Cafe Maan

کافه مان / عصر این روزها
اینجا فرصت آن را دارم که تنبلی کنم . می دانی به نظرم تنبلی و در واقع امکان یا فرصت تنبلی کردن نعمتی است. یا حداقل برای کاری که من می خواهم بکنم چارچوبی که تنبلی و کندی فراهم می کند یک ضرورت است. به نظرم میشود یا مفید است که اصلن کاستی یا ناتوانی خودمان را تبدیل به نیروی ایجابی بکنیم که از درون آن میشود به اوضاع و امور نگاه کرد. وقتی از تنبلی حرف می زنم منظورم امکان بیرون بودن از زندگی یا زندگی کردن در حاشیه ی زندگی ست.
برگرفته از نامه ی مجید اخگر/ مجله حرفه هنرمند بهار نود و دو