෙනෙක්...🥺
ඇය කෙලින්ම මං ලඟට ඇවිත් නැවතුනා...🥺
“ඔයාද නිමේෂා...?”🥺
“ඔව්...”🥺
ඇය මගේ මූණ දිහා ගොඩක් වෙලා බලන් හිටියා...🥺
ඊටපස්සේ ඇගේ ඇස් වලින් කඳුළු වැටෙන්න ගත්තා...🥺
“දෙවියනේ... හරියටම එයා වගේ...”🥺
මට කිසිදෙයක් තේරුනේ නෑ...🥺
ඒත් ඒ නෝනා කියපු ඊළඟ වචන ටිකෙන්...
මගේ ජීවිතේ ආයෙත් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් උනා...🥺
“මං... ඔයාගේ නැන්දම්මා...”😳🥺
(05 වන කොටසින් හමුවෙමු...🥺)
03 වන කොටස 🥺
“මේ දොර අරින්න... පොලීසියෙන්...”😳
ලොකු අම්මා කලබල වෙලා දොර ඇරියා...🥺
පොලිස් නිලධාරියෙක් එක්ක සුදු සාරියක් ඇඳගත් නෝනා කෙනෙක් හිටියා...🥺
“මෙතන චූටි දරුවෙක් ඉන්නව කියලා අපිට පැමිණිල්ලක් ලැබුණා...”🥺
ලොකු අම්මා එකපාරටම හිනාවක් දාලා කිව්වා...
“අනේ නෑ සර්... අපි මේ දරුවව අපේ දරුවෙක් වගේ බලාගන්නවා...”🥺
ඒ වෙලාවේ කාමරේ ඇතුළෙන් මගේ අඬන සද්දේ ඇහුනා...🥺
“දොර අරින්න...”😡
දොර ඇරපු ගමන් මම බයෙන් ගැහි ගැහි කොනක ඉඳගෙන හිටියා...🥺
“දුවේ... ඇයි ඔයාව ඇතුලට දාලා තියෙන්නේ...?”🥺
මම බයෙන්ම කිව්වා...
“මං සල්ලි ගත්තෙ නෑ...”🥺
සුදු සාරි නෝනාගේ ඇස් වල කඳුළු පිරුණා...🥺
ඇය හෙමින් මාව තුරුල් කරගත්තා...🥺
“බය වෙන්න එපා දුවේ...”❤️
පස්සේ තමයි මම දැනගත්තේ...
ඇය ළමා ආරක්ෂක නිලධාරිනියක් කියලා...🥺
ගමේ කෙනෙක් පොලීසියට කියලා තිබ්බා මට ගෙදරදී හිරිහැර කරනවා කියලා...🥺
එදාම මාව ඒ ගෙදරින් අරගෙන ගියා...🥺
කාර් එකේ යනකොට මම ජනේලෙන් පිට බලන් හිටියා...🥺
මගේ හිතේ එකම ප්රශ්නයක් තිබ්බා...
“දැන් මම කොහෙද යන්නේ...?”🥺
ටික වෙලාවකින් අපි ලස්සන තැනකට ආවා...🥺
විශාල ගේට්ටුවක්...🌸
වත්ත පුරා මල්...🌸
පුංචි ළමයි සෙල්ලම් කරනවා...🥺
“මේ තමයි දරුවන්ගේ නිවස...”❤️
එතන හිටිය නෝනා කෙනෙක් මගේ හිස අතගාලා හිනාවුනා...🥺
“දුවේ... මෙහෙ ඉඳන් ඔයා තනියම නෙවෙයි...”❤️
ඒ වචනේට මගේ ඇස් වලින් කඳුළු වැටුනා...🥺
ඒ රෑ ගොඩ කාලෙකට පස්සේ මම බඩගින්නේ නැතුව කෑම කෑවා...🥺
නිදාගන්න කලින් එක පුංචි ගෑනු ළමයෙක් මගේ ලඟට ඇවිත් ඇහුවා...
“ඔයාගේ නම මොකද්ද...?”🥺
“මං නිමේෂා...”🥺
ඇය හිනා වෙලා කිව්වා...
“මං සෙනුරි... අද ඉඳන් අපි යාලුවෝ හරිද...?”❤️
ගොඩ කාලෙකට පස්සේ මගේ හිතට පුංචි සැනසීමක් දැනුනා...🥺
ඒත් මම දැනන් හිටියේ නෑ...
ඉස්සරහට මගේ ජීවිතේ තවත් ලොකු කුණාටුවක් එනවා කියලා...🥺
(04 වන කොටසින් හමුවෙමු...🥺)
02 වන කොටස 🥺
අම්මාගේ අවසන් කටයුතු ඉවර වුනු දවසේම මාව කා එක්කද තියාගන්නේ කියලා ගමේ අය අතර ලොකු කතාවක් ගියා...🥺
“අනේ අපිට නම් බෑ... අපේ ගෙදරත් ප්රශ්න ගොඩයි...”🥺
“තාත්තාව හොයාගන්න බැරිද මේ ළමයට...?”🥺
ඒ වචන අහගෙන මම බිම බලාගෙන හිටියා...🥺
අන්තිමට අම්මාගේ අක්කා... ඒ කියන්නේ ලොකු අම්මා මාව ගෙදර එක්කගෙන ගියා...🥺
මුල් දවස් දෙක තුන හොඳයි වගේ තිබ්බා...🥺
ඒත් ටිකෙන් ටික ලොකු අම්මාගේ ස්වභාවය වෙනස් වෙන්න ගත්තා...🥺
“මේ ගෙදර නිකන් කාලා බීලා ඉන්න බෑ... වැඩක් කරන්න ඉගෙන ගන්න...”😡
උදේ පාන්දරින්ම නැගිටලා වතුර ගේන්න...🥺
ගේ අතුගාන්න...🥺
කෑම හෝදන්න...🥺
ලොකු අම්මාගේ ළමයි දෙන්නා පාසල් යද්දි මම ගෙදර වැඩ කර කර හිටියා...🥺
දවසක් මම හෙමින් ඇහුවා...
“ලොකු අම්මේ... මටත් ආයෙ පාසල් යන්න බැරිද...?”🥺
එකපාරටම ඇය කෑ ගැහුවා...😡
“ඉස්කෝලේ යන්න...? උඹට කන්න දෙන්නෙත් අමාරුවෙන්...!”😡
“උඹේ අම්මා ඉන්න කාලෙවත් මොන සැපෙන්ද හිටියේ...?”😡
ඒ වචන වලට මගේ ඇස් වලින් කඳුළු වැටුනා...🥺
රෑට හැමෝම නිදාගත්තට පස්සේ මම අම්මාගේ පරණ සාරියක් බදාගෙන අඬනවා...🥺
“අම්මේ... මට බයයි...”🥺
දවසක් ලොකු අම්මාගේ දුවගේ සල්ලි අතුරුදහන් උනා...🥺
“අම්මේ... මගේ රුපියල් දාහ නෑ...”😡
එකපාරටම ලොකු අම්මා මගේ අතින් අල්ලගත්තා...😡
“උඹද ගත්තේ...?”😡
“නෑ ලොකු අම්මේ... මම නෙවෙයි...”🥺
ඒත් මගේ කතාව කවුරුත් විශ්වාස කලේ නෑ...🥺
මාව කාමරේකට දාලා දොර වහලා දැම්මා...🥺
බඩගිනියි...🥺
බයයි...🥺
අඳුරටත් බයයි...🥺
එදා රෑ ජනේලෙන් හඳ එළිය වැටෙන දිහා බලන් මම හෙමින් කිව්වා...
“අම්මේ... ඔයා හිටියා නම් මට මෙහෙම වෙන්නෙ නෑ නේද...?”🥺
ඒ වෙලාවේම පිටතින් කාගේහරි කටහඬක් ඇහුනා...🥺
“මේ දොර අරින්න... පොලීසියෙන්...”😳
(තුන්වන කොටසින් හමුවෙමු...🥺)
01 වන කොටස 🥺
“අඳුරු වූ පුංචි ලෝකය”
“අනේ චූටි... අම්මා එනකම් දොර ලොක් කරගෙන ඉන්න හරිද...?”🥺
එහෙම කියලා අම්මා මගේ නලලට හාදුවක් දීලා ගියේ උදේම වැඩට...🥺
මගේ අම්මා ගෙවල් වල වැඩ කරලා තමයි අපි දෙන්නා ජීවත් උනේ...🥺
තාත්තාව මම කවදාවත් දැකලා නෑ...🥺
“ඔයාගේ තාත්තා ඔයාව පුංචි කාලේම දාලා ගියා දෝණි...” 🥺
අම්මා එහෙම කියන හැමවෙලාවෙම මගේ හිත හොඳටම රිදුනා...🥺
අපි හිටියේ පුංචි ටින් කාමරේක... වැස්ස දවස් වලට වහලෙන් වතුර වැටෙනවා...🥺
ඒත් අම්මා හිනා වෙලා කියනවා...
“දවසක මගේ දුව ලොකු නෝන කෙනෙක් වෙයි...” ❤️🥺
එදාත් වෙනදා වගේම මම අම්මා එනකම් බලන් හිටියා...🥺
හවස හයත් පහු උනා...
හතත් පහු උනා...
අම්මා ආවේ නෑ...🥺
බඩගිනි තිබ්බත් කෑම කන්න හිත දුන්නේ නෑ...🥺
දොර ලඟ ඉඳගෙන මම පාර දිහා බලන් හිටියා...🥺
ටික වෙලාවකින් ගමේ නැන්දා කෙනෙක් දුවගෙන ආවා...🥺
“චූටි... දොර අරින්න දරුවෝ...”🥺
මම දොර ඇරියා...
ඇගේ ඇස් වල කඳුළු...🥺
“අනේ දරුවෝ... අම්මාට ඇක්සිඩන්ට් එකක් වෙලා...”🥺
මගේ කන් දෙක ගොළු උනා වගේ...🥺
“නැන්දා... මගේ අම්මා කොහෙද...?”🥺
“හොස්පිටල් එකේ දරුවෝ...”🥺
මාවත් එක්කගෙන නැන්දා රෝහලට ගියා...🥺
ඒ සුදු ඇඳ උඩ අම්මා නිහඬව හිටියා...🥺
අම්මාගේ අත අල්ලගත්ත මම හයියෙන් ඇඩුවා...🥺
“අම්මේ... මං ආවා... කතා කරන්නකෝ...”🥺
ඒත් අම්මා ඇස් ඇරියේ නෑ...🥺
ඩොක්ටර් මහත්තයා හෙමින් කිව්වා...
“අපිට සමාවෙන්න...”🥺
එකම මොහොතකින් මගේ මුළු ලෝකෙම අඳුරු උනා...🥺
අම්මාගේ අවසන් කටයුතු දවසෙත් ගමේ අය කතා උනා...🥺
“පව් කෙල්ල... දැන් කා එක්කද ඉන්නේ...?”🥺
“තාත්තාත් නෑනේ...”🥺
මම අම්මාගේ ඡායාරූපේ තුරුල් කරගෙන නිහඬව හිටියා...🥺
එදා රෑ...
අඳුරු කාමරේක තනියම ඉඳගෙන මම හෙමින් ඇහුවා...🥺
“අම්මේ... මාවත් එක්කන් යන්න තිබ්බනේ...”🥺
(දෙවන කොටසින් හමුවෙමු...🥺)
Click here to claim your Sponsored Listing.
Category
Telephone
Website
Address
Matara
Opening Hours
| Monday | 08:00 - 18:30 |
| Tuesday | 08:00 - 18:30 |
| Wednesday | 08:00 - 18:30 |
| Thursday | 08:00 - 18:30 |
| Friday | 08:00 - 18:30 |
| Saturday | 08:00 - 18:30 |