Altijd Kwetsbaar

Het is lang stil geweest hier.

Misschien een beetje te lang maar aangezien ik dit weekend al 4 maanden seroquel vrij ben. Wil ik toch nog eens een update plaatsen, het kan maar iemand helpen.

Fysiek gezien zijn de klachten helemaal weg. Tot twee maanden na de stop had ik nog last van een pijnlijke dunne darm. Want ja seroquel doet veel met lichaam en met je brein.

Hoe het nu gaat;
Vallen en opstaan, goede dagen en slechte dagen zoals iedereen, toch?

Als ik de mentale/emotionele impact mag beschrijven kan ik enkel zeggen dat seroquel onverwerkte dingen inpakt met een strik rond.
Wanneer je er dan mee stopt en er triggers op je pad komen, gaat de strik los en komen deze onverwerkte dingen weer boven.

Ik heb mentaal niet de diepe put gezien waar vele me voor waarschuwde.

Wat ik wel heel erg merk is de mentale weerbaarheid en het overweldigd raken door kleine dingen.

Ergens misschien wel spijt dat ik dit ooit heb moeten nemen. Want het lijkt alsof ik niets heb bijgeleerd, enkel uitgesteld.

Al herken ik wel de uitbundige Selena van vroeger terug, dat meisje waarvan het babbelwater nooit op is en soms een beetje too much kan zijn. (Excuses daarvoor 😅)

Mensen die me tijdens en na seroquel zien die daadwerkelijk een meer heldere Selena zien en deze veel beter vinden en blijkbaar zie je dit ook aan mijn uiterlijk. Dankjewel aan diegene met de complimentjes!☺️

Nu kijk ik toch ook wel reikhalzend uit naar November, dan ga ik aan de slag met professionals en met mezelf om te weten wat er gaande is.

Wie ik ben, hoe ik in mijn hoofd functioneer en wat ik hiermee kan doen om zo met babystapjes een rust te creëren in de chaos.

Een lange en niet vanzelfsprekende weg.

Dat het tijd is en ik er klaar voor ben?

Daar ben ik zeker van. ❤️

En met de steun van de mensen rondom mij en mijn twee lieve viervoeters (waar van eentje te spotten op de foto) komt dit traag maar zeker helemaal goed!