Gay Confession

[រឿងប្រលោមលោក]៖ សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគ ១០

ការជួបជុំ និងពន្លឺនៃអរុណរះថ្មី (វគ្គបញ្ចប់)
សម្រែកស្ងាត់ៗនៃម៉ាស៊ីនវាស់ចង្វាក់បេះដូងបន្លឺឡើងក្នុងមន្ទីរពេទ្យក្រុងកំពង់សោម។ វិសាលដើរចូលទៅយឺតៗ ដោយមានសីហាឈររង់ចាំនៅមាត់ទ្វារ។ វីរៈកំពុងអង្គុយផ្អែកខ្នងនឹងគ្រែ ភ្នែកសម្លឹងទៅក្រៅបង្អួចដែលមើលឃើញផ្ទៃសមុទ្រនាពេលរាត្រី ទឹកមុខស្រពោនហាក់លែងមានវិញ្ញាណ។
នៅពេលឮសំឡេងដានជើង វីរៈងាកមកយឺតៗ ពេលឃើញវិសាល ភ្នែករបស់គាត់ស្រាប់តែរង្គើ។ "ឯង..." វីរៈខ្សឹបដោយសំឡេងស្អកៗ។ វិសាលមិននិយាយអ្វីឡើយ គេដើរទៅជិត រួចដាក់កំណត់ហេតុពណ៌ខ្មៅនៅលើភ្លៅរបស់វីរៈ ហើយលុតជង្គង់ចុះក្បែរគ្រែ។
"បងវីរៈ... ខ្ញុំសុំទោស" វិសាលនិយាយទាំងទឹកភ្នែក "ខ្ញុំសុំទោសដែលប្រើការឈឺចាប់របស់បងមកលេងសើច។ ខ្ញុំសុំទោសដែលធ្វើឱ្យបងត្រូវស្លាប់ម្ដងទៀតនៅក្នុងចិត្ត"។
#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងប្រលោមលោក]៖ សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគ ៨
វិប្បដិសារី ២០ ឆ្នាំ
វិសាលសង្កេតឃើញទឹកមុខវីរៈប្រែប្រួលបន្តិចម្តងៗ ពីភាពសង្ឃឹមទៅជាភាពភ្ញាក់ផ្អើល ពីភាពភ្ញាក់ផ្អើលទៅជាភាពតក់ស្លុត ហើយចុងក្រោយគឺរលាយបាត់ទៅជាតំណក់ទឹកភ្នែកដែលហូរហាមមិនឈប់។ វីរៈអានទំព័រដំបូងៗដែលសេរីបុត្របានរៀបរាប់ពីថ្ងៃដែលពួកគេបានជួបគ្នា៖
"ថ្ងៃទី ១៥ ខែមេសា ២០០០៖ ខ្ញុំបានជួបគេនៅមាត់ទន្លេ។ គេឈ្មោះវីរៈ។ គេមានស្នាមញញឹមដែលធ្វើឱ្យពិភពលោករបស់ខ្ញុំលែងឯកោ។ ខ្ញុំមិនដឹងថាហេតុអីទេ តែពេលខ្ញុំឃើញគេ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំបានរកឃើញផ្ទះពិតប្រាកដសម្រាប់វិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំហើយ។"
#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងប្រលោមលោក]៖ #សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគ ៧

ផែនការសងសឹក
ពន្លឺថ្ងៃនាពេលរសៀលចាំងកាត់តាមវាំងននស្តើងនៃបន្ទប់គេងរបស់វិសាល ជះពន្លឺពណ៌មាសស្រអាប់មកលើផ្ទៃគ្រែដែលរាយប៉ាយទៅដោយរូបថតសខ្មៅ និងសៀវភៅកំណត់ហេតុពណ៌ខ្មៅដែលនៅជាប់នឹងដៃជានិច្ច។ វិសាលអង្គុយធ្មឹង សម្លឹងមើលរូបភាពទាំងនោះដោយកែវភ្នែកត្រជាក់ស្រេប។ សីហាដែលអង្គុយក្បែរនោះ សង្កេតមើលមិត្តភក្តិដោយក្ដីបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង។
"វិសាល... ឯងពិតជាសម្រេចចិត្តច្បាស់ហើយមែនទេ?" សីហាសួរដោយសំឡេងស្រទន់ បំបែកភាពស្ងាត់ជ្រងំ។
វិសាលមិនឆ្លើយភ្លាមៗឡើយ។ គេលើករូបថតមួយសន្លឹកដែលសេរីបុត្រ និងវីរៈកំពុងញញឹមរកគ្នាឡើងមកពិនិត្យ។ ស្នាមញញឹមរបស់សេរីបុត្រក្នុងរូបនោះមើលទៅភ្លឺថ្លា និងពោរពេញទៅដោយក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងបរិសុទ្ធបំផុត។
"ឯងឃើញរូបនេះទេ?"

#ប្រលោមលោកខ្មែរ

ភាគ ៦ ហាងកាហ្វេ "The Memory"
ព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍ដ៏មានន័យបានឈានចូលមកដល់ ។ មេឃនៅភ្នំពេញចាប់ផ្ដើមស្រឡះបន្តិច ប៉ុន្តែខ្យល់បក់មកនៅតែមានភាពត្រជាក់ស្រេបខុសពីធម្មតា ។ ក្នុងបន្ទប់គេងរបស់វិសាល សម្លៀកបំពាក់ជាច្រើនសន្លឹកត្រូវបានរាយប៉ាយនៅលើគ្រែ ។ វិសាលឈរសម្លឹងមើលកញ្ចក់ទាំងទឹកមុខស្លេកស្លាំង បេះដូងលោតញាប់ដូចជាអ្នកដែលរៀបនឹងឡើងសម្ដែងលើឆាកជីវិតដ៏ធំមួយ ។ គេលូកដៃទៅប៉ះសក់រួញអង្កាញ់តិចៗរបស់ខ្លួន រួចរៀបចំវាឱ្យដូចទៅនឹងស្ទីលសក់របស់សេរីបុត្រក្នុងរូបថតចាស់ ។
"សីហា... ខ្ញុំភ័យណាស់។ តើខ្ញុំគួរមានអារម្មណ៍បែបណា ពេលទៅដល់កន្លែងរបស់មនុស្សដែលទុកឱ្យខ្ញុំស្លាប់ទាំងឯកោ?" វិសាលនិយាយព្រមទាំងងាកមុខទៅសីហាទាំងជ្រួញចិញ្ចើម....
#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងប្រលោមលោក]៖ #សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគទី៥
តាមរក «វីរៈ»
ព្រឹកថ្ងៃច័ន្ទដំបូងនៃសប្តាហ៍ថ្មី មេឃនៅភ្នំពេញហាក់ស្រអាប់ខុសពីធម្មតា ពពកខ្មៅដុំៗអណ្តែតត្រដែតបាំងពន្លឺព្រះអាទិត្យ ហាក់ដូចជាចង់បង្អុរភ្លៀងមកម្តងទៀត។ នៅក្នុងថ្នាក់រៀនអក្សរសាស្ត្រ សំឡេងកង្ហារពិដានបក់រវិចៗ លាយឡំនឹងសំឡេងខ្សឹបខ្សៀវរបស់និស្សិត។ វិសាល អង្គុយនៅតុខាងក្រោយគេបង្អស់ ទឹកមុខរបស់គេស្លេកស្លាំង ភ្នែកទាំងគូបង្កប់ដោយភាពម៉ឺងម៉ាត់ខុសពីធម្មតា។ ក្នុងកាតាបរបស់គេ មានសៀវភៅកំណត់ហេតុពណ៌ខ្មៅដែលគេក្តាប់ជាប់មិនលែង ហាក់ដូចជាខ្លាចវានឹងរលាយបាត់ទៅវិញ។
វិសាលមិនអាចរស់នៅជាមួយមន្ទិលសង្ស័យដែលកាត់សម្លាប់បេះដូងគេរាល់យប់នេះបានទៀតទេ។ គេសម្រេចចិត្តថា គេត្រូវតែស៊ើបរកបុរសឈ្មោះ "វីរៈ" នេះឱ្យឃើញ ទោះបីជាត្រូវប្រើវិធីណាក៏ដោយ....
#ប្រលោមលោកខ្មែរ