Medical Lab Technology M.L.T

محرقه انسانی Typhoid fever

👈مرض محرقه(Typhoid disease)
و معلومات مختصر درباره مرض محرقه:
تب‌محرقه ازاثر مصرف غذا یا آب‌ملوث با باکتری سلمونیلا
تایفی بوجود میآید. باکتری بالای جدار امعا حمله ور شده و
میتواند که ازطریق جریان خون به تمام عضویت منتشر
گردد. محرقه اغلباً بشکل مریضی غیر وصفی و تب شروع
شده که میتواند منجر به یک مریضی جدی و اختلاطات
چون پریتونیت، التهاب نسج دماغ، و حتی مرگ گردد.
نزد مریضی که تب مداوم بیشتر از ۷روز داشته و ملاریا
نزد وی رد گردیده باشد، تب محرقه مد نظر باشد.

👈تشخیص:
_ تب بلند عودکننده، شروع ناآشکار و آهسته، برای هفته ها دوام کند.
_ سرعت نبضان پائین تر ازحد متوقع.
_ خواب آلودگی و تغذی نادرست.
_ قبضیت در مراحل ابتدایی،
اسهالات در مراحل بعدی و استفراغ.
_ سرفه(اکثراً خشک) و درد بطنی.
_ سردردی و احتمالاً شخی گردن.
_ سرگنگسی واختلالات روانی، اختلاج ممکن نزد اطفال.
_ لکه های سرخرنگ در جلد بطن.
_ ضخامه طحال و کبد.

👈اختلاطات مرض:
_ شامل خونریزی های معایی که با موجودیت
خون تاریک یا تازه در مواد غایطه نمایان می‌شود.
_ سوراخ شدن روده‌ها(تثقب امعا)، التهاب کیسه صفرا،
التهاب گرده، التهاب سحایا(Meningitis)، التهاب
عضله قلب، التهاب مفاصل و التهاب عظام می باشد.

👈👈اهتمامات و تدابیر معالجوی:
👈۱- تداوی غیر دوایی
_ تجرید مریض.
_ ادامه تغذی کافی از طریق فمی مانند:غذای ساده و نرم.
_ بهترین وقایه محرقه مراعت‌نمودن‌ حفظ‌الصحه است.
مثلا: شستن‌دست‌ها بعداز قضای‌حاجت، موادغایطه و ادرار
مریض‌محرقه مدفون گردد تا از تکرار و سرایت مرض
جلوگیری شود. وهمچنان آب جوی و دریاها پس‌از جوش‌
دادن استفاده گردد. سبزیجات و ترکاری باید با نمک‌‌ یا‌
کلورین شسته‌شده بعد استفاده گردد...
_ نظارت بر خونریزی، کمخونی، اختلاج، التهابات، شاک و‌‌...
👈۲- تداوی دوایی
_ تجویز یک دوای ضد تب الی بهبودی تب.
_ تجویز انتی بیوتیک ها برای ۵-۷ روز.

کم خونی فقر آهن (Iron Deficiency Anemia)
شایعترین کم خونی که در جامعه ما دیده میشود کم خونی ناشی از کمبود آهن می باشد. که به اصطلاح به آن کم خونی فقر آهن گفته میشود. آهن یکی از عناصر اصلی و ضروری ساخت هیموگلوبین است. هیموگلوبین در انتقال اکسیجن از هوای بیرون به داخل ریه ها و سپس به جریان خون و درنهایت رساندن اکسیجن به انساج بدن نقش دارد. زمانی که آهن کمی به بدن برسد یا دفع آهن از بدن زیاد باشد این مریضی به وجود می آید . خانم های حامله باید از ماه چهارم باداری دوای آهن دریافت کنند. در سنین کم و اطفال شیر خوار نیز بعضاَ این کم خونی دیده میشود که علت آن عدم وجود آهن کافی در شیر مادر است. اختلالات تغذیوی در اطفالی که به مکتب میروند میتواند باعث کمبود آهن شود. همچنین در افراد مسنی که تنها زندگی می کنند و یا در مهمان خانه های موُسسات خیریه و یا خانه سالمندان هستند به علت بدغذایی یا اختلالات تغذیه ای ممکن است کم خونی مشاهده شود بخصوص آنهایی که از سلامت دهان و دندان خوبی برخوار دار نیستند و به علت عدم توانایی در جویدن و خوردند غذا معمولاً به اندازه کافی آهن دریافت نمی کنند.
درصدی بالایی از مریضان که مبتلا به خونریزی های سیستیم هاضمه می باشند دچار کمبود آهن و کم خونی ناشی از آن می شوند. خوشبختانه جنتیک در کمبود آهن و کم خونی فقر آهن دخالت مستقیمی ندارد . مگر اینکه مریضی های جنتیکی باعث فقر آهن در بدن شوند ولی معمولاً این‌مریضی ها به ندرت باعث کم خونی فقر آهن می شوند و از علل شایع فقر آهن محسوب نمی شوند.

عوامل فقدان آهن
1.کمبود آهن در مواد غذایی(Deficient diet)
2.سوه جذب (Malabsorption)
3.افزایش ضرورت به آهن (Increased requment)
4.ضیاع آهن (Iron loss)

علایم کمخونی فقر آهن
1.احساس خستگی زیاد
2. رنگ پریدگی
3.خونریزی شدید هنگام عادت ماهوار
4.کمبود تنفس
5. سندروم پای بی قراری
6.سر دردی
7.تپش قلب
8.هوس خوردن یخ و خاک
9.بدون دلیل دچار شدن به اضطراب
10.ریزش مو
11.گیاه خواری
12.کم کاری غده ای تایراید.
13.ناخن های قاشقی شکل

عوامل افزایش دهنده جذب آهن و منابع غذایی آنها
1.اسید سیتریک و اسید اسکوربیک یا ویتامین C که در آلو، خربوزه، گلپی ، کرم ، سبزی ها ، مالته، لیمو، سیب، و غیره وجود دارند می توانند عوامل افزایش دهنده جذب آهن در بدن باشند.
2.اسید مالیک و اسید تارتاریک که در زردک، کچالو ، کدو ، بادنجان رومی ، و شلغم موجود اند نیز سبب افزایش جذب آهن میشود.
3.محصولات تخمیری مثل سس سویا نیز در این دسته از عوامل گنجانده می شود.

توصیه های مهم در گرفتن غذا ها
1.استفاده از غذا هایی که غنی از آهن می باشند.
2.استفاده از منابع غذایی حاوی ویتامین سی هر وعده غذایی جهت جذب بهتر آهن .
3.پرهیز از مصرف چای یا قهوه همراه یا بلافاصله بعد از غذا
4.برطرف کردن مشکلات سیستیم هاضمه.
5.استفاده از غلات وحبوبات

تشخیص کم خونی فقر آهن
برای تشخیص این مریضی باید ابتدا داکتر معالج به علایم کلنیکی توجه نماید. توجه به زبان و ضایعات دهانی و گوشه لب ها بسیار کمک کننده می باشد و یا ناخن های قاشقی یکی از مشخصه های بارز این مریضی میباشد. برای تشخیص و تست کردن خون از مریض گرفته می شود و تعداد حجرات سرخ خون و سفید شمارش می شوند. حتی بعضی اوقات به طور تقریبی انواع مختلف حجرات سفید خون تعداد حجرات سرخ خون ، همیوگلوبین ، حجم حجرات سرخ در کل خون و تعداد پلاکت ها را نشان می دهند و یک‌تخمین از اندازه و رنگ حجرات سرخ را به ترتیب MCV و MCH بیان می‌کنند.
در این مریضان معمولاً کاهش هیموگلوبین را داریم وMCV و MCH پایین تر از حد طبیعی هستند و حجرات سرخ کوچک و کم رنگ گزارش می شوند که در اصطلاح به آن کم خونی هایپوکرومیک مایکروسایتیک گویند. این‌حالت به طور عمده در مریضی کم خونی فقرآهن و یا انواعی از تالاسمیا و در موارد نادر در امراض مزمن دیده میشود.
البته علت هایی برای شیوع کمتر آن نیز مطرح می باشد ولی به طور کلی برای تشخیص دقیق فقر آهن اندازه گیری هر کدام از این فکتور ها لازم می باشد.
تشخیص تفریقی
‌به جز از کم‌خونی فقر آهن سه حالت دیگر را باید در تشخیص تفریقی کم خونی های هایپوکرومیک مایکروسایتیک مدنظر قرار بگیرند.
1.تشخیص تفریقی کم خونی فقر آهن با تلاسیمیا
2.تشخیص تفریقی کم خونی فقر آهن با کم خونی امراض التهابی
3.تشخیص تفریقی کم خونی فقر آهن با مرض Myelodysplastic

تداوی
باوجود تشخیص جهت تایید تشخیص کم خونی فقرآهن برای مدت ۱ الی ۲ هفته آهن فمی توصیه می شود. در صورتی که تشخیص درست باشد Reticulocytosis بوجود می آید و در غیر آن تداوی قطع عامل دیگر کم خونی جستجو گردد.

وقایه
خانم‌های حامله برای پیشگیری از کمبود آهن می‌باییست از ماه چهارم بارداری تا سه ماه بعد از ولادت از دواهای آهن دار استفاده کنند. به نوزادان نیز از چهارماهگی تا حدود دو سالگی باید قطره آهن داده و با توجه به این که شیر مادر به اندازه کافی حاوی آهن نمی باشد. تا زمانی که طفل بتواند غذاهای معمولی را بخورد نیاز است که از قطره آهن نیز استفاده شود . در بقیه موارد به افراد توصیه می شود به اندازه کافی مواد حاوی آهن به خصوص گوشت سرخ را مصرف نمایند. غذاهای غنی از آهن عبارتند از گوشت سرخ، گوشت ماهی، گوشت مرغ، زرده تخم مرغ، جگر، سبزیجات دارای برگ تیره ، حبوبات مثل نسک و لوبیا، میوه جات مانند زرد آلو، توت خشک، انجیر خشک و کشمش.