Aza.

#මිනිස්සු_කෞරුවත්_මේ_ලෝකෙ_Active_නැති_වෙලාවට_මේ_ලෝකේ_හරිම_නිදහස්_😮‍💨🖤✊

*සමහර රැයවල් තියෙනවා මොලේ කොච්චර නින්ද ඉල්ලුවත් හිත නින්දට හීලෑ වෙන්නෙ නැති රැයවල්*

ඔව් අදත් හරියටම අන්න ඒ වගේ දවසක්
එහෙම රෑවල්වලට හිතේ නිශ්ශබ්ද කතාවක් ඇහෙන්න ගන්නවා... ඇත්තටම කිව්වොත් තවත් කාටත් නොකියපු හැඟීම් ගොඩක් ගැඹුරින් ඔයාට දැනෙන්න ගන්නවා...🖤

සන්සුන් වෙච්ච ලෝකයක, හරිම නිදහස් තැනක,මෙච්චර කල් කනට නෑහිච්ච ලෝකය හිතට අහන්න පුළුවන් වෙන වෙලාවක,

ඔව් අද වගේ රැයකක්, ඒ හැඟීම් අඳුරුකමක් නෙවෙයි — ඒක තවත් ලෝකයක්.

හැබැයි මම ඒක ඇත්තටම අත්වින්දේ අද නෙවේ කියලා තේරුනේ,
කාමරේ ඇද උඩ පෙරලිලා පෝන් 🤳 එක එක්ක දීගකන වෙලාවේ fb එකෙ එක post එකක් දකිද්දිම මගෙ ඔලුවට ආව comment එක ගැන පොඩ්ඩක් කල්පනා කරද්දි 😮‍💨

(පෝස්ට් එකයි කමෙන්ට් එකයි මම ඔයාට බලාගන්න දැම්මා...)

මිනිස්සු කෞරුවත් මේ ලෝකෙ Active නැති වෙලාවට මේ ලෝකේ හරිම නිදහස් 💆‍♂️

මේ කියන නිදහස මම අත්විඳලා අදට හරියටම මාසයක්
(ඒකත් හරි පුදුමයි නේද හරියටම මාසයක් පිරෙන දවසත් ඒ වගේම දවසක් වෙන එක වගේම ඒ ගැන මෙහෙම අහම්බෙන් මතක් වෙන එක)

මේ ගෙවන ජීවිතේ අපි හැල්මේ දිව්වට ඊටවඩා විදින්න දේවල් කොච්චර තියෙනවද කියන එක ඇත්තක් කියලා මටම දැනෙන විදියෙ දෙයක් ඉදලා හිටලා හරි කරන එක මගෙ පුරුද්දක්.

හැබැයි මේපාර riverston යන්න තීරනේ කරන්න ඒ හේතුව වගේම අවුරුදු ගානක යාලුකමකුත් හේතුවක් උනා.
(ඒ යාලුකමේ වටිනාකම තව ටිකක් වැඩි කරගන්න හිතාගන,
කවදාවත් මීට කලින් හම්බෙලා නැති උනත් මේ යාලුකම ඇතුලෙ අමුතුම විදියෙ පරිස්සමක් එක්ක යාලුවෙක්ටත් එහා ගිය බැදීමක් තිබ්බ, තමන්ට කවදාවත් තුන්වෙනියෙක් ඉස්සරහා කතා කරන්න හිත හදාගන්න බැරි දේවල් පවා කිසි බයක් නැතුව කතා කරලා කියන්න පුලුවන් තරන් විස්වාසයක් තිබිච්ච , ඒ යාලුකම ඇස් දෙකෙන් දැකලා කතාබහා කරලා පුංචි රවුමක් දාලා මෙච්චර අවුරුදු ගානක් එකතු කරපු මතක ගොන්න තවත් ලස්සන මතක වලින් පුරවගන්න අපි අන්තිමට කතා කරපු දවසෙ දවසක් දාගත්තා)

කතා වෙච්ච දවස ලං වෙන්න වෙන්න මේකත් තවත් එක්තරා පිස්සුවක් වගේ ඔලුව ඇතුලෙ දුවද්දිත් එයා එක්ක ඒ ගැන කතා නොකර ඉදියට, මං වගේම එයත් ඒ මුනගැහීම සිද්ද වෙන පිළිවෙළ ගැන මුල මැද අග හිතින් ගලපනවා ඇති කියලා මට ඒ හැමවෙලෙම වගේ හිතුනා.
(මොකද මමනම් එහෙම කලා, පොඩිවුන් වගේ වලියක් දාගන තේරුමක් නැති දේවල් ගැන පැය ගානක් කියව කියවා කන්ද උඩට නැගලා ආය ඒ විදියටම ඇවිත් මගින් කාලා ඔයාවත් ගේ ගාවින් දාලා මම ආය එනවා කියලා ගමන කතා වෙද්දි ඔහේ කියෙව්වට,
ඇත්තටම එදාට එයා ඒවිද? ආවත් ඒ එන්නෙ මගෙ හිත හිතාගන ඉන්න ඒ චරිතෙමද? මම මුලින් කතා කරනකන් කතා කරන එකක් නැද්ද? මම ගිහින් බයික් එක නැවැත්තුවහම එයා ඇත්තටම ඇවිත් බයික් එකට නගීවිද? බයික් එකෙන් වාඩි උනොත් යනගමන් මොනාද කතා කරන්නෙ? ආදරයක් නොවන යාලුකමක් එක්ක මේ ගමන මොනවගේ වේවිද? අවුරුදු ගානක් තිස්සෙ තිබ්බ අපේ ඒ විස්වාසවන්ත බැදීමට එදායින් පස්සෙ මොනවගෙ දෙයක් වෙයිද? වගේ හිතුවෙවත් නැති ප්‍රශ්න ගොන්නක් සැරෙන් සැරෙට මගෙ ඔලුවට එද්දි මමත් ඒවා අස්සෙ ඉබේම අතරමං උනා. 😮‍💨)

එයාව උදේ පාන්දරින් ගේ ගාවින් ගන්න හිතාගන මම ගමන පටන් ගද්දි රෑ 11.00ට විතර ඇති. ..............................................

කාලෙකට ඉස්සර මං දවසේ අකමැතිම හරිය තමයි රෑ කියන්නෙ. මොකද දවල් තිස්සෙ මිනිස්සු ඕන තරම් එලියෙ ඉන්නවා කතා බහා කරන්න, ඒත් රෑට ඒ හැමෝම වගේ එලියෙ ඉන්න මිනිස්සුන්ගෙන් ඈත්වෙලා 'මගෙ අය' කියලා සීමාවක් හදාගන ඒ අය එක්ක විතරක් ඉන්නවා.
ඉතින් එහෙම 'මගෙ අය' කියලා සීමා දාගන කතා බහා කරන්න කවුරුවත් නැති මිනිස්සු තනි වෙනවා, එහෙම උනහම උදේට මගදි හම්බෙලා හිනාවෙලා Good Morning කියන්න අය ඉදියට රෑට ඔයාට Good Night කියන්න කෙනෙක් ඔයා එක්ක නෑ, දවල් තිස්සෙ එක එක වැඩ වලට ඔයා එක්ක දවසම කතා බහා කරපු කෙනෙක්ට උනත් එයාගෙ කියන අය එක්ක ඉද්දි ඔයා කියලා කෙනෙක් ඉන්නවද කියලවත් මතක නැති වෙන්න පුලුවන්.

ඉතින් හිතන්න ඒ වගේ චාන්ස් එකක් ලේසියෙන් කෙනෙක්ට හම්බෙන්නෙ නැ. ඒ අතින් මම පට්ට නිදහස්, මම ඉන්නෙ කොහෙද? කා එක්කද? කරන්නෙ මොකක්ද? කලා බීලද? අඩුම ලෙඩක් දුකක් හැදුනද? කියන මේ කිසිම දෙයක් ගැන මම කිව්වොත් ඇර කිසි කෙනෙක් දැනගන්නෙ නෑ.

අපිගැන හොයන්න අය නෑ කියන්නෙම අපි කරන කියන කිසිම දෙයක් ගැන කාටවත් කියන්න ඕන නෑ,
ඇයි එහෙම කලේ කියලා අහන්න කෙනෙකුත් නෑ.
(මගෙ එදා ඒ ගමන ගැන හරි විස්තරයක් කිසි කෙනෙක් හෙව්වෙත් නෑ දන්නෙත් නෑ)

පාන්දර එකට දෙකට විතර වදින හීතල හුලන් පාරත් වැදීගන, කනට ඇහෙන නෑහෙන ගානට ඒකාලෙ සිංදුවක් දාගන, ලේසියෙන් වාහනයක් යන්නැති, කැලේ මැද්දෙන් වැටිලා තියෙන පට්ටම ලස්සන පාරක බයික් එකකින් කොහේහරි දුරකට ගිහින් වටයක් දාන්න යනගමන් මග තියෙන රෑ කඩයකින් ප්ලේටියක් එහෙම බීලා, පාර අයිනකින් නවත්තලා වටපිට පොඩ්ඩක් ඇවිදින ගමන් කිසි මනුස්ස සද්දයක් නැති ලෝකෙක ගස් කතා කරන සද්දෙ පවා ඇහෙන ගානට නිස්කලංක බව දිහා බලද්දි මගේ මේ නිදහස ගැන ඇත්තටම සතුටුයි. ඉතින් මම දැන් රෑට නිදාගන්න හරි ලෝබයි,

©03:41
⌚👤💆‍♂️

Aza...🖤

නුඹ ගැනම මිස
මා කවුරුන්ද වගවත්
හිතන්නට අමතකම වූ...
.
.