4Drivers

Ποιο είναι το αυτοκίνητο που, αν μπορούσες, θα 'θελες να 'χες σ' όλες τις γενιές του; 

Μεταξύ των βενζινοαίματων, συνυπάρχει και ο φετιχισμός. Ειδικά αν πρόκειται για κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο με το οποίο συνδέονται.

Εν προκειμένω, σε μπλε, λαχανί και γαλάζιο. Αποχρώσεις τριών γενεών του RS, αυτοκινήτου που αγαπήσαμε στο 4Drivers. Δικαίως δείχνει χαρούμενος ο ιδιοκτήτης τους.

Photo: Αρχείο Μ. Τσαντάκη / 4Drivers

Χωμένος στις αγγελίες αυτοκινήτων. Κάτι σαν το Pinterest των ανδρών. Ένας αναγνώστης γράφει για τη χρονομηχανή του. Έτσι περιγράφει τον εθισμό τού να χαζεύει αγγελίες αυτοκινήτων που αγάπησε.

Kύριε Σακαρίδη, το πληκτρολόγιο του 4Drivers είναι δικό σας.

Link στο 1ο σχόλιο 📍

#ΣανΣήμερα
Η μέρα που σκοτώθηκε ο Ζιλ Βιλνέβ. Αυτός ο μικρόσωμος, ήρεμος, πάντα χαμογελαστός τύπος, που ενέπνεε ένα ιταλικό ταμπεραμέντο (αν και γαλλοκαναδός), μετατρεπόταν σε «διάβολο» όταν βρισκόταν πίσω από τιμόνι οποιουδήποτε μηχανοκίνητου

Το προσωνύμιο «Ο Διάβολος της ταχύτητας» δεν το έδωσε κάποιος τυχαίος, αλλά ο μεγάλος Nίκι Λάουντα.

O Βιλνέβ άνηκε σε αυτή την κάστα οδηγών, που τα όριά τους ήταν πολύ πιο πέρα απ' αυτά των μηχανών.

Είχε αυτή τη λάμψη του τρελού στα μάτια. Όπως ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά, ήθελε να είναι ο γρηγορότερος σε κάθε γύρο.

Στο Zandvoort το 1979, κυριολεκτικά στον αέρα, με τρεις τροχούς και διαλυμένη την πίσω ανάρτηση της 312Τ4.

Κατάφερε να επιστρέψει στα πιτς και έκανε νοήματα στους μηχανικούς, «φτιάξτε το να ξαναμπώ», ενώ αυτοί τον κοιτούσαν με απορία.

Ή στο βρεγμένο Watkins Glen, την ίδια χρονιά, να «γράφει» τον διαστρικό χρόνο των έντεκα δευτερολέπτων ταχύτερο από τον δεύτερο, και ομόσταβλό του, Τζόντι Σέκτερ. Έντεκα, ναι, δεν είναι τυπογραφικό λάθος.

Το έπος, βέβαια, γράφτηκε στην Dijon-Prenois, που με αντίπαλο τον Rενέ Αρνού, μας χάρισαν τη καλύτερη μάχη στα χρονικά της F1.

Με έναν ασύλληπτο οδηγικό ιπποτισμό, παλεύοντας κυριολεκτικά ρόδα με ρόδα. Και όλα αυτά για μια δεύτερη θέση.

Το 1982, επιτέλους η Ferrari με την 126C2, είχε μονοθέσιο για πρωτάθλημα. Στην ιστορία έχει μείνει σαν μια «καταραμένη» χρονιά.

H «προδοσία» από μέρους του Πιρονί στην Imola (ο Ζιλ ορκίστηκε να μην του ξαναμιλήσει ποτέ), το ατύχημα και ο θάνατος του Βιλνέβ στο Zolder και μετά, σα θεία δίκη και τριτώνοντας το κακό, το ατύχημα του Πιρονί στο Hockenheim και η αποχώρησή του, ουσιαστικά, από την F1.

Ο Βιλνέβ ήθελε απλώς να οδηγεί. Οτιδήποτε, οπουδήποτε και να πηγαίνει σαν τον άνεμο. Γεννημένος με ένα επιπλέον γονίδιο, αυτό της υπερστροφής ισχύος.

Αν ο Φάουστ είχε πουλήσει την ψυχή του στον διάολο, τότε σίγουρα ο Βιλνέβ την είχε πουλήσει στην ταχύτητα.

Χαρακτηριστικά, o Ζακ Λαφίτ, είχε πει: "Ι know that no human being can perform miracles, but Gilles made you wonder sometimes. He was that quick".

Κείμενο: Γ. Δημόπουλος
Photo: f1. com / Αρχείο Γ. Δημόπουλου

Nτιζάιν «ρουλς»
Αφορμή για αυτό που διαβάζεις είναι το νέο Twingo. Αν δεν το ‘χεις δει, δες το. Αν μετράς ήδη κάποιες δεκαετίες ζωής, θα σου θυμίσει εκείνο το αρχετυπικό. Αν είσαι εικοσάρης, θα σου φανεί λιγότερο γνωστό.

Παραδόξως, κάνα δυο κηπουροί στη γειτονιά μου έχουν τέτοια. Προφανώς τους βολεύουν, καθότι χωράνε πολύ πράμα, λόγω του πανέξυπνου packaging των Γάλλων.

Λογικά, πρέπει να έχουν κάνει άπειρα χιλιόμετρα κακομεταχείρισης, αλλά ωστόσο τα βλέπω να αντέχουν ακόμη.

Σε κάθε περίπτωση, το νέο ηλεκτρικό μίνι της Renault, τουλάχιστον από σχεδιαστική άποψη, τα «σπάει».

Σκρόλαρα τα περισσότερα ευρωπαϊκά Μέσα και δεν είδα πουθενά παραμικρή υπόνοια αμφισβήτησης του σχεδιαστικού colpo grosso της Renault - μιας Renault που είναι σε δημιουργικό οίστρο, μετά και το νέο «5άρι».

Το Twingo είναι μικρό, χαριτωμένο -ακόμα και το ίδιο το όνομά του- και μοιάζει με pet.

Σα μικρό κατοικίδιο με ρόδες. Πώς να μην το συμπαθήσεις;

Βέβαια, τα διαπιστευτήρια οφείλεται να δοθούν στην πρώτη γενιά, τότε, από τη δεκαετία του ’90.

Ήταν τόσο «μπροστά» από τον ανταγωνισμό. Σχήμα ενός όγκου, άψογη περιμετρική ορατότητα, συρόμενο πίσω κάθισμα, ακροβολημένοι τροχοί και χαρούμενα πατρόν στις επενδύσεις.

Βάλε δίπλα-δίπλα τις φωτογραφίες, το παλιό με το καινούργιο, και θα δεις ότι υπάρχει αξιοποίηση του τελευταίου σχεδιαστικού ευρήματος.

Δεν είναι μόνο τα φανάρια στο καπό που μοιάζουν σα να σε κοιτάζει με ορθάνοιχτα μάτια ένα βατραχάκι.

Δεν είναι μόνο η απλότητα των όγκων ή οι λεπτομέρειες στο εσωτερικό.

Είναι ο συνολικός διάδοχος ενός σχήματος που μοιάζει σα να μην μεσολάβησαν καθόλου ενδιάμεσες γενιές, σαν το νέο Twingo να είναι ο άμεσος εξελικτικός κρίκος.

Κατευθείαν «πτήση»: από το 1992 στο 2026.

Μαζί και η επιβεβαίωση πως όταν πέφτει στο τραπέζι η κουβέντα για μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, οι καλύτερες ιδέες αντλούνται από το παρελθόν. Ειδικά όταν ήταν τόσο ευφυείς.

Το ντιζάιν θριαμβεύει. Κοινώς, «ρουλς». Κι αυτό γιατί ο περισσότερος κόσμος, ακόμα κι εμείς ως άνθρωποι του Τύπου, σε πρώτο βαθμό ελκυόμαστε απ’ αυτό που βλέπουμε. Κι αυτό που βλέπουμε είναι πραγματικά ωραίο.

Αν τελικά κοστίζει και κάτω από €20.000, θα μας αρέσει ακόμα περισσότερο.

Κείμενο: John Konstantopoulos
Photo: Renault

Αυτή είναι η πραγματική ιστορία μίας ογδοντάχρονης κυρίας στην Ιαπωνία που, μετά από είκοσι πέντε χρόνια συμβίωσης με το αγαπημένο της -7, αποφάσισε να χωρίσει το δρόμο της μαζί του.

Κι όλο αυτό σε ένα βραβευμένο φιλμάκι που αξίζει να δεις.

Link στο 1ο σχόλιο