Girl Squade

ජීවිතය කියන්නේ හරියට හිස් පිටුවක් වගේ. එය ඔබ ලියන පෑනේ තීන්ත අනුව වෙනස් විය හැකියි. මක්නිසාද යත්,

ඔබ තීන්ත පැනෙන් එය ලියුවොත් බොදවිය හැකි නිසා . ඒ නිසා තීන්ත පැනෙන් ලියන් විට ප්‍රවේසම් විය යුතුය. පිටුව බොඳ වූනොත් නැවත මකන්නට බැරිය. එබැවින් එය මතකයක් පමණක් වන්නේය.

ඔබ බොලපොඉන්ට් පෑනෙන් ලිව්වොත් අකුරු තදින් රදා පවතින්නේය. සමහර විට ජිවිත කාලයටම සුන්දර මතකයක් වනු ඇත.

අවසානයට ඔබ පැන්සලෙන් පිටුව ලිව්වොත් තව කෙනෙක්ට එය මකා දමන්නට ඉඩ ඇත. එවිට එය ඔබේ මතකයෙන් ඉබේම ඉවත් වී යනු ඇත. හැබැයි එහි එක්තරා වාසියක් ඇත. මක්නිසාද යත් අලුත් පටන් ගැන්මක් ගත හැකි නිසා.

පටන්ගන්නා හැම අලුත් දෙයකටම අවසානයක් ඇත. හරියට අපි කැමති උනත් අකැමති උනත් මරණයට සුදානම් වෙනවා වගේ.

මංගල කිංකිණි 💐

* පළමුවෙන් ම මා මෙය සදහන් කල යුතුයි. හුදෙක් මේ ලියමන කාටවත් පහර ගැසීමක් නොව මාගේ පෞද්ගලික ආකල්පයක් පමණි.*

කාලෙක පටන් මාගේ දෙමුපියෝ මංගල කිංකිනි තීරය දෙස නෙත් යොමා සිටිති. ඒගොල්ලෝ කතා කරන ඒවාට මං අකමැති නිසා මට කැමති කෙනෙක් තෝරාගන්න ට අවස්ථාවක්‌ මට දුන්නා. ඉතින් මාත් මුළු පිටුවම කියවලා හොදයි කියලා හිතෙන කෙනෙක් ව තෝරලා දුන්නා. තෝරා ගත්ත කෙනා ගේ දුරකථන අංකයක් සදහන් වෙලා තිබුනේ නැහැ ඒ වෙනුවට තිබ්බේ email ලිපිනයක්. ඊට පස්සේ විස්තර යොමු කරලා මං email පණිවිඩයක් යොමු කලා. හැරෙන තත්පරේට උත්තරයක් ආවා. දුරකතන අංකයක් ඉල්ලලා තිබ්බ කතා කරන්න. එකත් යැව්වා. එයාල ඉන්නේ විදේශගතව. ඊට මිනිත්තු කීපයකට පස්සේ දුරකතන ඇමතුමක් ආවා. බොරු කියන්න ඕනේ නැහැ කතා කරපු විදිහට එයාලගේ පුතාව කසාද බදින්න මට නම් ඕන උනේ නැහැ. ඇත්තටම කියෙව්වේ ඒගොල්ලන්ගේ පම්පෝරිය. එයාල හොයන්නේ දුවෙක් නෙවෙයි වැඩට කාව හරි. මොකද එයාල කියනවා කසාද බැදලා රට අවොත් අනිවාර්යෙන් රස්සාවක් කරන්න ඕනේ කියලා. ඒක එයාල කියන්න ඕනේ නැහැ.. ඒක හැමෝම දාන්න දෙයක්. අනිත් ඒක ඒක තීරණය කරන්න ඕන එයාල නෙවෙයි නේ.මං නම් කියන්නේ ඔච්චර ආඩම්බර වෙන්න ඕනේ නැහැ. නමුත් මේක තමයි ලංකාව. අනික එයාලට හොද කෙනෙක් ඕනේ නම් පිටරට කෙනෙක් බදින්න එපැයි. ලංකාවෙන් හොයන ඒක අපරාදේ. මට නම් ඒක හොදක් උනා ගෙදර අය ඒ දේවල් පස්සේ යන ඒක නතර කලා. සහ මට ඇත්තටම හොද පුද්ගලයෙක් මුණ ගැහුනා. 😌.

ඔය විදිහට කී දෙනෙක් කතා කරන්න ඇතිද? අර දෙමවුපියෝ තමාගේ ගුණ වරුණ ටික කියවන්න ගත්තහම කවුද කැමති වෙන්නේ තමන්ගේ ලමයව එහෙම ගෙදරකට දෙන්න. ඒ කෙනාට හොද අය කී දෙනෙක් මග හැරෙන්න ඇතිද? තව දෙයක් මට හිතෙනවා දැන් ඔය පත්තරේ දාලා තියෙන අය ජීවිතේට කිසිම කෙනෙක් එක්ක යාලු උන නැති අයද? එහෙම වෙන්න බැහැ. කලාතුරකින් කිහිප දෙනෙක් ඇති relationship වලට නොගිය. ස්ව කැමැත්තෙන් වෙන් වුන අය ඇති. සාධාරණ හේතු නිසා දෙමවුපියන්ගේ කීමට වෙන්වුණ අය ඇති. එත් බහුතරයක් දෙමවුපියෝ අකැමති නිසා අසාධාරණ විදිහට වෙන් වුන අය ඇති. එක අතකට දෙමවුපියන්ට වැරද්දක් කියන්න බැහැ තමන්ගේ දරුවට වැරදෙනවට කිසිම කෙනෙක් කැමති නැහැ.. එත් එහෙමයි කියලා බලෙන් එයාලගේ ජිවිතේ පාලනය කරන්න යන ඒක වැරදි. තවත් දරුණුවටම තියෙන එකක් තැනයි ආගමයි, කුලයයි. ඕක වෙනස් උනොත් ලෝක යුද්ද ඇති වෙන්නේ. ගොඩක්ම ඉන්නේ හොදටම ඉගෙනගත්ත අය. ගොඩක් දෙමාපියන් බලන්නේ තමන්ගේ දරුවාගේ ඉගෙනීමට සමානව ඉගෙන ගත්ත අය. ඉගෙනීමේ ඒක පොඩි ලෙවල් එකක් අඩු වෙලා ගතිගුණ අතින් හොද උනත් එයාලට වැඩක් නැහැ.. හොදම අය ඔබගේ ප්‍රමාද දෝෂ නිසා මග හැරෙන්න පුළුවන්.

අනිත් දේ තමයි දෙමවුපියෝ උනත් චුට්ටක් හරි එයාලගේ ළමයට කැමති වෙලා අහන මනුස්සයා ආයිත් කිසිම paraposal එකකට නොඅහන තැනට වැඩ නොකරන එක . පම්පෝරිය ඉස්සරහට දාගෙන මොනවත් කරන්න බැහැ. මනුස්සයෙක් ට හැකියාවක් තියෙනවා සල්ලි හම්බකරන්න ඒක දෙමව්පියන් ගෙන් නොලැබුනත් ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ නැහැ. හැබැයි ගතිගුණ, ගුණයහපත්කම, පරාර්ථකාමී බව, ආදරණීය බව, තේරුම් ගැනීම,ඒවා සල්ලි දීලා ගන්න බැහැ. ඒවා ඇග ඇතුලෙන්ම එන්න ඕනේ. අපි ගොඩක් දෙනෙක්ට එහෙම අය හම්බවෙලා ඇති. හැබැයි අපේම වැරදි නිසා එයාලව අහිමි වෙලා ඇති. හැමතැනම filter කරන්න යන්න එපා. එහෙම උනොත් හොද දේවලුත් වැරදි කියලා filterවෙලා යනවා.කසාද බදින්න පරක්කු වෙනවා කියලා දෙයක් නැහැ. ජීව විද්‍යාත්මකව ගැටළුවක් ඇති වෙන්න පුළුවන් එත් පරක්කු වෙලා කසාද බැන්ද කියලා ඔයාට මග හැරෙන දේවල් නැහැ. හේතුව ඔයාගේ timeline ඒකට ගැලපෙන ඒවා විතරයි ඔයාට හම්බවෙන්න. එනිසා අනිත් අයගේ timeline වලට එබෙන්න එපා. ( කොච්චර එපා කිව්වත් සංසන්දනය තමයි කරන්නේ😒 ) තමන්ගේ දුව හෝ පුතා කසාද බදින්න පරක්කුයි කියලා කවුරුහරි කිව්වොත් හිට ගන්න තමන්ගේ ළමයාගේ පැත්තෙන් කියන්න අනිත් අයට එයාගේ ජිවිතේ එයාට අවශ්‍ය විදිහට එයා ගතකරයි. ඔයාලා කලබල වෙන්න එපා කියන්න. ගන්න තමන්ගේ ළමයාගේ පැත්ත තනි වෙයි කියලා බය වෙන්න එපා. මොකද අපි කවුරුත් ජිවිතේ ඒක තැනකදී තනි වෙනවා. ඒක අවබෝද කරගෙන ජිවත් වෙන ඒක ගොඩක් වටිනවා..

#හදවතට එකගව ආදරය #හදවතට එකගව ආදරය #හදවතට #හදවතට එකගව ආදරය #ජිවිතේ

ප්‍රතික්ෂේප වීම ❤️

මේ වචනය මං හරියටම අදුර ගත්තේ ඉස්කෝලේ 6/7 වසර වල ඉන්න කාලේ. මට මතකයි අපේ ඉස්කෝලේ වාර්ෂික ක්‍රීඩා උත්සවය තිබුනා. එත් වර්ෂය මට හරියටම මතක නැහැ. ක්‍රීඩා උත්සවය අවසානයේ නිවාස වල ස්කොඩ් එකක් යනවා ඒ කියන්නේ ආචාර පෙළපාලියක් යනවා. හැම නිවාසයකින් ළමයි 30ක්‌ වගේ ඕකට සම්බන්ද වෙනවා. ක්‍රීඩා උත්සවයට කලින් පෙර පුහුණු වීම් තියෙනවා . කොහොමහරි මාවත් තේරෙනවා අපේ නිවසේ ස්කොඩ් ඒකට. ඉතින් දවසෙම අර ගිනි අව්වේ මාච් පාස්ට් ඒකට පුරුදු වෙනවා. හරියටම ක්‍රීඩා උත්සවේ දවසේ ස්කොඩ් ඒකට ඔක්කොම ලෑස්ති කරලා තියෙනකොට ඒක භාරව හිටපු අක්කා කෙනෙක් ඇවිල්ලා මාව අයින් කරනවා කට්ටිය වැඩි කියලා. අපේ house එකෙන් අයින් උන එකම කෙනා මම. අනේ ඉතින් මං මුකුත් කියන්නේ නැතුව එතනින් එනවා. අඩුම ඇඩුවේ වත් නැහැ. මං කෙලින්ම ගියේ අම්මා ගාවට එයාට තේරුණා මට වෙලා තියෙන දේ. වචනයක්වත් කියන්නේ නැතුව අම්මා මාව ගෙදර එක්කගෙන ආවා. ඇවිල්ලා ඇහුව මොකද උනේ කියලා පස්සේ මං කිව්වා මට උන දේ. අම්මට ඒකට හොදටම තරහ ගියා. මෙච්චර දවස් afterschool ඉදලා practise කරලා එහෙම අයින් කරන්න පුලුවන්ද ඇහුව එහෙම. එත් කොහොමහරි අම්මා එදා උන දේ principal ට කියලා. මං ඒක දැනගත්තේ පස්සේ කලෙක. ඒක තමයි මට මුලින්ම දැනුනු ප්‍රතික්ෂේප වීම.

දෙවෙනි පාරටත් එහෙම උනා. (මං මේ කියන්නේ මට වැඩිපුර දැනුනු තැන් ) එතකොට මං ඉස්කෝලේ 9වසරේ පන්තියෙන් පොත් හොදට පාවිච්චි කරල ළමයට සහතිකයක් දෙනවා. දෙන්නටයි දෙන්නේ. සහතිකය දෙන්න කලින් දවසේ පන්තිභාර මිස් මට කිව්වා ලස්සන uniform එකක් ඇදගෙන හෙට එන්න කියලා. මට කඩෙන් ගත්ත uniform තිබ්බේ එකයි අනිත් ඒවා මහල තිබ්බේ. අපේ ඉස්කෝලේ uniform ඒක ටිකක් මහන්න අමාරුයි. කොහොමහරි ගෙදර ඇවිල්ලා මං ඔය විස්තරේ කිව්වා. ඊට පහුවෙනිදා ගවුම හොදට හෝදලා මැදලා ඇදගෙන ගියා ඉතින් principal ගෙන් සහතිකය ගන්න ඕන නිසා. එත් අන්තිමට මං වෙනුවට වෙන කෙනෙක් ගිහිල්ලා ගත්තේ.

ජිවිතේ දිගින් දිගටම ප්‍රතික්ෂේප මට ලැබෙන කොට මුල් කාලේ මං ගොඩක් දුක උනා මං මගේ උපරිමය කලේ නැද්ද කියලා වෙලාවකට මට සැක හිතුන.ඊට එරෙහිව සටන් කලා. අන්තිමට මං තේරුම් ගත්තා මං ඒකට අවනත වෙන්න ඕන කියලා. මං ඊට පස්සේ තේරුම් ගත්තා ඒ හැම දෙයක්ම වෙන්නේ මගේ හොදට. මගේ යහපැවැත්ම වෙනුවෙන් කියලා. ඒක මට නොගැලපෙනවා නම් අයින් වෙලා ගියපු දෙන් මං ටික ටික හිත හදාගත්ත. මං මට වැදගත් වන දේවල් වලට විතරක් අවදානය යොමු කලා. මට දැනට තියෙන දේවල් වලට මං ස්තුතියි වන්ත වෙන්න පටන්ගත්ත. මට දැන් හැම දවසකම සතුටු වෙන්න දෙයක් තියෙනවා. මං දැන් සතුටින්

#ප්‍රතික්ෂේප වීම ආශීර්වාදයක්