HNKA Burmese Blog
Share
07/11/2025
အသက် ၆၆ နှစ်အရွယ် ဒိုင်ယန်း - Diane က 'မိန်း' Maine ပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ အထီးကျန်ဆုံး တံတားပေါ်မှာ ဖြတ်သန်းခ ကောက်ခံသူပါ။
နှစ်ပေါင်း ၂၈ နှစ်ကြာတဲ့အထိ ငွေကောက်ခံတဲ့ အခန်းလေးထဲမှာပဲ ထိုင်နေခဲ့ရတာပါ။
သူ့ ရှေ့ရပ်လာတဲ့ကားကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပါတယ်။
ဖြတ်သန်းခ ၃ ဒေါ်လာ ဆင့် ၅၀ ကိုယူ၊ နောက်ကားတစ်စီးကို ထပ်ကောက်....သူ့ရဲ့နေ့စဥ်အလုပ်က ဒါပါပဲ။
သူမမှာ ထူးခြားတဲ့အမှု အကျင့်တစ်ခု ရှိပါတယ်။
ဒိုင်ယန်းက မျက်နာ တစ်ခုကို မြင်ပြီးရင် သူ ဘယ်တော့မှ မမေ့တတ်ပါဘူး။
နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းသွားလာတဲ့ သူတွေထဲက တစ်ပတ်ထက်တစ်ပတ် ပိုပိန်လာတဲ့ ကောလိပ်ကျောင်းသားလေးကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ်။
ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း လက်တွေ ပိုတုန်လာတဲ့ စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်ကိုလည်း သူသတိထားမိပါတယ်။
ဖြတ်သွားတိုင်း လမ်းတွေမေးတတ်တဲ့၊ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီး တစ်ယောက်လည်း တဖြည်းဖြည်း မှတ်ဉာဏ်များ ဆုံးရှုံးလာနေကြောင်း သူသတိထားမိပါတယ်။
အောက်တိုဘာ နံနက်ခင်းရဲ့တစ်နေ့မှာ ကောလိပ်ကျောင်းသားလေး တိုင်လာ - Tyler မျက်ရည်များ ရစ်ဝဲကာ သူ့လက်ထဲက အကြွေစေ့တွေ..... ဒိုင်ယန်းကို ပေးပါတယ်။
"ဒါ ကျွန်တော့်မှာ ကျန်တာ အကုန်ပဲ"
"ဖြတ်သန်းခအတွက်လား" ဟု ဒိုင်ယန်းက ညင်သာစွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
"အကုန်လုံး အတွက်ပါ" သူရဲ့ အသံက တိမ်ဝင်သွားပါတယ်။
"ကျွန်တော် ကျောင်းထွက်တော့မယ်။ စားဖို့နဲ့ ကျောင်းစရိတ် မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်အမေက အလုပ်သုံးခု လုပ်နေရတယ်... ကျွန်တော်ကတော့... သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိနေပြီ"
ဒိုင်ယန်းက ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ဖူးတဲ့အရာကို လုပ်လိုက်ပါတယ်။ ငွေမယူဘဲ.... ဖြတ်သွားဖို့ လက်ပြလိုက်တာပါ။
"မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့အကြောင်းကို မနက်ဖြန် ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့"
နောက်တစ်နေ့ ''တိုင်လာ'' ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ သူမ အနားယူချိန်အတွင်း မိနစ် ၂၀ ခန့် စကားပြောကြပါတယ်။
သူဟာ ဆေးပညာ မေဂျာယူထားသူဖြစ်ပြီး ထူးချွန်ပေမယ့် ငွေကြေးချို့တဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း ဒိုင်ယန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
ထိုညမှာ ဆေးရုံအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်တဲ့ သူမရဲ့ အစ်မကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါတယ်။
"အခွင့်အလမ်းလိုအပ်နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ငါ့မှာ ရှိတယ်"
"တိုင်လာ''ဟာ လစာရတဲ့ အလုပ်သင် တစ်ယောက်ဖြစ်သွားပြီး ကျောင်းကို ဆက်လက် တက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
သူတတ်နေတဲ့ မေဂျာမှာဂုဏ်ထူးတွေနဲ့ ဘွဲ့ရခဲ့ပါတယ်။
သူမ ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာ... ''တိုင်လာ'' တစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ပါဘူး။
လက်တုန်နေတဲ့ စီးပွားရေးသမားလည်း ပါ ပါတယ်။
ဒိုင်ယန်းဟာ မနက် ၇ နာရီလောက်ကတည်းက တိုလူ့ဆီကနေ အရက်နံ့ရနေတာကို သတိပြုမိခဲ့ပါတယ်။
သူမက အရက်ဖြတ်စခန်းတစ်ခုရဲ့ကတ်ပြားတစ်ခုကို သူမရဲ့အလုပ်ဆင်း အချိန်ဇယားနှင့်အတူ သူ့လက်ထဲ တိတ်တဆိတ် ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
"မင်း အရက်သောက်မယ့်အစား... စကားပြောချင်ရင် မနက်တိုင်း ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်" လို့ နှစ်ယောက်ထဲကြားရုံ မှာလိုက်ပါတယ်။
ခြောက်လအကြာမှာ အရက်ပြတ်ပြီး သူပြန်ရောက်လာပါတယ်။ မျက်ရည်တွေနဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပါတယ်။
သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးကိုလည်း ကူညီခဲ့ပါတယ်။
ဒိုင်ယန်းက သူမရဲ့ခရီးစဉ်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ပြီး တစ်နေ့လျှင် တံတားကို ငါးကြိမ်လောက် ဖြတ်နေတာ သတိထားမိပါတယ်။
သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ဟာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းနေလို့ လမ်းကြောင်းတွေ ရှုပ်ထွေးလာနေတယ်ဆိုတာ သူ သတိပြုမိပါတယ်။
ဒိုင်ယန်းက သက်ကြီးရွယ်အိုကာကွယ်ရေးဌာနကို အကြောင်းကြားခဲ့ပါတယ်။
သူတို့ဟာ အစောပိုင်း'အယ်လ်ဇိုင်းမား'ရောဂါရှိနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပါတယ်။
ထိုအမျိုးသမီးဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိခိုက်မီ အကူအညီ ရသွားခဲ့ပါတယ်။
ဒိုင်ယန်းက မှတ်စုစာအုပ် တစ်အုပ် ဆောင်ထားပါတယ်။
သူမရဲ့တံတားပေါ် ကိုဖြတ်သန်းသွားကြတဲ့ သူတွေထဲက ဒုက္ခရောက်နေသူတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။
သူမက အိမ်ရာမဲ့ စစ်မှုထမ်းဟောင်းတစ်ယောက်ကို နေစရာ ရှာပေးခဲ့ပါတယ်။
အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်ခံရသူတစ်ယောက်ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကိုမြင်တဲ့အခါ ရဲကိုခေါ်ပြီး လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။
မိမိကိုယ်ကို သတ်သေဖို့ ကြံစည်နေတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်လူငယ်တစ်ယောက်ကို...
"မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ?''
" မင်းအကြောင်း ပြောပြပါဦး" လို့ ရိုးရှင်းတဲ့ စကားတွေ အပြန်အလှန်ပြောပြီး ကယ်တင် နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
တစ်နေ့မှာ ဒိုင်ယန်းရဲ့ တံတားဖြတ်သန်းခ ကောက်တဲ့ နေရာလေးကို အလိုအလျောက် စက်တွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်ပါတယ်။
ဘတ်ဂျက်ဖြတ်တောက်မှုကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။လုပ်သက် ၂၈ နှစ်ကြာပြီးနောက် သူမ အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။
နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ တံတားနားမှာ ကား ၂၀၀ ခန့်ဟာ တံတားဖြတ်ဖို့မဟုတ်ဘဲ ဆန္ဒပြဖို့ လာရောက် တန်းစီနေခဲ့ကြတာပါ။
ယခုဆို အလုပ်သင်ဆရာဝန် ဖြစ်နေတဲ့ ''တိုင်လာ''က ဦးဆောင်တာပါ။
အရက်ပြတ်သွားတဲ့ စီးပွားရေးသမားနဲ့သူ့မိတ်ဆွေတွေ.....အဘွားအိုရဲ့ သမီးနဲ့သူမရဲ့မိတ်ဆွေတွေ...သူမအကူအညီပေးခဲ့တဲ့ တခြားသူတွေ... အားလုံးရဲ့လက်ထဲမှာ....
"ဒိုင်ယန်းက... ဒီနေရာကနေ လူပေါင်းများစွာကို ကယ်ခဲ့တယ်" ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြပါတယ်။
ဒေသခံ သတင်းထောက်တွေ ရောက်လာကြပါတယ်။
" လူပေါင်းများစွာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကယ်တင်ခဲ့သည့် ဖြတ်သန်းခ ကောက်ခံသူ အလုပ်ထုတ်ခံရ" ဆိုသော သတင်းက ပျံ့နှံ့သွားပါတယ်။
ပြည်နယ်အစိုးရက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခဲ့ပြီး...
ဒိုင်ယန်းကို ပင်စင်အပြည့်နဲ့ စောစီးစွာ အနားယူဖို့ အဆိုပြုလိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် သူမ ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။
"လူတွေကို ဆက်မတွေ့ဘဲ နေဖို့ ကျွန်မ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး" လို့ သူမက ရိုးရှင်းစွာ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ယနေ့ဆို ဒိုင်ယန်းက အသက် ၆၉ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ ငွေကောက်ခံတဲ့အခန်းလေးထဲမှာပဲ အလုပ်လုပ်နေဆဲဖြစ်ပါတယ်။
အားလုံးကို မှတ်မိနေဆဲလည်းဖြစ်ပါတယ်။ ဖြတ်သန်းခ ၃ ဒေါ်လာ၊၅၀ ဆင့် ကောက်ခံရင်း အကူအညီလိုအပ်နေသူတွေကို ကူညီနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ သတိမထားမိတဲ့အရာကို ဒိုင်ယန်းက သတိထားမိနေတာကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။
ငွေပေးငွေယူတိုင်းက လူသားချင်း ဆက်နွှယ်ပေးတဲ့ အခိုက်အတန့်ဖြစ်ပါတယ်။သူမဟာ တံတားဖြတ်သန်းခ ကောက်ခံတဲ့အခိုက်အတန့်ကို၊ လူတွေအပေါ် ကူညီတဲ့ အလုပ်အဖြစ်ပါ ပြောင်းလဲလုပ်ကိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကိုယ်အကူအညီပေးလိုက်တဲ့ ဘယ်သူစိမ်းမဆို တခြားသူတွေအတွက် အရေးပါတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်နိင်ပါတယ်။
အောင်မြင်မှုဆိုတာ လူတွေကို ဘယ်လောက်မြန်မြန် ရှေ့ကို ရောက်စေတယ်ဆိုတာနဲ့ တိုင်းတာရတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ အလိုအပ်ဆုံးအချိန်မှာ ဘယ်လောက် နှေးနှေး ရပ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာနဲ့ တိုင်းတာရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူတို့ကို အကူအညီပေးဖို့ ကုထုံးပညာရှင်ဘွဲ့တွေ ၊ သူရဲကောင်းဝတ်ရုံတွေ မလိုအပ်ပါဘူး။
သူတို့ ပြိုကွဲနေချိန်မှာ အာရုံစိုက်ပေးနေဖို့ပဲလိုအပ်တာပါ။
သူတို့ကို မြင်တယ်။ သူတို့ကို သတိထားမိနေတယ်။ သူတို့က အများအကြားမှာ ပျောက်ကွယ်မနေကြောင်း သက်သေပြဖို့ပါပဲ။
တံတားဖြတ်သန်းခ ကောက်ခံတဲ့ အခန်း တစ်ခန်း၊ မှတ်စုစာအုပ် တစ်အုပ်....လူတွေရဲ့ဒုက္ခတွေကို မကြည့်ဘဲ နေရန် ငြင်းဆန်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်....သူမက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူ့ပတ်ဝန်းကျင်းကို အကျိုးပြုခဲ့ပါတယ်။
တံတားဖြတ်သန်းခ ကောက်ခံနေတဲ့ ဒိုင်ယန်းဆီမှာ နောက်ထပ် တံတားတစ်စင်းရှိပါသေးတယ်။
အဲ့ဒီတံတားက သူမရဲ့ ကြင်နာမှုတွေနဲ့တည်ဆောက်ထားပြီး.... ရည်မှန်းချက်တွေရှိတဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းနဲ့ ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ မျှော်လင့်ခြင်း တံတားပါပဲ။ဒီတံတားအတွက်တော့ ဖြတ်သန်းခ ပေးစရာ မလိုပါဘူး။
Saya U Khin Zaw ( ဘာသာပြန် )
HNKA Burmese Blog မျှ ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။
မြန်မာပြည်သားတွေ မွဲသွားတာဟာ "ငွေမည်း"တွေကြောင့်လည်း ပါတယ်လို့ ဆိုရမယ်။
မြန်မာပြည်နဲ့ မပြောဘဲ အခြား သန့်ရှင်းတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြောရင် နားလည်လွယ်လိမ့်မယ်။
သန့်ရှင်းတယ်လို့ ပြောပေမယ့် သန့်ရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုလို့ ဆိုကြစို့။
===
ဥပမာ-
သန့်ရှင်းနိုင်ငံ။
လူတစ်စုဟာ အရင်က မွဲတယ်။
ရုတ်တရက် ငွေရတယ်။ ကျိကျိတက် ချမ်းသာလာတယ်။
"သူဟာ ဒီငွေကို ဘယ်က ရသလဲ"
အပြင်းအထန် လိုက်ကြပါတယ်။
- လာဘ်ပေးလာဘ်ယူလား?
- အခွန်ရှောင်လား?
- မူးယစ်ဆေးလား?
- လိမ်လည်တာလား?
- ခိုးလာတာလား?
စသည်။
ငွေမည်းဖြစ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် လူကိုလည်း အရေးယူမယ်။ ငွေကိုလည်း သိမ်းမယ်။
===
ဘာပြုလို့ အပြင်းအထန်လိုက်ကြတာလဲ?
ငွေမည်းကလည်း ငွေပါပဲ။
ငွေမည်းကို ဒီအတိုင်း ပေးသုံးလိုက်လို့ မရဘူးလား?
ဥပမာ-
မူးယစ်ဆေးလုပ်ငန်းကနေ လူတစ်ဦးက သိန်းပေါင်း (၅) သိန်းလောက် ဝင်ထားတယ်ဆိုပါစို့။
ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျားပတ်ဝန်းကျင်က "ငွေမည်းလည်း ငွေပါပဲ"လို့ ခွင့်လွှတ် နားလည်ပေးတတ်တယ်။
ဆိုတဲ့အခါ ငွေမည်းသမားက ခင်ဗျားပတ်ဝန်းကျင်မှာ အိမ်, ခြံ, မြေတွေ လိုက်ဝယ်မယ်။
ခင်ဗျားက ပေ (၄၀-၆၀) ကို သိန်း (၆,၀၀၀) လောက်ပဲ တတ်နိုင်မယ်။
ငွေမည်းသမားက သိန်း (၇,၀၀၀) ပေးပြီး ဝယ်သွားမယ်။
ခင်ဗျားက သိန်း (၃၀,၀၀၀) တတ်နိုင်တယ်။
ငွေမည်းသမားက သိန်း (၃၅,၀၀၀) ပေးမယ်။
ခင်ဗျားက ဖြူဖြူစင်စင် အလုပ်လုပ်တယ်။
ဟိုလူက ငွေမည်းရှာတယ်။
ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက မျတသင့်တင့်တယ်လို့ ယူဆတဲ့ ဈေးနှုန်းထက် ပိုပေးပြီး ဝယ်သွားတယ်။
အဖိုးတန်မြေတွေကို သူက ပိုင်သွားတယ်။ ခင်ဗျားက ဈေးကို မီအောင် မနည်းကြိုးစားရတယ်။
ငွေဖြူလုပ်ငန်းမှာ မနည်းမနော ရုန်းကန်ရပြန်တယ်။
ခင်ဗျား မျှတတယ်လို့ ခံစားရသလား?
မျှတတယ်လို့ ခံစားရရင် ခင်ဗျား မှားနေပြီ။
သေချာပေါက် ခင်ဗျားဟာ ဖြူဖြူစင်စင် အလုပ်လုပ်ရကျိုး မနပ်တော့ဘူး။
ဒါနဲ့တောင်မှ သန့်ရှင်းနိုင်ငံတွေရဲ့ ငွေမည်းလိုက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို အပြစ်မြင်နေသေးတယ်။
"သူ့ကုသိုလ်နဲ့သူ ချမ်းသာတာ၊ သုံးပါစေလား"
===
ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဟာ တိုင်းပြည်ဖွံ့ဖြိုးရေးရန်ပုံငွေတွေကို အလွဲသုံးစား လုပ်တယ်။
ကျိကျိတက် ချမ်းသာလာတယ်။
ငွေမည်းပဲ။
"ငွေမည်းပဲဖြစ်ဖြစ်, သုံးပါစေတော့လား၊ သူ့ကုသိုလ်နဲ့သူ လုပ်ပိုင်ခွင့် ရနေတာ၊ သနားပါတယ်"
သူက သူ့ဇနီးကို မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ချမ်းသာတယ်လို့ ပြောမယ်။
ခင်ဗျားပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆိုင်တွေ, ကုမ္ပဏီတွေ, စီးပွါးရေးလုပ်ငန်းတွေ ထောင်မယ်။
ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ငန်းက သိန်း (၃,၅၀၀) တန်တယ်လို့ ဆိုပါစို့။
ခင်ဗျားလုပ်ငန်းရှိတဲ့ လမ်းထဲမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး လုပ်ငန်းပြိုင် ဖွင့်မယ်။
ခင်ဗျားလုပ်ငန်းကို နောက်မှ လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်တာ။
အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားကြမယ်။
ခင်ဗျားက ငွေမည်းကို ပြိုင်ဆိုင်ဖို့ ငွေဖြူ သိန်း (၂၀၀၀) ထပ်လိုက်မယ်။
ဒါပေမယ့် ငွေမည်းဘက်က သိန်း (၈,၀၀၀) လည်း လိုက်နိုင်တယ်။ (၂၀,၀၀၀) လည်း လိုက်နိုင်တယ်။
နောက်ပိုင်း ခင်ဗျား ငွေဖြူနဲ့ မ,တည်ထားတဲ့ လုပ်ငန်း ပြုတ်သွားမယ်။
ငွေမည်းသမားက နိုင်ငံခြားမှာ သွားပြီး ဆေးကုတယ်။
ခင်ဗျားက ဆေးကုဖို့ ဘာပေါင်ရမယ် မသိလောက်အောင် အကြပ်အတည်း ရိုက်နေပြီ။
မျှတတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လား?
ထင်ရင် ခင်ဗျားဦးနှောက်မှာ အနည်းဆုံး (၁) ခန်း လွတ်နေပြီ။
===
လူတစ်စုဟာ လိမ်လည်တဲ့ လုပ်ငန်းကို အကြီးအကျယ် လုပ်ကြတယ်။
ကျိကျိတက် ငွေဝင်တယ်။ ထားစရာ မရှိလောက်အောင် ဝင်ကြတယ်။
ငွေမည်းပဲ။
နယ်ဘက်မှာ မြေတွေ လိုက်စုမယ်။
အရင်က နယ်ဘက်မှာ မြေတစ်ကွက်ကို ဆယ်ကြီးဂဏန်းလောက်နဲ့ ရနိုင်လိမ့်မယ်။
အခုကျတော့ ရာကြီးဂဏန်း ဖြစ်သွားတယ်။
ငွေဖြူသမားတွေ မလိုက်နိုင်တဲ့နောက် နယ်ဘက် မြေတွေ အတော်များများကို လိမ်လည်လုပ်ငန်းရှင်တွေက ပိုင်သွားမယ်။
မျှတတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်သလား?
အကယ်၍ ငွေမည်းသမားတွေက လူမျိုးခြားတွေ ဖြစ်နေပါပြီဆိုရင်,
ပြီးတော့ နိုင်ငံမြေ တဝက်လောက်ကိုလည်း လူမျိုးခြားတွေက ပိုင်သွားပါပြီဆိုရင်
ခင်ဗျားတို့ ငွေဖြူသမားတွေက ဘာမှားနေလို့လဲ?
===
ငွေမည်းတွေဟာ
ငွေဖြူလောကကြီးရဲ့ ထမင်းအိုးအသီးသီးကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်တယ်။
ခင်ဗျား မွဲနေတာဟာ ငွေမည်းတွေကြောင့်လည်း ပါတယ်လို့ ပြောရင် မမှားဘူး။
===
သန့်ရှင်းနိုင်ငံတွေမှာ လူဖြစ်ရတာက မတန်ဘူး,
ဗုဒ္ဓဘာသာနိုင်ငံမှာ လူဖြစ်ရတာကပဲ ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုမှာ စက်ဆုတ်စရာ ကောင်းတာ တစ်ခုရှိတယ်။
အဲဒီနိုင်ငံမှာ ငွေမည်းနဲ့ ကုသိုလ်ပြုရင်တောင်
"အကုသိုလ်က သပ်သပ်၊ ကုသိုလ်က သပ်သပ်လေ"
"သွားမရောနဲ့"
"သူအကုသိုလ်လုပ်တုန်းကလည်း အကုသိုလ်ရခဲ့တာပဲ၊ ကုသိုလ်လုပ်တော့လည်း သာဓုခေါ်ရမှာပဲ"
ဒီသဘောတရား ဒီအတွေးအခေါ်။
ဘာလို့ စက်ဆုတ်စရာ ကောင်းတာလဲ?
ခင်ဗျား ဉာဏ်မီရဲ့လား?
စော်ကားရာ ရောက်သွားရင်လည်း တောင်းပန်ပါတယ်။
မေးကြည့်တာပါ။
===
ငွေဖြူသမားတွေဟာ လေးစားစရာပါ။
ဘဝကို ဖြူဖြူစင်စင် ဖြတ်သန်းဖို့ ကြိုးစားကြရှာပါတယ်။
ဘုရားရှင် ဟောမိန့်တဲ့ သမ္မာအာဇီဝကို ကြိုးကြိုးပမ်းပမ်း ကျင့်သုံးကြတာ။
ခင်ဗျားက သမ္မာအာဇီဝကို ကျင့်သုံးရင်း ဆန်အိုးက ပိုပိုပြီး ဂျောက်ဂျောက်သံ မြည်လာပါတယ်ဆိုရင် ငွေမည်းသမားတွေကို မပြိုင်နိုင်တော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ခေတ်ပျက်ကြီးမှာ ခင်ဗျားကတော့ ပင်ပန်းဆင်းရဲလို့။
ရုန်းကန်ရလို့။
ငွေမည်းသမားတွေက တောက်တောက်ပြောင်ပြောင် စားစားသောက်သောက်။
သူတို့ကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားတို့က မွဲသွားခဲ့တာ။
ခင်ဗျားတို့ပတ်ဝန်းကျင် လူတွေကပဲ သူတို့ကို ချမ်းသာအောင် လုပ်ကျွေးခဲ့ကြတာ။
ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း အပြစ်တင်ခွင့် မရှိဘူး။
"ငါ့အတိတ်ကံကိုက ညံ့တာ"
"အတိတ်မှာ ဒါန နည်းခဲ့တာ"
ခင်ဗျားမတတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏမျိုးနဲ့ ငွေမည်းသုံးပြီး ကုသိုလ်ပြုရင်တောင် ခင်ဗျားက သာဓုခေါ်လိုက်ရသေးတယ်။
နောက်ဆုံးမှာ ခင်ဗျားကိုးကွယ်တဲ့ ဆရာတော်ကြီးကတောင်မှ ခင်ဗျားကို အရေးမလုပ်တော့ဘဲ ငွေမည်းကုသိုလ်ရှင်တွေကိုပဲ ပြုံးပြတော့တယ်။
ခင်ဗျားက ဘာမှားလို့လဲ?
===
သန့်ရှင်းနိုင်ငံတွေမှာကျတော့ ငွေမည်းတွေကို အမဲလိုက်ပါတယ်။
ဖမ်းဆီးပြီး အရေးယူတယ်။ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းတယ်။
သူတို့ရဲ့ စီးပွါးရေးလောကကြီးထဲမှာ ငွေဖြူသမားတွေကိုပဲ ရှင်သန်ခွင့်, ကြီးပွါးခွင့် ပေးပါတယ်။
သူတို့နိုင်ငံရဲ့ ငွေဖြူလုပ်ငန်းတွေဟာ ပြေလည်ကြတယ်။ ဖူလုံကြတယ်ဆိုရင်-
သူတို့ဟာ နိုင်ငံအလိုက် အတိတ်ကံကောင်းကြတာ မဟုတ်ပါ။
"လူတွေ မညံ့ကြတာ"
လူတွေက မညံ့ကြလို့ပါ။
===
ဒါ့ကြောင့် ငွေဖြူလူမွဲတွေကို အမြဲပြောနေရမှာက
"အတိတ်ကံကောင်းဖို့ထက် လူတော်ဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်"
"ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းကို အတိတ်ကံက ဆောက်မပေးနိုင်ရင်တောင် လူတော်တွေက တည်ဆောက်ယူနိုင်စွမ်း ရှိရမယ်"
"အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့ အခြေခံအချက်က မညံ့ကြဖို့ပဲ"
"ကံညံ့ရုံနဲ့ လူပါ လိုက်ပြီး ညံ့မပစ်ကြဖို့ပဲ"
"ကံကောင်းဖို့ကိုပဲ လုပ်ပြီး လူတော်အောင် မလုပ်ချင်တာမျိုးကို ရှောင်ကြဖို့ပဲ"
Click here to claim your Sponsored Listing.
